Hoge Raad verklaart cassatie niet-ontvankelijk wegens onbetaald griffierecht

Samenvatting

In deze procedure bij de Hoge Raad stond uitsluitend de ontvankelijkheid van het beroep in cassatie centraal. Belanghebbende had cassatie ingesteld tegen een uitspraak van het Hof van 6 november 2025. De griffier van de Hoge Raad wees belanghebbende bij aangetekende brief van 16 juni 2026 op de verschuldigdheid van griffierecht en stelde een betalingstermijn van vier weken. Uit Track & Trace-gegevens van PostNL bleek dat de brief was afgeleverd op het opgegeven adres, maar betaling bleef uit. Op 20 juli 2026 plaatste de griffier een bericht in het digitale dossier van belanghebbende, waarin hem de gelegenheid werd geboden binnen vier weken uitleg te geven over het uitblijven van de betaling. Tevens werd op diezelfde dag een kennisgeving verstuurd naar het door belanghebbende opgegeven e-mailadres. Op grond van artikel 8:36c lid 2 Awb nam de Hoge Raad aan dat belanghebbende dit bericht op 20 juli 2026 had ontvangen. Belanghebbende maakte echter geen gebruik van de geboden herstelmogelijkheid: hij betaalde het griffierecht niet alsnog en gaf ook geen verklaring voor zijn verzuim. De rechtsvraag was of het cassatieberoep onder deze omstandigheden ontvankelijk kon worden verklaard. De Hoge Raad beantwoordde deze vraag ontkennend. Op grond van artikel 8:41 lid 6 Awb is niet-ontvankelijkverklaring het dwingende rechtsgevolg wanneer het griffierecht niet wordt voldaan én de belanghebbende de hersteltermijn onbenut laat. De Hoge Raad zag geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling. De uitspraak illustreert dat naleving van griffierechtverplichtingen en actieve opvolging van digitale processtukken absolute voorwaarden zijn voor toegang tot de cassatierechter, en dat procedureel verzuim een inhoudelijke beoordeling volledig blokkeert.