Cassatieberoep niet-ontvankelijk wegens onbetaald griffierecht
ECLI:NL:HR:2026:1798, Hoge Raad, 30-10-2026, 26/01835
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)HR verklaart het beroep in cassatie n-o.
Kern van de zaak
Belanghebbende stelde beroep in cassatie in bij de Hoge Raad tegen een uitspraak van het Gerechtshof Amsterdam. Het griffierecht werd niet betaald, waarna belanghebbende betoogde dat vooraf heffen van griffierecht op straffe van niet-ontvankelijkheid in strijd is met artikel 47 van het EU-Handvest van de grondrechten.
Beslissing van de rechter
De Hoge Raad verklaart het beroep in cassatie niet-ontvankelijk op grond van artikel 8:41 lid 6 Awb, omdat het griffierecht niet is betaald. Het argument dat het EU-Handvest verplicht tot achteraf heffen levert geen grond op voor niet-verzuim, en de Hoge Raad ziet – onder verwijzing naar zijn arrest van 12 juni 2026 – geen aanleiding prejudiciële vragen te stellen aan het Hof van Justitie.
Impactscore
LaagDe uitspraak betreft een standaard niet-ontvankelijkverklaring wegens onbetaald griffierecht en voegt weinig nieuws toe, nu de Hoge Raad expliciet terugverwijst naar zijn uitvoerige arrest van 12 juni 2026 (ECLI:NL:HR:2026:915) waarin de kwestie al is beslecht.
Belangrijkste punten
- 1Griffierecht voor cassatie niet betaald na aanmaning per aangetekende brief en bericht in digitaal dossier
- 2Belanghebbende betoogt dat vooraf heffen griffierecht strijdig is met artikel 47 EU-Handvest juncto artikel 52 EU-Handvest
- 3Hoge Raad verwijst naar eigen arrest ECLI:NL:HR:2026:915 van 12 juni 2026 als afdoende motivering om geen prejudiciële vragen te stellen
- 4Geen aanleiding voor prejudiciële verwijzing naar het Hof van Justitie van de EU over griffierechtregeling
- 5Geen proceskostenveroordeling uitgesproken
Impactanalyse
Juridische impact
De Hoge Raad bevestigt consistent dat de Nederlandse griffierechtregeling (art. 8:41 Awb) niet in strijd is met artikel 47 EU-Handvest en dat er geen verplichting bestaat prejudiciële vragen te stellen over het moment van heffing. Dit versterkt de lijn van het arrest van 12 juni 2026.
Praktische impact
Belastingplichtigen en andere rechtzoekenden die griffierecht niet tijdig betalen riskeren niet-ontvankelijkheid van hun cassatieberoep; een beroep op strijd met EU-grondrechten om dit te omzeilen slaagt niet.
Onderwerp-impact
Voor overheidsinstanties en belastingprocedures bevestigt deze uitspraak dat de griffierechtplicht een harde ontvankelijkheidsdrempel blijft, ook wanneer EU-rechtelijke argumenten worden aangevoerd.
Samenvatting
In deze zaak heeft belanghebbende cassatieberoep ingesteld tegen een uitspraak van het Gerechtshof Amsterdam van 24 maart 2026. De griffier van de Hoge Raad heeft bij aangetekende brief van 22 juni 2026 een termijn van vier weken gesteld voor betaling van het griffierecht. De brief is blijkens PostNL Track&Trace afgehaald, maar het griffierecht is niet voldaan. Na een nadere gelegenheid om uitleg te geven, heeft belanghebbende op 19 augustus 2026 aangevoerd dat de verplichting tot voorafgaande betaling van griffierecht op straffe van niet-ontvankelijkheid in strijd is met artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, gelezen in samenhang met artikel 52 van dat Handvest. Volgens belanghebbende zou het Hof van Justitie van de EU oordelen dat griffierecht slechts achteraf, bij ongegrond beroep, mag worden geheven, omdat dit evenrediger is. Belanghebbende meent dat de Hoge Raad verplicht is hierover prejudiciële vragen te stellen. De Hoge Raad verwerpt dit betoog. Onder verwijzing naar rechtsoverwegingen 3.1.3 tot en met 3.4 van zijn arrest van 12 juni 2026 (ECLI:NL:HR:2026:915) oordeelt de Hoge Raad dat er geen aanleiding bestaat prejudiciële vragen te stellen aan het Hof van Justitie over de Nederlandse griffierechtregeling. Het aangevoerde levert geen grond op voor het oordeel dat belanghebbende niet in verzuim is geweest. Op grond van artikel 8:41 lid 6 Awb wordt het beroep in cassatie niet-ontvankelijk verklaard. Er is geen proceskostenveroordeling uitgesproken. De uitspraak bevestigt de vaste lijn dat de Nederlandse griffierechtregeling niet in strijd is met het EU-Handvest en dat rechtzoekenden die nalaten tijdig griffierecht te betalen hun cassatieberoep verliezen, ongeacht op EU-recht gebaseerde verweren.