RvS: Ambtsbericht Syrië voldoende basis voor landenbeleid
ECLI:NL:RVS:2026:6544, Raad van State, 11-11-2026, BRS.26.001006
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 2 juli 2024 heeft de minister van Asiel en Migratie een aanvraag van betrokkene om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen. Betrokkene komt uit het gouvernement [plaats] in Syrië en behoort tot de druzische gemeenschap. Betrokkene heeft aan zijn asielaanvraag ten grondslag gelegd dat hij vreest voor vervolging op grond van zijn religieuze overtuiging, omdat hij druus is. Ook wijst betrokkene op de omstandigheid dat er in juli 2025 geweldsuitbarstingen in [plaats] plaatsvonden, waarbij zijn huis is geraakt. Bovendien wijst betrokkene op de algemene humanitaire situatie in Syrië. Volgens de minister heeft betrokkene niet aannemelijk gemaakt dat hij vanwege zijn religieuze overtuiging bij terugkeer persoonlijke problemen zal ondervinden. Daarnaast heeft de minister zich op het standpunt gesteld dat betrokkene niet aannemelijk heeft gemaakt dat hij bij terugkeer een reëel risico loopt op ernstige schade. Voor heel Syrië geldt dat de algemene veiligheidssituatie is vastgesteld op een lagere gradatie van willekeurig geweld. De minister heeft zich op het standpunt gesteld dat betrokkene geen individuele omstandigheden heeft aangevoerd die maken dat hij een verhoogd risico loopt op willekeurig geweld. De rechtbank heeft overwogen dat de minister zijn standpunt over de algemene veiligheidssituatie in Syrië en over de vraag of betrokkene als vluchteling kan worden aangemerkt onvoldoende deugdelijk heeft gemotiveerd.
Kern van de zaak
Een Syrische druus uit het gouvernement [plaats] vroeg asiel aan in Nederland op basis van religieuze vervolging en geweldsuitbarstingen in juli 2025. De minister wees de aanvraag af; de rechtbank oordeelde dat de motivering over de veiligheidssituatie in Syrië onvoldoende was. De minister ging in hoger beroep bij de Raad van State.
Beslissing van de rechter
De Raad van State verklaart het hoger beroep van de minister gegrond voor wat betreft de motiveringsplicht rond het Algemeen Ambtsbericht Syrië mei 2025. De Afdeling oordeelt dat dit ambtsbericht een voldoende basis bood voor een globale beoordeling van de veiligheidssituatie en dat de minister dit ten grondslag mocht leggen aan het landenbeleid.
Impactscore
HoogDe uitspraak van de Raad van State heeft directe en brede gevolgen voor de beoordeling van een grote groep Syrische asielaanvragen en corrigeert tegenstrijdige lagere rechtspraak, maar stelt geen geheel nieuwe fundamentele rechtsregel.
Belangrijkste punten
- 1Het Algemeen Ambtsbericht Syrië van mei 2025 biedt voldoende inzicht voor een globale veiligheidsbeoordeling.
- 2De minister mocht het ambtsbericht ten grondslag leggen aan het Syrië-landenbeleid.
- 3De rechtbank verwees ten onrechte naar een uitspraak van rechtbank Haarlem (ECLI:NL:RBDHA:2025:23822) die het ambtsbericht onvoldoende achtte vanwege de te korte periode.
- 4Betrokkene heeft niet aannemelijk gemaakt persoonlijk risico te lopen op grond van zijn druzische geloofsovertuiging.
- 5Voor heel Syrië geldt een lagere gradatie van willekeurig geweld; betrokkene voerde geen individuele omstandigheden aan die een verhoogd risico aantonen.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de beleidsvrijheid van de minister om het Ambtsbericht Syrië mei 2025 als grondslag voor landenbeleid te gebruiken en corrigeert een afwijkende lijn van de rechtbank Haarlem. Dit heeft directe gevolgen voor de beoordelingssystematiek van Syrische asielzaken in Nederland.
Praktische impact
Syrische asielzoekers – waaronder druzen – kunnen niet louter op de algemene veiligheidssituatie of het ambtsbericht steunen; zij moeten individuele risicofactoren aantonen. De uitkomst voor betrokkene zelf is naar verwachting negatief, tenzij bij verdere behandeling andere gronden slagen.
Onderwerp-impact
Voor de overheidsbehandeling van asielzaken over Syrië biedt deze uitspraak duidelijkheid over de bruikbaarheid van het ambtsbericht van mei 2025 als beleidsinstrument, en stelt zij grenzen aan rechterlijke toetsing van de onderbouwingsverplichting van de minister.
Samenvatting
Deze zaak betreft een Syrische asielzoeker die behoort tot de druzische religieuze minderheid en asiel heeft aangevraagd in Nederland. Hij voert aan te vrezen voor vervolging op religieuze gronden, verwijst naar geweldsuitbarstingen in zijn gouvernement in juli 2025 waarbij zijn woning werd geraakt, en beroept zich op de algemene humanitaire situatie in Syrië. De minister wees de aanvraag af omdat betrokkene niet aannemelijk had gemaakt persoonlijk risico te lopen op grond van zijn geloof of op grond van willekeurig geweld; voor Syrië geldt weliswaar enig willekeurig geweld, maar op een lagere gradatie, en er zijn geen individuele verzwarende omstandigheden gesteld. De rechtbank oordeelde echter dat de minister zijn standpunt over de algemene veiligheidssituatie in Syrië en over de vluchtelingenstatus onvoldoende had gemotiveerd. In hoger beroep oordeelt de Raad van State – in lijn met een gelijktijdig gewezen uitspraak (ECLI:NL:RVS:2026:6543) – dat het Algemeen Ambtsbericht Syrië van mei 2025 wél voldoende inzicht bood om op dat moment een globale beoordeling van de veiligheidssituatie te maken. De minister mocht dit ambtsbericht dan ook ten grondslag leggen aan het Syrië-landenbeleid. De Raad van State vernietigt het oordeel van de rechtbank dat het ambtsbericht een te korte periode beslaat voor een adequate veiligheidsbeoordeling – een oordeel dat de rechtbank ontleende aan een uitspraak van de zittingsplaats Haarlem van december 2025. Deze uitspraak heeft brede betekenis voor de behandeling van Syrische asielzaken: zij stelt buiten twijfel dat het ambtsbericht van mei 2025 een deugdelijke beleidsgrondslag vormt, en bevestigt dat asielzoekers individuele risicofactoren moeten aantonen wanneer de algemene veiligheidssituatie op een lagere geweldsdrempel is vastgesteld.