Gemeente wint verhaalsbijdrage bijstand: geen draagkracht bijstandsmoeder

Samenvatting

In deze zaak lag de hoogte van de verhaalsbijdrage op grond van de Participatiewet ter beoordeling voor over de periode 1 maart 2024 tot 30 juni 2025. Een gemeente had bijstand verstrekt aan een moeder bij wie de kinderen hun hoofdverblijf hadden, en vorderde verhaal op de vader als onderhoudsplichtige ouder. De rechtbank had de bijdrage vastgesteld op €186 per maand, mede door aan de moeder een fictieve verdiencapaciteit toe te rekenen en op basis daarvan een draagkrachtvergelijking te maken. Dit leidde tot een hogere zorgkorting en daarmee een lagere verhaalsbijdrage voor de gemeente. Het hof oordeelt dat dit onjuist is. In een bijstandsverhaalsprocedure dient te worden uitgegaan van het feitelijk genoten inkomen van de bijstandsgerechtigde moeder – dus de daadwerkelijke bijstandsuitkering – en niet van een fictieve verdiencapaciteit. De rechtmatigheid van de bijstandsuitkering zelf valt buiten de reikwijdte van deze procedure. Het hof benadrukt verder dat de moeder in het kader van haar bijstandsuitkering een sollicitatieverplichting heeft en dat toezicht is gehouden op haar inspanningen om werk te vinden. Doorslaggevend is de aanbeveling in het Tremarapport (Rapport Alimentatienormen) dat bij een bijstandsontvangende ouder bij wie het kind zijn hoofdverblijf heeft, geen draagkracht wordt aangenomen – ook niet wanneer die ouder een kindgebonden budget ontvangt. Het aannemen van draagkracht aan de zijde van de moeder zou immers leiden tot een lager aandeel van de vader in de kosten van de kinderen, waardoor de gemeente als verhaalende partij minder kan terugvorderen. Dit acht het hof in strijd met de strekking van het bijstandsverhaalrecht. De verhaalsbijdrage wordt daarom vastgesteld op €216,50 per maand, conform het standpunt van het college.