Hof verduidelijkt toepassing samenstel-criterium WOZ-eigendom

Samenvatting

In deze belastingzaak bij het Gerechtshof 's-Hertogenbosch stond de vraag centraal of meerdere onroerende zaken van een belastingplichtige als 'samenstel van eigendommen' in de zin van de Wet WOZ konden worden aangemerkt, en welk criterium daarvoor bepalend is. De belanghebbende beriep zich op het arrest van de Hoge Raad van 9 mei 2003 (ECLI:NL:HR:2003:AD6058) en betoogde dat doorslaggevend is of de verschillende locaties dienstbaar zijn aan elkaar en voor hetzelfde organisatorische doel worden aangewend. Het hof verwerpt dit standpunt. Uit een zorgvuldige lezing van het arrest van 2003 blijkt dat de Hoge Raad het organisatorische-doelcriterium niet als algemeen geldende maatstaf heeft geformuleerd, maar uitsluitend in de context van die specifieke zaak, waarin de eigendommen onmiskenbaar een geografisch samenhangend geheel vormden. De Hoge Raad heeft zijn oordeel toegespitst op de omstandigheden van dat geval; het is dus onjuist om dat criterium als de enige toets te hanteren. Volgens het hof geldt voor de beoordeling of sprake is van een samenstel van eigendommen dat alle omstandigheden van het geval in onderlinge samenhang moeten worden gewogen. Nadere algemene regels zijn op dit punt niet goed te formuleren. Als gevolg hiervan is het oordeel van de feitenrechter over het bestaan van een samenstel slechts beperkt toetsbaar in cassatie, omdat het verweven is met feitelijke waarderingen. De uitspraak heeft betekenis voor belastingplichtigen die met meerdere bedrijfslocaties te maken hebben en de WOZ-waarde willen beïnvloeden via het samenstelargument. Zij zullen voortaan een breed feitelijk onderbouwd betoog moeten voeren, in plaats van te volstaan met een beroep op de organisatorische doelstelling. Cassatieberoep is voor beide partijen mogelijk.