Moeder ontslagen als mentor, professionele mentor benoemd

Samenvatting

Deze zaak betreft het hoger beroep van een moeder tegen haar ontslag als mentor van haar meerderjarige kind, dat onder mentorschap staat vanwege een complexe psychische problematiek. De zorginstelling (Stichting) had bij de kantonrechter verzocht beide mentoren — waaronder de moeder — te ontslaan omdat de samenwerking en communicatie ernstig waren verstoord. Belangrijke zorgbeslissingen stagneerden doordat de mentoren geen vertrouwen hadden in de Stichting, en er ontstond telkens verwarring rondom de zoektocht naar een nieuwe zorginstelling. De kantonrechter honoreerde dit verzoek en benoemde een professionele mentor in hun plaats. In hoger beroep heeft het Gerechtshof Amsterdam de beschikking van de kantonrechter bekrachtigd. Het hof oordeelt dat er gewichtige redenen bestonden — en nog steeds bestaan — die het ontslag van de moeder als mentor rechtvaardigen in de zin van artikel 1:461 lid 1 sub e BW. Centraal staat dat de belangen van betrokkene door de verstoorde verhoudingen onder druk kwamen te staan: noodzakelijke zorgbeslissingen konden niet worden genomen en de behandellijn van de betrokken professionals kon niet worden doorgezet. Daarnaast bleek dat betrokkene zijn relatie met de moeder zelf als complex ervaart, niet wil dat zij informatie over hem ontvangt en geen contact met haar wenst. Het hof erkent de betrokkenheid van de moeder, maar oordeelt dat juist deze betrokkenheid heeft geleid tot spanningen en onduidelijkheid die niet in het belang van betrokkene zijn. Een professionele mentor wordt beter in staat geacht om in goed overleg met hulpverleners beslissingen te nemen die daadwerkelijk het belang van betrokkene dienen. De uitspraak is een bevestiging van bestaand recht en heeft beperkte precedentwerking buiten de specifieke omstandigheden van deze zaak.