Hoge Raad verklaart cassatie niet-ontvankelijk wegens onbetaald griffierecht

Samenvatting

In deze zaak heeft de Hoge Raad op 30 oktober 2026 uitspraak gedaan in een cassatieprocedure die zijn oorsprong vindt in een belastinggeschil. Belanghebbende had beroep in cassatie ingesteld tegen een arrest van het Gerechtshof Amsterdam van 24 maart 2026. De griffier van de Hoge Raad verzond op 22 juni 2026 per aangetekende brief een aanmaning tot betaling van het verschuldigde griffierecht, met een betalingstermijn van vier weken. Uit Track & Trace-gegevens van PostNL bleek dat de brief was afgehaald bij een afhaallocatie, zodat de ontvangst kon worden vastgesteld. Desondanks bleef betaling uit. Omdat het griffierecht onbetaald bleef, plaatste de griffier op 26 augustus 2026 een bericht in het digitale dossier van belanghebbende, waarbij de gelegenheid werd geboden om te verklaren waarom niet was betaald. Op dezelfde datum werd een kennisgeving van deze plaatsing verstuurd naar het door belanghebbende opgegeven e-mailadres. Op grond van artikel 8:36c lid 2 Awb neemt de Hoge Raad aan dat belanghebbende dit bericht op 26 augustus 2026 heeft ontvangen. Belanghebbende heeft echter geen gebruikgemaakt van deze tweede kans en heeft zich niet uitgelaten over de reden van niet-betaling. De centrale juridische vraag was of het cassatieberoep ontvankelijk kon worden verklaard ondanks het uitblijven van griffierechtbetaling. De Hoge Raad beantwoordt die vraag ontkennend: op grond van artikel 8:41 lid 6 Awb dient het beroep in cassatie niet-ontvankelijk te worden verklaard wanneer het griffierecht niet wordt voldaan en de betrokkene ook geen gebruik maakt van de herstelmogelijkheid. De Hoge Raad ziet geen aanleiding voor een kostenveroordeling. Deze uitspraak illustreert dat het tijdig voldoen van griffierecht een harde processuele voorwaarde is, waarbij het digitale dossier en het opgegeven e-mailadres bepalend zijn voor de communicatie met de rechter.