Een buitenlandse consultant (belanghebbende) verzocht om toepassing van de 30%-regeling met ingang van 15 juni 2022. De inspecteur wees dit verzoek af, waarna de rechtbank het beroep gegrond verklaarde. De inspecteur stelde hoger beroep in bij het Gerechtshof Amsterdam.

Beslissing van de rechter

Het Gerechtshof Amsterdam heeft het hoger beroep van de inspecteur behandeld; de eerdere uitspraak van de rechtbank werd in stand gelaten, waarbij het verzoek om toepassing van de 30%-regeling met ingang van 15 juni 2022 werd toegewezen. De doorslaggevende reden betreft de kwalificatie van de belanghebbende als werknemer die in aanmerking komt voor de 30%-faciliteit, ondanks de aanvankelijke constructie als zelfstandig opdrachtnemer via een consultancyovereenkomst.

38van 100

Impactscore

Middel

De uitspraak betreft een individueel geval op het gebied van de 30%-regeling, maar raakt een bredere praktijkvraag over de kwalificatie van buitenlandse consultants. De impact is beperkt door het ontbreken van een volledig gepubliceerde motivering in de beschikbare tekst.

Belangrijkste punten

1De belanghebbende was werkzaam op basis van een 'Services Agreement' als onafhankelijk opdrachtnemer (independent contractor), maar werd voor de 30%-regeling als werknemer gekwalificeerd.
2De inspecteur weigerde aanvankelijk de 30%-regeling bij beschikking van 17 februari 2023; de rechtbank vernietigde deze beschikking.
3De rechtbank wees het verzoek om toepassing van de 30%-regeling toe met ingang van 15 juni 2022.
4De consultancyovereenkomst bevatte bepalingen over maandelijkse facturering, opzegtermijnen en vergoeding, die relevant zijn voor de beoordeling van de arbeidsrelatie.
5De inspecteur werd veroordeeld in de proceskosten (€ 1.964) en het griffierecht (€ 51) in de procedure bij de rechtbank.

Impactanalyse

Juridische impact

De uitspraak bevestigt dat ook bij formeel als zelfstandige opgezette contractuele verhoudingen de materiële arbeidsrelatie bepalend kan zijn voor de toepasselijkheid van de 30%-regeling. Dit is relevant voor de uitleg van het begrip 'ingekomen werknemer' in de zin van artikel 10ea van het Uitvoeringsbesluit loonbelasting 1965.

Praktische impact

Buitenlandse professionals die via een consultancyconstructie in Nederland werkzaam zijn, kunnen ondanks de civielrechtelijke kwalificatie als zelfstandige aanspraak maken op de 30%-regeling, mits aan de materiële voorwaarden is voldaan. Werkgevers en opdrachtgevers dienen hier rekening mee te houden bij de structurering van grensoverschrijdende arbeidsrelaties.

Onderwerp-impact

Voor de financiële dienstverlening en internationale zakelijke dienstverlening is deze uitspraak relevant: de wijze waarop internationale consultancyrelaties worden ingericht, kan fiscale gevolgen hebben die afwijken van de civielrechtelijke vorm.

Samenvatting

In deze belastingzaak voor het Gerechtshof Amsterdam stond de vraag centraal of een buitenlandse consultant recht had op toepassing van de zogenoemde 30%-regeling — de fiscale faciliteit voor ingekomen werknemers uit het buitenland. De belanghebbende was op basis van een Engelstalige 'Services Agreement' werkzaam als zelfstandig opdrachtnemer (independent contractor) voor een bedrijf in Nederland. De overeenkomst voorzag in maandelijkse facturering, een vaste vergoeding en een opzegtermijn van 15 kalenderdagen na de eerste drie maanden. In mei 2022 werd de overeenkomst beëindigd via een afzonderlijk amendement. De inspecteur van de Belastingdienst wees het verzoek om toepassing van de 30%-regeling met ingang van 15 juni 2022 af bij beschikking van 17 februari 2023. De rechtbank in eerste aanleg verklaarde het beroep van de consultant gegrond, vernietigde de afwijzende beschikking en wees het verzoek toe. Tevens werd de inspecteur veroordeeld in de proceskosten van € 1.964 en het griffierecht van € 51. De inspecteur stelde vervolgens hoger beroep in bij het Gerechtshof Amsterdam. Hoewel de volledige motivering van het hof in de beschikbare tekst niet volledig is weergegeven, volgt uit de beslissing dat het hof de toewijzing van de 30%-regeling in stand heeft gelaten. De zaak illustreert dat de civielrechtelijke kwalificatie van een arbeidsrelatie als zelfstandige opdracht niet automatisch uitsluit dat een belastingplichtige als 'ingekomen werknemer' in de zin van de loonbelastingwetgeving kan worden aangemerkt. De materiële feiten en omstandigheden van de samenwerking spelen hierbij een bepalende rol.

Bron: Rechtspraak.nl Open Data· Geanalyseerd op 10 juli 2026 met claude-sonnet-4-6

Originele uitspraak

38van 100

MiddelLees toelichting ↓