Cassatieberoep niet-ontvankelijk wegens onbetaald griffierecht

Samenvatting

In deze cassatieprocedure bij de Hoge Raad gaat het om een belanghebbende die beroep in cassatie had ingesteld tegen een uitspraak van het Gerechtshof Amsterdam van 12 maart 2026. De inhoud van het onderliggende geschil is onbekend op basis van de beschikbare tekst, maar de procedure strandde op een fundamentele processuele drempel: het niet-betalen van griffierecht. De griffier van de Hoge Raad wees belanghebbende bij aangetekende brief van 11 juni 2026 op het verschuldigde griffierecht en stelde een betalingstermijn van vier weken. Uit Track&Trace-gegevens van PostNL bleek dat de brief was afgeleverd op het opgegeven adres, maar betaling bleef uit. Op 14 juli 2026 bood de griffier via het digitale dossier een herstelmogelijkheid: belanghebbende kon binnen vier weken uitleggen waarom het griffierecht niet was betaald. Deze hersteltermijn verstreek op 11 augustus 2026. Pas op 12 augustus 2026 — één dag te laat — diende belanghebbende een brief in via het webportaal. De Hoge Raad liet deze brief als te laat ingekomen buiten beschouwing. De juridische grondslag voor de niet-ontvankelijkverklaring is artikel 8:41 lid 6 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb), dat dwingend voorschrijft dat bij niet-betaling van griffierecht binnen de gestelde termijn het beroep niet-ontvankelijk wordt verklaard. De Hoge Raad had geen beoordelingsruimte om anders te beslissen. Voor een proceskostenveroordeling zag de Hoge Raad geen aanleiding. Deze uitspraak heeft geen inhoudelijke rechtsontwikkeling tot gevolg, maar illustreert hoe fataal termijnoverschrijding kan zijn: één dag te laat reageren kostte belanghebbende de toegang tot de Hoge Raad volledig.