Hoger beroep WIA-weigering ongegrond, proceskosten vergoed

Samenvatting

Deze zaak betreft een voormalig pizzabakker die zich in juni 2020 ziekmelddde vanuit een WW-uitkering, aanvankelijk met lichamelijke klachten en later ook met psychische klachten. Na onderzoek door een verzekeringsarts en een arbeidsdeskundige van het UWV werd vastgesteld dat appellante weliswaar beperkingen heeft bij het verrichten van werkzaamheden, maar dat zij minder dan 35% arbeidsongeschikt is. Op grond hiervan weigerde het UWV bij besluit van 16 augustus 2023 een WIA-uitkering per de datum in geding (7 juni 2022). Na ongegrondverklaring van het bezwaar bij besluit van 6 juni 2024 — gebaseerd op aanvullende rapporten van de verzekeringsarts bezwaar en beroep en een arbeidsdeskundige bezwaar en beroep — stelde appellante beroep in bij de rechtbank. De rechtbank verklaarde dit beroep ongegrond, omdat de belastbaarheid van appellante op navolgbaar gemotiveerde wijze in de FML was weergegeven. In hoger beroep bij de Centrale Raad van Beroep werd dit oordeel bevestigd. De centrale juridische vraag was of het UWV de arbeidsongeschiktheid van appellante terecht op minder dan 35% had vastgesteld, en of de medische en arbeidskundige onderbouwing van de FML voldoende was. De Centrale Raad beantwoordt beide vragen bevestigend: de rapporten van de verzekeringsartsen zijn navolgbaar gemotiveerd en geven geen aanleiding tot twijfel over de juistheid van de vastgestelde belastbaarheid. Het hoger beroep wordt ongegrond verklaard en de aangevallen uitspraak van de rechtbank wordt bevestigd. Opmerkelijk is dat het UWV desondanks wordt veroordeeld in de proceskosten van appellante tot een bedrag van € 3.736,- en het griffierecht van in totaal € 194,- moet vergoeden, wat doorgaans duidt op procedurele omstandigheden die de rechter aanleiding gaven hiertoe.