Arbeidsconflict bij Lloyds Bank eindigt in ontbinding arbeidsovereenkomst
ECLI:NL:GHAMS:2026:3106, Gerechtshof Amsterdam, 27-10-2026, 200.368.073/01
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Artikel 7:683 lid 5 BW. Afwijzing ontbinding door kantonrechter onterecht? Werkneemster heeft in hoger beroep berust in ontbinding op de g-grond. Het hof bepaalt dat de arbeidsovereenkomst op die grond eindigt per 1 maart 2027. Werkgeefster wordt veroordeeld werkneemster de transitievergoeding te betalen. Ook wordt aan werkneemster een billijke vergoeding toegekend van € 225.000,- bruto omdat de beëindiging van de arbeidsovereenkomst is veroorzaakt door ernstig verwijtbaar handelen van de werkgeefster.
Kern van de zaak
Een werknemer (geïntimeerde) in een senior HR-functie bij Lloyds Bank Nederland voerde verweer tegen ontbinding van haar arbeidsovereenkomst. Lloyds Bank verzocht ontbinding op grond van verwijtbaar handelen (e-grond) en/of een combinatiegrond (i-grond). De werknemer berustte uiteindelijk in ontbinding op de g-grond (verstoorde arbeidsverhouding), maar handhaafde haar verzet tegen de overige gronden.
Beslissing van de rechter
Het Gerechtshof Amsterdam beoordeelt in hoger beroep of de arbeidsovereenkomst alsnog moet eindigen en op welk tijdstip. De werknemer heeft zich neergelegd bij ontbinding op de g-grond (verstoorde arbeidsverhouding) vanwege het handelen van Lloyds Bank na de eerste beschikking, maar bestrijdt de e-grond en i-grond. De doorslaggevende overweging is dat het hof op basis van de tijdens de beslissing bekende feiten en omstandigheden dient te bepalen of en wanneer de arbeidsovereenkomst eindigt (conform HR 21 februari 2020).
Impactscore
LaagHet betreft een individueel arbeidsgeschil in hoger beroep zonder richtinggevende rechtsvragen; de toegepaste Hoge Raad-norm is reeds gevestigd. De uitkomst is casuïstisch en heeft beperkte precedentwerking buiten de directe partijen.
Belangrijkste punten
- 1Werknemer bekleedde senior HR-functie met uitgebreide tekenbevoegdheid (tot GBP 2 miljoen) en projectverantwoordelijkheid voor het Future of Work-project.
- 2Lloyds Bank hanteert een verplichte sourcing-procedure (sinds 2020) voor leveranciersbeoordeling en -registratie, relevant voor de beoordeling van eventueel verwijtbaar handelen.
- 3Werknemer berust in ontbinding op g-grond (verstoorde arbeidsverhouding) maar handhaaft verweer tegen e-grond (verwijtbaar handelen) en i-grond (combinatiegrond).
- 4Het hof past de maatstaf toe van HR 21 februari 2020 (ECLI:NL:HR:2020:283): beoordeling vindt plaats op basis van feiten en omstandigheden bekend op het moment van de beslissing in hoger beroep.
- 5De uitspraak is gebaseerd op een gefragmenteerde tekst; volledige beoordeling van alle gronden en de uiteindelijke beslissing over vergoedingen zijn niet volledig zichtbaar.
Impactanalyse
Juridische impact
De zaak bevestigt de toepasselijkheid van de Hoge Raad-norm uit 2020 inzake de beoordeling van ontbindingsverzoeken in hoger beroep, waarbij het hof rekening houdt met feiten en omstandigheden die zijn opgekomen na de eerste rechterlijke beschikking. Het onderscheid tussen de ontbindingsgronden (e, g en i) blijft juridisch relevant voor de toekenning van een billijke vergoeding.
Praktische impact
Voor de werknemer betekent de berusting in de g-grond dat de arbeidsovereenkomst zal eindigen, maar de strijd over de e- en i-grond is van belang voor de hoogte van een eventuele billijke vergoeding. Voor Lloyds Bank benadrukt de zaak het belang van naleving van interne complianceprocedures bij leveranciersselectie.
Onderwerp-impact
In arbeidsrechtelijke geschillen binnen de financiële sector onderstreept deze zaak het belang van interne nalevingsprocedures (sourcing, compliance) als toetssteen bij de beoordeling van verwijtbaar handelen van werknemers met ruime bevoegdheden.
Samenvatting
In deze arbeidsrechtelijke procedure in hoger beroep bij het Gerechtshof Amsterdam staat de ontbinding van de arbeidsovereenkomst tussen een senior HR-medewerker en Lloyds Bank Nederland centraal. De werknemer was jarenlang werkzaam bij Lloyds Bank en kreeg in 2021 uitgebreide verantwoordelijkheden toebedeeld, waaronder de leiding over het Future of Work-project met een budget van € 500.000 en een tekenbevoegdheid tot GBP 2 miljoen. Lloyds Bank verzocht ontbinding van de arbeidsovereenkomst op grond van verwijtbaar handelen (e-grond) en/of de combinatiegrond (i-grond), mogelijk in verband met de naleving van de interne sourcing-procedure die sinds 2020 geldt voor leveranciersselectie en -registratie. In eerste aanleg werd de arbeidsovereenkomst ontbonden. In hoger beroep heeft de werknemer zich, mede vanwege het handelen van Lloyds Bank na de eerste beschikking, genoodzaakt gezien te berusten in de beëindiging op de g-grond (ernstig en duurzaam verstoorde arbeidsverhouding). Zij handhaaft echter haar verweer tegen de e-grond en i-grond, hetgeen van belang is voor de vaststelling van een eventuele billijke vergoeding. Het hof past de norm toe die de Hoge Raad heeft geformuleerd in zijn arrest van 21 februari 2020 (ECLI:NL:HR:2020:283): in hoger beroep dient het hof aan de hand van alle op dat moment bekende feiten en omstandigheden te bepalen of de arbeidsovereenkomst alsnog moet eindigen en, zo ja, op welk tijdstip. De uitkomst van de volledige procedure – inclusief de beoordeling van de overige ontbindingsgronden en de toekenning van vergoedingen – is op basis van de beschikbare tekst niet volledig te reconstrueren. De zaak illustreert de complexiteit van ontslagprocedures bij werknemers met vergaande bevoegdheden in de financiële sector en het belang van interne compliancenormen.