RvS vernietigt omgevingsvergunning nieuwe toegangsweg pluimveehouderij
ECLI:NL:RVS:2026:6650, Raad van State, 11-11-2026, 202400560/1/R4
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)In het besluit van 29 september 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Lopik aan KRS Pluimvee B.V. een omgevingsvergunning verleend voor de aanleg van een nieuwe toegangsweg op een perceel ten westen van Lopikerweg west 49 in Lopik. KRS Pluimvee is eigenaar van een pluimveehouderij op het perceel Lopikerweg west 49 in Lopik. Zij heeft een omgevingsvergunning aangevraagd voor het realiseren van een nieuwe toegangsweg van de Lopikerweg west naar de pluimveehouderij. Het college heeft de omgevingsvergunning verleend, onder meer voor het gebruiken van gronden in strijd met het bestemmingsplan, zoals bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, aanhef en onder c, van de Wabo. [appellant A] en [appellant B] wonen aan de [locatie], tegenover de locatie van de nieuwe toegangsweg. Zij zijn bang dat de nieuwe toegangsweg veel geluidsoverlast zal veroorzaken.
Kern van de zaak
KRS Pluimvee vroeg een omgevingsvergunning aan voor een nieuwe toegangsweg naar haar pluimveehouderij in Lopik. Omwonenden [appellant A] en [appellant B] vreesden onaanvaardbare geluidsoverlast, met name 's nachts bij het afvoeren van kuikens. De rechtbank liet de rechtsgevolgen van de vergunning in stand, waarop appellanten in hoger beroep gingen bij de Raad van State.
Beslissing van de rechter
De Raad van State verklaart het hoger beroep gegrond en vernietigt de uitspraak van de rechtbank Midden-Nederland voor zover de rechtsgevolgen van het vergunningsbesluit in stand waren gelaten. Doorslaggevend is dat de rechtbank ten onrechte het nachtelijke afvoeren van kuikens kwalificeerde als een incidentele bedrijfssituatie (maximaal 12 keer per jaar) in de zin van de Handreiking industrielawaai en vergunningverlening 1998, waardoor de geluidstoets onvoldoende was.
Impactscore
MiddelDe uitspraak heeft praktische betekenis voor agrarische omgevingsvergunningen en geluidstoetsing, maar betreft een casuïstische toepassing van bestaande normen uit de Handreiking industrielawaai zonder fundamenteel nieuwe rechtsregels te stellen.
Belangrijkste punten
- 1Op de aanvraag (ingediend 18 juli 2019) blijft het oude recht (Wabo) van toepassing op grond van het overgangsrecht van de Invoeringswet Omgevingswet.
- 2De Raad van State oordeelt dat nachtelijk kuikentransport niet als incidentele bedrijfssituatie (max. 12x/jaar) mag worden aangemerkt conform de Handreiking industrielawaai 1998.
- 3Het college mocht zich niet zonder meer op het standpunt stellen dat de toegangsweg in overeenstemming is met een goede ruimtelijke ordening.
- 4De rechtbank wordt tevens gecorrigeerd voor het niet toekennen van een vergoeding voor deskundigenkosten aan appellanten in beroep.
- 5Het college van burgemeester en wethouders van Lopik wordt veroordeeld tot vergoeding van proceskosten.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak verduidelijkt dat nachtelijke agrarische transportactiviteiten niet lichtvaardig als 'incidenteel' mogen worden geclassificeerd bij de geluidstoetsing in het kader van ruimtelijke ordening. Dit heeft gevolgen voor de toepassing van de Handreiking industrielawaai 1998 bij vergelijkbare agrarische omgevingsvergunningen.
Praktische impact
De omgevingsvergunning voor de nieuwe toegangsweg kan niet meer worden uitgevoerd op basis van de huidige motivering; het college zal een nieuw besluit moeten nemen met een deugdelijke onderbouwing van de geluidsaspecten, wat de realisatie van de toegangsweg vertraagt.
Onderwerp-impact
Voor agrarische bedrijven met nachtelijke transportbewegingen betekent dit dat vergunningverleners een nauwkeurigere geluidsanalyse moeten uitvoeren en niet kunnen volstaan met de kwalificatie 'incidentele bedrijfssituatie' zonder toetsing aan de feitelijke frequentie.
Samenvatting
Deze zaak betreft een hoger beroep bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State tegen de verlening van een omgevingsvergunning voor een nieuwe toegangsweg naar een pluimveehouderij in Lopik. KRS Pluimvee had de vergunning aangevraagd op 18 juli 2019, waardoor op grond van het overgangsrecht van de Invoeringswet Omgevingswet het oude regime van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (Wabo) van toepassing blijft. De omwonenden [appellant A] en [appellant B], woonachtig tegenover de beoogde toegangsweg, stelden dat de aanleg zou leiden tot onaanvaardbare geluidsoverlast, met name in de nacht door het afvoeren van kuikens per vrachtauto. De rechtbank Midden-Nederland had in eerste aanleg geoordeeld dat het college van burgemeester en wethouders van Lopik zich terecht op het standpunt mocht stellen dat de toegangsweg in overeenstemming was met een goede ruimtelijke ordening, en liet de rechtsgevolgen van het vergunningsbesluit in stand. De Raad van State volgt dit oordeel niet. De kern van het geschil is de kwalificatie van de nachtelijke kuikentransporten: de rechtbank had deze aangemerkt als 'incidentele bedrijfssituatie' in de zin van de Handreiking industrielawaai en vergunningverlening 1998, hetgeen betekent dat voor die situaties soepelere geluidsnormen gelden (maximaal 12 keer per jaar). Appellanten onderbouwden echter aan de hand van een akoestisch rapport van Sain milieuadvies dat de nachtelijke transporten frequenter plaatsvinden en dus niet als incidenteel kunnen worden aangemerkt. De Raad van State geeft appellanten gelijk: de classificatie als incidentele bedrijfssituatie was onjuist, waardoor de geluidstoetsing ondeugdelijk was en de motivering van het college tekortschiet. Het hoger beroep wordt gegrond verklaard, de uitspraak van de rechtbank wordt vernietigd voor zover de rechtsgevolgen in stand waren gelaten, en het college wordt tevens veroordeeld tot vergoeding van de deskundigenkosten die appellanten in beroep hebben gemaakt.