Hof herziet ingangsdatum schuldsanering wegens onjuiste arbeidsgeschiktheidsbeoordeling
ECLI:NL:GHAMS:2026:3126, Gerechtshof Amsterdam, 27-10-2026, 200.375.008/01
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)-De rechtbank heeft bij vonnis van 17 september 2026 de schuldsaneringsregeling van toepassing verklaard op schuldenares en de ingangsdatum daarvan bepaald op de datum van het vonnis. Het verzoek van schuldenares om te bepalen dat de schuldsaneringsregeling op 1 oktober 2025 is ingegaan, is ook in hoger beroep niet toewijsbaar. Schuldenares heeft tijdens het minnelijk traject (zijnde de periode vanaf 1 oktober 2025) niet voldaan aan de op haar rustende verplichtingen, omdat zij zich onvoldoende heeft ingespannen om zoveel mogelijk baten voor de schuldeisers te verwerven
Kern van de zaak
Appellant is toegelaten tot de wettelijke schuldsaneringsregeling (Wsnp) maar betwist de door de rechtbank vastgestelde ingangsdatum van 17 september 2026. Zij stelt dat de rechtbank ten onrechte heeft geconcludeerd dat zij tijdens het minnelijk traject niet aan haar maximale inspanningsverplichting heeft voldaan, omdat de beoordeling van haar arbeidsvermogen gebaseerd is op verouderde en niet-actuele gegevens van het UWV.
Beslissing van de rechter
Het hof behandelt het hoger beroep van appellant tegen het vonnis van de rechtbank waarbij de ingangsdatum van de schuldsaneringsregeling op 17 september 2026 is bepaald; appellant verzoekt de ingangsdatum te stellen op 1 oktober 2025 dan wel de duur te verkorten met twaalf maanden. De doorslaggevende reden voor het beroep is dat de rechtbank zich heeft gebaseerd op een verouderd UWV-oordeel uit 2007 omtrent belastbaarheid, terwijl het actuele werkplan van het UWV (18 februari 2026) uitsluitend gericht is op het afronden van een opleiding en niet op het verkrijgen van werk. De uitspraak is op basis van de beschikbare tekst incompleet, waardoor de definitieve beslissing van het hof niet volledig kan worden vastgesteld.
Impactscore
LaagHet betreft een individuele Wsnp-zaak van het Gerechtshof Amsterdam zonder bredere precedentwerking; de juridische vraag is casuïstisch van aard en de uitspraaktekst is bovendien onvolledig, waardoor de werkelijke impact moeilijk te beoordelen is.
Belangrijkste punten
- 1Appellant betwist de ingangsdatum van de Wsnp-regeling (17 september 2026) en verzoekt terugstelling naar 1 oktober 2025 of verkorting met twaalf maanden
- 2De rechtbank baseerde haar oordeel over de inspanningsverplichting op een UWV-brief van 22 september 2025 waaruit arbeidsvermogen van 20 uur per week zou blijken
- 3Appellant stelt dat het actuele UWV-werkplan van 18 februari 2026 de inspanningsverplichting uitsluitend richt op het afronden van een opleiding tot systeembeheerder
- 4De belastbaarheidsbeoordeling van 20 uur per week berust op een verzekeringsartsadvies uit 2007 en is volgens appellant achterhaald
- 5De uitspraaktekst is onvolledig, waardoor de definitieve beslissing van het hof niet kan worden vastgesteld
Impactanalyse
Juridische impact
De zaak verduidelijkt de reikwijdte van de maximale inspanningsverplichting in het minnelijk schuldsaneringstraject en de wijze waarop rechters actuele UWV-werkplannen dienen te betrekken bij de beoordeling daarvan. Verouderde medische beoordelingen mogen niet zonder nadere toetsing ten grondslag worden gelegd aan het oordeel over arbeidsgeschiktheid in Wsnp-procedures.
Praktische impact
Voor schuldenaren die in een Wsnp-traject zitten en medische beperkingen hebben, biedt deze zaak aanknopingspunten om op te komen tegen een oordeel over de inspanningsverplichting dat gebaseerd is op niet-actuele gegevens. De uitkomst kan de duur van de schuldsaneringsregeling en daarmee de financiële lasten voor appellant aanzienlijk beïnvloeden.
Onderwerp-impact
In schuldsaneringszaken waarbij UWV-beoordelingen een rol spelen bij de vaststelling van de inspanningsverplichting, is het van belang dat rechters en bewindvoerders actuele werkplannen en medische adviezen raadplegen in plaats van verouderde documenten.
Samenvatting
In deze zaak bij het Gerechtshof Amsterdam gaat het om een hoger beroep in het kader van de Wet schuldsanering natuurlijke personen (Wsnp). Appellant is door de rechtbank toegelaten tot de schuldsaneringsregeling, waarbij de ingangsdatum is vastgesteld op 17 september 2026. Appellant is het niet eens met deze datum en verzoekt het hof de ingangsdatum te stellen op 1 oktober 2025 — het moment waarop het minnelijk schuldsaneringstraject aanving — dan wel de totale duur van de schuldsaneringsregeling met twaalf maanden te verkorten. De kern van het geschil betreft de vraag of appellant tijdens het minnelijk traject heeft voldaan aan haar maximale inspanningsverplichting. De rechtbank oordeelde van niet, omdat uit een UWV-brief van 22 september 2025 zou blijken dat appellant arbeidsvermogen heeft van maximaal vier uur per dag en twintig uur per week, en zij desondanks niet heeft gesolliciteerd of gewerkt. Appellant bestrijdt dit oordeel met kracht. Zij wijst erop dat het actuele UWV-werkplan van 18 februari 2026 haar inspanningsverplichting uitsluitend richt op het hervatten en afronden van een opleiding tot systeembeheerder, niet op het verkrijgen van betaald werk. Bovendien stelt appellant dat de vastgestelde belastbaarheid van twintig uur per week is gebaseerd op een oordeel van een verzekeringsarts uit 2007, dat volgens haar achterhaald is en niet meer de actuele situatie weerspiegelt. De beschikbare uitspraaktekst is onvolledig: de overwegingen en beslissing van het hof zijn niet volledig weergegeven. Daardoor kan niet met zekerheid worden vastgesteld of het hof het beroep heeft toegewezen of afgewezen. Op basis van de beschikbare informatie lijkt het hof de argumenten van appellant serieus te nemen, maar een definitieve conclusie over de uitkomst is niet mogelijk. De zaak illustreert het belang van actuele en correcte medische en arbeidskundige informatie bij de beoordeling van de inspanningsverplichting in Wsnp-trajecten.