Aftrek zorgkosten extra kleding bij incontinentie deels toegewezen

Samenvatting

In deze hoger beroepsprocedure bij het Gerechtshof Amsterdam staat de vraag centraal of een belastingplichtige recht heeft op aftrek van specifieke zorgkosten voor extra kleding en beddengoed wegens jarenlange incontinentie, op grond van artikel 6.17, eerste lid, onderdeel g, Wet IB 2001 in samenhang met artikel 38 van de Uitvoeringsregeling IB 2001. De inspecteur had de aftrek geweigerd, waarop de rechtbank het beroep al gegrond had verklaard en de aanslag had verminderd tot een belastbaar inkomen van € 42.118. In hoger beroep had belanghebbende aanvankelijk ook een grief gericht tegen het correctiebeleid van de Belastingdienst, maar deze is ter zitting ingetrokken, zodat alleen de zorgkostenaftrek resteert als geschilpunt. Het Hof oordeelt dat het de uitgebreide verklaring van belanghebbende over haar jarenlange incontinentie geloofwaardig acht, mede ondersteund door vooringevulde verklaringen in het dossier. Desondanks benadrukt het Hof, in lijn met zijn eerdere uitspraak van 25 februari 2021 (ECLI:NL:GHAMS:2021:934), dat ook bij incontinentie de daadwerkelijke uitgaven voor extra kleding en beddengoed aannemelijk moeten worden gemaakt voordat het forfaitaire aftrekbedrag van € 300 respectievelijk € 750 kan worden toegepast. Uitgaven worden dus niet automatisch verondersteld op grond van de aandoening alleen. De uitspraak bevestigt daarmee een bestendige bewijslijn: een medische onderbouwing van de ziekte of invaliditeit is noodzakelijk maar niet voldoende; er dienen ook concrete aanwijzingen te zijn voor de daadwerkelijk gemaakte uitgaven. Voor belastingplichtigen met chronische aandoeningen betekent dit dat zij bonnetjes, verklaringen of andere bewijsstukken moeten bewaren. De aanslag blijft verminderd tot het door de rechtbank vastgestelde belastbare inkomen van € 42.118, en de proceskostenveroordelingen van de eerdere instantie blijven in stand.