Franchisenemers veroordeeld tot betaling onbetaalde franchise fees

Samenvatting

Deze zaak betreft een langlopend geschil tussen Bridge, een inmiddels failliete franchiseorganisatie actief in trainings- en coachingstrajecten, en vijf voormalige franchisenemers die in de periode 2008-2010 werkten op basis van individuele franchiseovereenkomsten. De franchisenemers lieten aanzienlijke franchise fees onbetaald. In een eerdere gerechtelijke procedure erkenden zij in 2013 de verschuldigdheid van specifieke bedragen (variërend van ruim €3.999 tot bijna €21.783 per persoon), welke uitspraak inmiddels bindend en onherroepelijk is. Bridge ging in augustus 2015 failliet, waarna de vorderingen via de boedel werden voortgezet. Een eerdere hofuitspraak werd door de Hoge Raad gecasseerd wegens schending van het beginsel van hoor en wederhoor, waarna de zaak opnieuw bij het hof diende. In de nu voorliggende procedure oordeelt het Gerechtshof 's-Hertogenbosch dat appellanten gelijk krijgen. Het hof vernietigt het vonnis van de rechtbank van 29 januari 2025 en veroordeelt iedere individuele franchisenemer tot betaling van de eerder erkende hoofdsom, vermeerderd met contractuele rente van 1% vanaf de vervaldata van de facturen en wettelijke handelsrente vanaf het moment van verzuim. Het hof baseert zijn oordeel op de onherroepelijke erkenning van de schulden in de eerdere procedure en de vastgestelde toerekenbare tekortkoming in de nakoming van de franchiseovereenkomsten. De uitspraak illustreert de bindende werking van onherroepelijke gerechtelijke uitspraken en de reikwijdte van artikel 29 Faillissementswet in lopende procedures. Voor de franchisesector benadrukt zij dat erkenning van schuld in een gerechtelijke procedure verstrekkende en langdurige financiële gevolgen heeft, ook wanneer de franchisegever nadien failliet gaat.