Beroep ambtshalve vermindering aanslagen 2016 niet-ontvankelijk verklaard

Samenvatting

Deze zaak betreft een langlopend belastinggeschil tussen de erven van een overledene en de Belastingdienst over verzoeken om ambtshalve vermindering van aanslagen uit 2016. De gemachtigde [X] voerde aan dat communicatieproblemen bij de Belastingdienst – waarbij een zaak na een wisseling van ambtenaar in de war raakte – ertoe hebben geleid dat nooit op de verminderingsverzoeken is beslist, terwijl de erven nooit waren gehoord. De zaak heeft een bewogen processuele geschiedenis: de rechtbank Den Haag oordeelde in verzet dat zij geen aanleiding zag het beroep mede te beschouwen als een beroep tegen het uitblijven van een beslissing op de ambtshalve verminderingsverzoeken. De Hoge Raad vernietigde die uitspraak wegens onvoldoende motivering en verwees de zaak naar de rechtbank Noord-Holland. Die rechtbank verklaarde vervolgens het verzet gegrond, maar het beroep zelf niet-ontvankelijk. De doorslaggevende reden was dat de erven de inspecteur niet in gebreke hadden gesteld, hetgeen een wettelijk vereiste is voor ontvankelijkheid bij beroep wegens niet tijdig beslissen op grond van artikel 6:12 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). De gemachtigde kon zich hiermee niet verenigen en stelde hoger beroep in bij het Gerechtshof Amsterdam. De centrale juridische vraag is of het eerder ingediende beroepschrift op de voet van artikel 6:12 Awb in behandeling had moeten worden genomen als een beroep tegen het uitblijven van een beslissing, en of de niet-ontvankelijkverklaring wegens het ontbreken van een ingebrekestelling standhoudend is. De volledige beslissing van het hof is op basis van de beschikbare tekst niet kenbaar, zodat de uiteindelijke uitkomst in hoger beroep met enige onzekerheid moet worden beschreven. De zaak benadrukt het belang van het formeel in gebreke stellen van een bestuursorgaan als procedurevereiste bij beroepen wegens niet tijdig beslissen in belastingzaken.