Hoge Raad verklaart cassatieberoep WOZ niet-ontvankelijk

Samenvatting

In deze zaak had een belastingplichtige beroep in cassatie ingesteld tegen een uitspraak van Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden (ECLI:NL:GHARL:2025:8407) over de WOZ-waardering van een onroerende zaak en de bijbehorende aanslag onroerendezaakbelastingen voor het belastingjaar 2020. De centrale juridische vraag was of de cassatieklachten voldoende grond boden voor inhoudelijke behandeling door de Hoge Raad. De Hoge Raad heeft het beroep in cassatie niet-ontvankelijk verklaard met toepassing van artikel 80a van de Wet op de rechterlijke organisatie. Dit artikel biedt de Hoge Raad de mogelijkheid om een cassatieberoep zonder nadere motivering niet-ontvankelijk te verklaren wanneer dit beroep klaarblijkelijk niet kan slagen. De procureur-generaal bij de Hoge Raad was in de gelegenheid gesteld om voorafgaand aan de beslissing een advies uit te brengen, hetgeen een gebruikelijke processtap is bij de toepassing van deze verkorte afdoeningsprocedure. De Hoge Raad heeft geoordeeld dat de aangevoerde klachten duidelijk niet konden slagen en heeft daarom afgezien van een inhoudelijke behandeling. Er is geen proceskostenveroordeling uitgesproken. Het arrest is gewezen door vice-president Van Eijsden en de raadsheren Van der Voort Maarschalk en Van Roij. Deze uitspraak heeft geen zelfstandige precedentwerking. Zij illustreert de wijze waarop de Hoge Raad in belastingzaken omgaat met cassatieberoepen die de drempel van artikel 80a Wet RO niet halen. Voor de belastingplichtige heeft de uitspraak wel een definitief karakter: de WOZ-beschikking en de OZB-aanslag over 2020 staan nu onherroepelijk vast en er zijn geen verdere rechtsmiddelen beschikbaar.