Herzieningsverzoek toeslagen 2011-2014 te laat ingediend
ECLI:NL:RVS:2026:6487, Raad van State, 04-11-2026, 4202504329/1/A2
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 15 november 2023 heeft de Belastingdienst/Toeslagen het verzoek van [appellante] om herziening van de besluitvorming over haar zorgtoeslag en kindgebonden budget over de jaren 2011 tot en met 2014 afgewezen. Deze zaak gaat over het verzoek van [appellante] om alsnog zorgtoeslag en kindgebonden budget over de jaren 2011 tot en met 2014 te ontvangen. Volgens haar heeft zij die toeslagen ten onrechte niet gekregen of zijn die toeslagen op een te laag bedrag vastgesteld, omdat het inkomen van haar ex-partner, [persoon], in die jaren ten onrechte werd meegenomen bij berekening van haar toeslagen. De Dienst Toeslagen had haar vanaf 1 januari 2011 als ongehuwd moeten aanmerken. Omdat de Dienst Toeslagen dat niet heeft gedaan, heeft [appellante] bij brief van 6 juni 2023 de Dienst Toeslagen in gebreke gesteld. Bij die brief heeft zij een uitspraak van de belastingkamer van de rechtbank Gelderland van 7 december 2020, zaak nr. 20/3514 gevoegd ter onderbouwing van haar stelling dat zij vanaf 1 januari 2011 als ongehuwd gezien had moeten worden.
Kern van de zaak
Een vrouw verzoekt de Dienst Toeslagen om herziening van zorgtoeslag en kindgebonden budget over 2011-2014, omdat het inkomen van haar ex-partner ten onrechte was meegenomen bij de berekening. Zij stelt dat zij vanaf 1 januari 2011 als ongehuwd aangemerkt had moeten worden.
Beslissing van de rechter
Het herzieningsverzoek is afgewezen: voor 2011 en 2012 liepen geen toeslagen en viel er niets te herzien, en voor 2013 en 2014 was het verzoek ingediend buiten de wettelijke herzieningstermijn van vijf jaar na het berekeningsjaar. De Raad van State bevestigt het oordeel van de rechtbank dat de Dienst Toeslagen het verzoek terecht heeft afgewezen.
Impactscore
LaagDe uitspraak past bestaande, vaste jurisprudentie over herzieningstermijnen toe op een individueel geval en stelt geen nieuwe rechtsregels. De impact beperkt zich tot de betreffende appellante.
Belangrijkste punten
- 1Herzieningsverzoeken voor toeslagen zijn gebonden aan een strikte termijn van vijf jaar na afloop van het berekeningsjaar
- 2Voor 2011 en 2012 liepen er geen toeslagen, zodat er feitelijk niets te herzien viel
- 3Voor 2013 en 2014 was het verzoek van juni 2023 ruimschoots buiten de vijfjaartermijn ingediend
- 4Een uitspraak van de belastingkamer over de huwelijkse status kan niet alsnog leiden tot herziening buiten de wettelijke termijn
- 5De ingebrekestelling van appellante is door de Dienst Toeslagen terecht opgevat als een herzieningsverzoek
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de strikte toepassing van de herzieningstermijn in het toeslagenrecht; een later verkregen rechterlijk oordeel over de huwelijkse status doorbreekt deze termijn niet. Dit onderstreept de rechtszekerheid die de wettelijke termijnen in de Algemene wet inkomensafhankelijke regelingen beogen te bieden.
Praktische impact
Appellante ontvangt alsnog geen zorgtoeslag of kindgebonden budget over de jaren 2011-2014, ondanks de uitspraak dat zij als ongehuwd had moeten worden aangemerkt. Burgers die menen recht te hebben op herziening van toeslagen, dienen dit tijdig — binnen vijf jaar na het berekeningsjaar — aan te vragen.
Onderwerp-impact
Deze zaak illustreert hoe termijnverzuim in het toeslagenstelsel definitief kan zijn, ook als de materiële rechtspositie (huwelijkse status) later door een rechter anders wordt vastgesteld. Gedupeerden van onjuiste toeslagberekeningen moeten alert zijn op de herzieningstermijnen.
Samenvatting
Deze zaak betreft een verzoek van een vrouw om herziening van haar zorgtoeslag en kindgebonden budget over de jaren 2011 tot en met 2014. Zij stelde dat de Dienst Toeslagen ten onrechte het inkomen van haar ex-partner had meegenomen bij de berekening van haar toeslagen, terwijl zij vanaf 1 januari 2011 als ongehuwd aangemerkt had moeten worden. Ter onderbouwing verwees zij naar een uitspraak van de belastingkamer van de rechtbank Gelderland uit december 2020. In juni 2023 stelde zij de Dienst Toeslagen in gebreke. De Dienst Toeslagen vatte deze ingebrekestelling op als een herzieningsverzoek en wees dit af. Voor de jaren 2011 en 2012 gold dat er in het geheel geen toeslagen hadden gelopen, zodat er niets te herzien viel. Voor 2013 en 2014 gold dat het verzoek was ingediend buiten de wettelijke termijn van vijf jaar na afloop van het berekeningsjaar: die termijnen waren respectievelijk al in 2018 en 2019 verstreken, terwijl het verzoek pas in 2023 werd ingediend. De Dienst Toeslagen handhaafde dit standpunt in bezwaar. De rechtbank verklaarde het beroep van appellante ongegrond en bevestigde dat de afwijzing rechtmatig was. De Raad van State bekrachtigt dit oordeel in hoger beroep. De centrale juridische vraag is of de herzieningstermijn kon worden doorbroken vanwege de later verkregen rechterlijke uitspraak over de huwelijkse status van appellante. De Raad van State beantwoordt die vraag ontkennend: de wettelijke herzieningstermijn is dwingend en een posterieur rechterlijk oordeel over de materiële rechtspositie biedt geen grond voor afwijking. De uitkomst is ongunstig voor appellante: zij ontvangt geen nabetaling van toeslagen waarop zij mogelijk materieel recht had, uitsluitend vanwege het tijdsverloop. De zaak onderstreept het belang van tijdige actie bij toeslaggeschillen.