Hof beslist over WOZ-waarde gaswinningslocatie na cassatie
ECLI:NL:GHSHE:2026:1950, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 22-07-2026, 25/855
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)WOZ. De onroerende zaak is een gaswinnings- en gasbehandelingslocatie en bestaat uit grond en opstallen. De opstallen kunnen worden onderscheiden in drie onderdelen: putten, ‘utilities’ (ook wel: installaties) en infrastructuur/gebouwen. Ten aanzien van de waardering van de onroerende zaak heeft de Hoge Raad in een verwijzingsarrest beslist dat verwijzing moet volgen voor een nadere beoordeling met betrekking tot: (a) de abandonneringskosten; (b) de buiten beschouwing te laten werktuigen, en (c) de correctie wegens excessieve gebruikskosten. Het hof is van oordeel dat de abandonneringskosten alleen voor het onderdeel putten gelden en zijn aldus ten onrechte in aanmerking genomen ter zake van de onderdelen installaties en infrastructuur/gebouwen. Ten aanzien van de buiten beschouwing te laten werktuigen is het hof van oordeel dat belanghebbende na verwijzing niet heeft voldaan aan haar bewijslast en dat dat de heffingsambtenaar voldoende rekening heeft gehouden met de uit te zonderen bestanddelen. Het hof oordeelt in goede justitie dat de excessieve gebruikskosten voor de utilities vastgesteld moeten worden op 12,5%.
Kern van de zaak
Een belastingplichtige (eigenaar/gebruiker van een gaswinnings- en gasbehandelingslocatie van circa 17 hectare) procedeert over de WOZ-waarde van de onroerende zaak. Het geschil betreft de correcte toepassing van de gecorrigeerde vervangingswaarde, met name de percentages voor de werktuigenuitzondering en voor technische en functionele veroudering.
Beslissing van de rechter
De uitspraak is onvolledig weergegeven, waardoor de definitieve beslissing van het hof niet kan worden vastgesteld. Op basis van de beschikbare tekst staat vast dat het hof na verwijzing in cassatie de gecorrigeerde vervangingswaarde opnieuw beoordeelt en dat partijen van mening verschillen over toe te passen afschrijvings- en correctiepercentages.
Impactscore
MiddelDe zaak heeft een zeker belang voor de WOZ-praktijk rondom industriële energiecomplexen, maar de uitspraak is onvolledig en het gaat om toepassing van bekende methoden op een specifieke casus; brede precedentwerking is onzeker.
Belangrijkste punten
- 1De onroerende zaak betreft een gaswinnings- en gasbehandelingslocatie met een bruto-vervangingswaarde van € 177.921.346.
- 2Partijen zijn het erover eens dat de WOZ-waarde moet worden vastgesteld op basis van de gecorrigeerde vervangingswaarde (GVW-methode).
- 3Het geschil spitst zich toe op de hoogte van de percentages voor de werktuigenuitzondering en voor technische en functionele veroudering.
- 4De zaak is behandeld door het hof na een verwijzingsarrest in cassatie, wat impliceert dat de Hoge Raad eerder in de procedure heeft ingegrepen.
- 5De tekst van de uitspraak is onvolledig; de uiteindelijke beslissing en motivering ontbreken in de beschikbare fragmenten.
Impactanalyse
Juridische impact
De zaak betreft de toepassing van de GVW-methode voor industriële complexen in de WOZ-waardering, een technisch-juridisch vraagstuk dat relevant is voor de waardering van grote energiegerelateerde onroerende zaken na cassatie. Vanwege de onvolledigheid van de uitspraak kan de precieze rechtsontwikkeling niet worden beoordeeld.
Praktische impact
Voor de belastingplichtige (gaswinningsbedrijf) kan de uitkomst leiden tot een significante aanpassing van de WOZ-waarde en daarmee van de verschuldigde onroerende-zaakbelasting, gegeven de hoge vervangingswaarde van bijna € 178 miljoen.
Onderwerp-impact
De uitspraak raakt de energiesector, met name exploitanten van gaswinningslocaties die te maken hebben met complexe WOZ-waarderingsvraagstukken bij industriële installaties.
Samenvatting
Deze zaak betreft de WOZ-waardering van een gaswinnings- en gasbehandelingslocatie van circa 17 hectare, eigendom en in gebruik bij een energiebedrijf. De onroerende zaak bestaat uit 21 putten, diverse installaties (utilities) zoals compressoren, pompen en turbines, en infrastructuur/gebouwen. De bruto-vervangingswaarde bedraagt € 177.921.346. Partijen zijn het erover eens dat de waarde moet worden vastgesteld via de gecorrigeerde vervangingswaarde (GVW-methode), maar zij verschillen van mening over de toe te passen percentages voor de werktuigenuitzondering en voor technische en functionele veroudering. De procedure bevindt zich in de verwijzingsfase na cassatie: de Hoge Raad heeft de zaak eerder terugverwezen naar het Gerechtshof 's-Hertogenbosch, dat de WOZ-waarde opnieuw moet vaststellen met inachtneming van de in cassatie geformuleerde uitgangspunten. Het hof gaat bij de beoordeling uit van die cassatie-uitgangspunten, aangevuld met eigen vaststellingen. De heffingsambtenaar verdedigde in beroep de eerder bij uitspraak op bezwaar vastgestelde en nadien nader bepaalde WOZ-waarde. De beschikbare tekst van de uitspraak is onvolledig; de definitieve beslissing van het hof over de juiste percentages en de uiteindelijke WOZ-waarde ontbreekt. Daardoor kan niet met zekerheid worden vastgesteld of het beroep is toegewezen, afgewezen of in welke mate de waarde is bijgesteld. De zaak illustreert de complexiteit van WOZ-waardering bij grootschalige industriële energiecomplexen, waarbij de keuze van afschrijvingspercentages grote financiële gevolgen kan hebben voor zowel de belastingplichtige als de gemeente.