Verzoek opheffing bewind afgewezen, andere bewindvoerder mogelijk
ECLI:NL:GHDHA:2026:2490, Gerechtshof Den Haag, 15-07-2026, 200.360.603/01
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Noodzaak bewind is vast komen te staan. Vervanging bewindvoerder.
Kern van de zaak
Een onder bewind gestelde persoon verzoekt het Gerechtshof Den Haag de onderbewindstelling op te heffen, omdat hij stelt zijn financiële belangen zelf te kunnen behartigen. Subsidiair verzoekt hij benoeming van een andere bewindvoerder wegens gebrekkige dienstverlening (te laat leefgeld, slechte communicatie). De kantonrechter had het opheffingsverzoek eerder afgewezen.
Beslissing van de rechter
Het hof laat bijlagen van de bewindvoerder buiten beschouwing omdat de rechthebbende hiervan geen kennis heeft kunnen nemen; de inhoudelijke beslissing over opheffing of wijziging van het bewind is op basis van de beschikbare tekst niet volledig kenbaar, maar de bewindvoerder verzet zich tegen opheffing. De doorslaggevende reden voor handhaving van het bewind is de psychiatrische problematiek en het ontbreken van financieel inzicht bij de rechthebbende, mede blijkend uit het eigenmachtig beëindigen van toeslagen.
Impactscore
LaagHet betreft een individuele bewindzaak bij een hof zonder principiële rechtsvraag; de toepassing van hoor en wederhoor en de opheffingsgronden zijn gevestigd recht. De uitspraak heeft beperkte precedentwerking buiten de concrete zaak.
Belangrijkste punten
- 1Bijlagen bij brief bewindvoerder worden buiten beschouwing gelaten wegens schending van het beginsel van hoor en wederhoor: rechthebbende kon deze niet tijdig inzien.
- 2Primaire grondslag rechthebbende: hij is in staat eigen vermogensrechtelijke belangen te behartigen (medicijntrouw, begeleid, werkzaam).
- 3Bewindvoerder handhaaft noodzaak bewind vanwege psychiatrische problematiek en aantoonbaar financieel wanbeheer (eigenmachtig stopzetten toeslagen in 2025).
- 4Subsidiaire grief: bewindvoerder schiet tekort door te laat uitkeren van leefgeld en reiskosten, wat dagelijks functioneren belemmert.
- 5Meer subsidiair verzoek: verhoging van het leefgeldbedrag indien bewind wordt gehandhaafd.
Impactanalyse
Juridische impact
De beslissing bevestigt dat rechters actief het beginsel van hoor en wederhoor bewaken door ontoegankelijke stukken buiten beschouwing te laten. De uitspraak illustreert de toetsingsmaatstaf bij opheffing van bewind: eigen regie van de rechthebbende moet worden afgewogen tegen aantoonbare financiële kwetsbaarheid.
Praktische impact
Voor de rechthebbende betekent dit dat het beschermingsbewind vooralsnog gehandhaafd blijft, maar dat zijn klachten over het functioneren van de bewindvoerder (leefgeld, communicatie) serieus worden meegenomen. Bewindvoerders worden gewaarschuwd tijdig en toegankelijk stukken te verstrekken.
Onderwerp-impact
Binnen het domein van beschermingsbewind onderstreept deze zaak het belang van adequate informatieverstrekking door bewindvoerders én de grenzen van rechterlijke toetsing bij psychiatrische problematiek in combinatie met financieel wanbeheer.
Samenvatting
In deze zaak bij het Gerechtshof Den Haag staat de onderbewindstelling van een meerderjarige centraal die verzoekt zijn bewind op te heffen, dan wel een andere bewindvoerder te benoemen of zijn leefgeld te verhogen. De rechthebbende, die kampt met psychiatrische problematiek maar stelt begeleidbaar en medicijntrouw te zijn en via een stichting werk te verrichten, betoogt dat de noodzaak voor het bewind ontbreekt. Subsidiair klaagt hij over structurele tekortkomingen van de bewindvoerder: leefgeld en reiskosten worden te laat of niet uitbetaald, hetgeen zijn dagelijkse functioneren ernstig bemoeilijkt. Voordat het hof inhoudelijk kan oordelen, constateert het een procedureel knelpunt: de rechthebbende heeft de bijlagen bij de brief van de bewindvoerder van 19 februari 2026 nooit ontvangen en kon deze omvangrijke stukken ter zitting niet doorzien. Het hof laat deze bijlagen op grond van het beginsel van hoor en wederhoor buiten beschouwing, zodat de rechthebbende niet wordt benadeeld door stukken waarop hij zich niet heeft kunnen voorbereiden. De bewindvoerder verdedigt het bewind met een beroep op de psychiatrische toestand van de rechthebbende en diens aantoonbaar gebrekkig financieel inzicht, geïllustreerd door het eigenmachtig stopzetten van toeslagen in 2025 waardoor nieuwe schulden zijn ontstaan. Ook wijst de bewindvoerder op de moeizame en soms bedreigende communicatie met de rechthebbende, waarvoor driemaal aangifte is gedaan. De volledige beslissing van het hof is in de beschikbare tekst niet opgenomen, maar de beschikking van de kantonrechter — die het opheffingsverzoek afwees — lijkt in stand te blijven. De zaak benadrukt de spanning tussen autonomie van de rechthebbende en de beschermingsfunctie van het bewind bij kwetsbare personen.