Hoge Raad verklaart cassatie niet-ontvankelijk wegens onbetaald griffierecht

Samenvatting

In deze zaak had een belanghebbende beroep in cassatie ingesteld bij de Hoge Raad tegen een uitspraak van het Gerechtshof Amsterdam van 17 maart 2026. De Hoge Raad heeft het beroep in cassatie echter niet-ontvankelijk verklaard, nog vóórdat aan een inhoudelijke beoordeling werd toegekomen. De aanleiding voor de niet-ontvankelijkheid was het niet voldoen van het verschuldigde griffierecht. De griffier had de belanghebbende op 11 juni 2026 per aangetekende brief — waarvan PostNL-Track&Trace bevestigde dat deze was afgeleverd op het opgegeven adres — gewezen op de betalingsverplichting en een termijn van vier weken geboden. Na uitblijven van betaling werd op 10 juli 2026 een bericht in het digitale dossier geplaatst, waarmee de belanghebbende een tweede kans kreeg om binnen vier weken uitleg te geven over de reden van niet-betaling. Deze hersteltermijn verstreek op 7 augustus 2026. De belanghebbende maakte van deze herstelmogelijkheid geen tijdig gebruik. De brief die op 12 augustus 2026 via het webportaal binnenkwam, werd als te laat ingediend buiten beschouwing gelaten. Op grond van artikel 8:41 lid 6 Awb — dat dwingend niet-ontvankelijkheid voorschrijft bij niet-betaling van griffierecht zonder tijdige toelichting — verklaarde de Hoge Raad het beroep in cassatie niet-ontvankelijk. Een proceskostenveroordeling achtte de Hoge Raad niet aan de orde. Deze uitspraak illustreert de strikte procesrechtelijke consequenties van termijnverzuim in cassatieprocedures. Zowel de betalingsverplichting als de herstelkans worden formeel en zonder soepelheid toegepast. Partijen dienen hun digitale dossier actief te monitoren en termijnen nauwgezet bij te houden, nu zelfs een overschrijding van slechts enkele dagen fataal is voor de ontvankelijkheid.