Bezwaar tegen naheffingsaanslag terecht niet-ontvankelijk verklaard

Samenvatting

In deze zaak had een belastingplichtige bezwaar gemaakt tegen een naheffingsaanslag. De heffingsambtenaar verklaarde het bezwaar niet-ontvankelijk omdat het bezwaarschrift vijf dagen na afloop van de bezwaartermijn (9 februari 2024) was ontvangen, en het poststempel uitwees dat het stuk pas op 13 februari 2024 — eveneens na afloop van de termijn — ter post was bezorgd. De rechtbank bevestigde die beslissing, waarna belanghebbende hoger beroep instelde bij het Gerechtshof Amsterdam. Centraal stond de vraag of de uitzondering van artikel 6:9 lid 2 Awb van toepassing was. Op grond van die bepaling geldt een bezwaarschrift als tijdig ingediend indien het niet later dan een week na afloop van de termijn is ontvangen, mits het vóór het einde van de termijn ter post is bezorgd. Belanghebbende stelde dat hij het bezwaarschrift al op 9 februari 2024 — de laatste dag van de termijn — ter post had bezorgd. Het Hof verwierp dit betoog. Als bewijsrechtelijk uitgangspunt geldt, in navolging van het arrest van de Hoge Raad van 28 januari 2011 (ECLI:NL:HR:2011:BP2138), dat terpostbezorging heeft plaatsgevonden op de dag waarop het poststuk door het postvervoerbedrijf is afgestempeld. Het poststempel wees uit dat dit op 13 februari 2024 was, dus na de termijn. De bewijslast voor een eerdere terpostbezorging rust op de bezwaarmaker, maar belanghebbende heeft geen enkel bewijsstuk overgelegd — zoals een verzendbewijs — om zijn stelling te onderbouwen. Het Hof bevestigt dan ook de uitspraak van de rechtbank en wijst tevens het verzoek om vergoeding van immateriële schade en proceskosten af. De uitspraak brengt geen nieuw recht maar onderstreept het praktische belang voor belastingplichtigen om bij postale indiening van bezwaar altijd een gedateerd verzendbewijs te bewaren.