Belastingplichtige slaagt niet in bewijs individuele buitensporige last
ECLI:NL:GHSHE:2026:2611, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 23-09-2026, 25/196 tot en met 25/301
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Kansspelbelasting. Belanghebbende stelt dat een wetswijziging in de kansspelbelasting, namelijk de invoering van de kansspelbelasting voor kansspelautomaten per 1 juli 2008, bij haar heeft geleid tot een individuele en buitensporige last. Naar het oordeel van het hof is daarvan geen sprake omdat belanghebbende niet aannemelijk heeft gemaakt dat de met de wetswijziging gepaarde last zich bij haar sterker heeft laten voelen dan in het algemeen. Hoger beroep ongegrond.
Kern van de zaak
Een of meerdere belastingplichtigen (belanghebbenden) procederen bij Gerechtshof 's-Hertogenbosch over belastingaanslagen. Zij stellen dat de heffing een individuele en buitensporige last oplevert in strijd met artikel 1 Eerste Protocol EVRM. De zaak betreft een groot aantal gevoegde zaken (zaaknummers 25/196 t/m 25/301).
Beslissing van de rechter
Het hof oordeelt dat de bewijslast voor een individuele en buitensporige last bij de belanghebbende ligt en dat een inbreuk op eigendomsrecht alleen onrechtmatig is indien de last zich sterker laat voelen dan in het algemeen. Op basis van de beschikbare tekst lijkt het beroep op artikel 1 EP EVRM te zijn verworpen, omdat niet is aangetoond dat de belastingheffing in het concrete geval een fair balance doorbreekt.
Impactscore
MiddelDe uitspraak betreft een groot aantal gevoegde zaken en past bestaande EHRM-rechtspraak toe, maar stelt geen nieuwe rechtsregels. De impact is beperkt tot bevestiging van geldend recht; de Hoge Raad heeft het laatste woord.
Belangrijkste punten
- 1Belastingheffing kwalificeert als regulering van eigendom ex artikel 1 Eerste Protocol EVRM.
- 2De bewijslast voor een individuele en buitensporige last rust op de belastingplichtige zelf.
- 3De wetgever heeft een ruime beoordelingsvrijheid bij de keuze van fiscale middelen in het algemeen belang.
- 4Van een individuele en buitensporige last is slechts sprake als de last zich sterker laat voelen dan in het algemeen, beoordeeld naar omstandigheden van het geval.
- 5Het hof past vaste EHRM-rechtspraak toe inzake de 'fair balance' tussen algemeen belang en individuele rechten.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de bestaande lijn dat belastingplichtigen een hoge drempel moeten overwinnen om een beroep op artikel 1 EP EVRM te laten slagen, waarbij de bewijslast volledig bij de belastingplichtige ligt. De uitkomst sluit aan bij vaste jurisprudentie van zowel de Hoge Raad als het EHRM over de ruime marge van de fiscale wetgever.
Praktische impact
Belastingplichtigen in vergelijkbare massale procedures worden geconfronteerd met de strikte eis dat zij concreet en individueel moeten aantonen dat de heffing hen zwaarder treft dan de gemiddelde belastingplichtige. Cassatieberoep bij de Hoge Raad is nog mogelijk binnen zes weken.
Onderwerp-impact
In de financiële dienstverlening en voor particuliere beleggers of vastgoedeigenaren die massaal procederen tegen belastingaanslagen (mogelijk box 3-gerelateerd) biedt deze uitspraak weinig soelaas: het EVRM-argument slaagt niet zonder concreet individueel bewijs.
Samenvatting
In deze gevoegde belastingzaken (zaaknummers 25/196 t/m 25/301) oordeelt Gerechtshof 's-Hertogenbosch over de vraag of de opgelegde belastingaanslagen een individuele en buitensporige last opleveren in de zin van artikel 1 van het Eerste Protocol bij het EVRM. De belanghebbenden stellen dat de belastingheffing een schending oplevert van hun eigendomsrecht, omdat de last die zij dragen niet in een redelijke verhouding staat tot het nagestreefde algemeen belang. Het hof zet het toepasselijk juridisch kader uiteen aan de hand van vaste rechtspraak van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens. Belastingheffing geldt als regulering van eigendom; elke inbreuk op het ongestoorde genot van eigendom moet berusten op nationaal recht, een legitiem algemeen belang dienen en proportioneel zijn ('fair balance'). Cruciaal is dat de bewijslast voor een individuele en buitensporige last rust op de belastingplichtige zelf. Bovendien heeft de wetgever een ruime beoordelingsvrijheid bij de keuze van fiscale instrumenten; alleen wanneer de individuele last zich sterker laat voelen dan in het algemeen, kan sprake zijn van een schending. Het hof concludeert dat de belanghebbenden er niet in slagen aan te tonen dat hun situatie voldoende afwijkt van de algemene last die alle betrokken belastingplichtigen dragen. De beoordeling dient plaats te vinden aan de hand van de omstandigheden van het concrete geval, maar die omstandigheden bieden onvoldoende grond voor de conclusie dat de heffing de fair balance doorbreekt. De uitspraak is openbaar uitgesproken op 23 september 2026. Beide partijen kunnen binnen zes weken beroep in cassatie instellen bij de Hoge Raad.