Hoger beroep vreemdeling ongegrond ondanks lopende prejudiciële vragen
ECLI:NL:RVS:2026:6529, Raad van State, 09-11-2026, BRS.26.005303
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 16 juli 2026 heeft de minister van Asiel en Migratie een aanvraag van appellant om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, niet in behandeling genomen.
Kern van de zaak
Een vreemdeling ging in hoger beroep bij de Raad van State tegen een uitspraak van de rechtbank in een vreemdelingenrechtelijke zaak. De zaak raakt aan de toepassing van artikel 43, eerste lid, van de Asiel- en migratiebeheerverordening (AMMV). De Afdeling had eerder in een verwijzingsuitspraak (7 oktober 2026) prejudiciële vragen gesteld over de uitleg van dit artikel.
Beslissing van de rechter
Het hoger beroep is ongegrond verklaard en de uitspraak van de rechtbank wordt bevestigd. De doorslaggevende reden is dat het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, rechtsontwikkeling of rechtsbescherming beantwoord moeten worden (artikel 91 lid 2 Vw 2000), en dat de uitspraak van de rechtbank standhoudt gelet op de ruime rechtsbescherming die de Afdeling biedt in afwachting van de beantwoording van de prejudiciële vragen.
Impactscore
LaagDe uitspraak is een enkelvoudige, verkorte afdoening zonder inhoudelijke motivering en heeft beperkte precedentwerking; de bredere rechtsvragen worden elders (prejudiciële procedure) beantwoord.
Belangrijkste punten
- 1Toepassing van de verkorte motiveringsgrond ex artikel 91 lid 2 Vw 2000: geen vragen van rechtseenheid, rechtsontwikkeling of algemene rechtsbescherming.
- 2De lopende prejudiciële vragen over artikel 43 lid 1 AMMV (verwijzingsuitspraak RvS 7 oktober 2026, ECLI:NL:RVS:2026:5867) maken de ongegrondverklaring niet anders.
- 3De Afdeling past een ruime uitleg toe op de rechtsbescherming van vreemdelingen in afwachting van de prejudiciële beantwoording door het Hof van Justitie.
- 4Er worden geen vragen over uitleg of geldigheid van Unierecht opgeroepen, conform het Remling-arrest (HvJ 24 maart 2026, ECLI:EU:C:2026:243).
- 5Geen proceskostenveroordeling van de minister.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt dat de verkorte afdoeningsgrond van artikel 91 lid 2 Vw 2000 ook van toepassing kan zijn wanneer er prejudiciële vragen over aanverwante EU-regelgeving lopen, mits de rechtsbescherming van de vreemdeling in de tussentijd voldoende is gewaarborgd. Dit verduidelijkt de werkwijze van de Afdeling bij samenloop van nationale procedures en lopende EU-rechtsvragen.
Praktische impact
Voor vreemdelingen in vergelijkbare procedures betekent dit dat een hoger beroep ook tijdens een periode van rechtsonzekerheid over de AMMV kan worden afgedaan zonder inhoudelijke behandeling, zolang de rechtbank-uitspraak standhoudt binnen de ruime rechtsbescherming die de Afdeling tussentijds biedt.
Onderwerp-impact
In het vreemdelingenrecht schept deze uitspraak duidelijkheid over hoe de Afdeling omgaat met procedures die raken aan de nieuwe Asiel- en migratiebeheerverordening zolang het Hof van Justitie nog geen uitsluitsel heeft gegeven over de prejudiciële vragen.
Samenvatting
In deze zaak stelde een vreemdeling, bijgestaan door mr. F. Boone, hoger beroep in bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State tegen een uitspraak van de rechtbank in een vreemdelingenrechtelijke procedure. De zaak raakt aan de toepassing van artikel 43, eerste lid, van de Asiel- en migratiebeheerverordening (AMMV), een Europese verordening die recent in werking is getreden en waarover de Afdeling op 7 oktober 2026 (ECLI:NL:RVS:2026:5867) prejudiciële vragen heeft gesteld aan het Hof van Justitie van de Europese Unie. De centrale juridische vraag was of het hogerberoepschrift vragen opriep die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord dienden te worden, zoals vereist voor inhoudelijke behandeling op grond van artikel 91, tweede lid, van de Vreemdelingenwet 2000. De Afdeling beantwoordde die vraag ontkennend en verklaarde het hoger beroep ongegrond. Hoewel de Afdeling erkent dat de onmiddellijke toepassing van artikel 43 lid 1 AMMV niet in lijn is met het voorlopig oordeel uit de verwijzingsuitspraak van 7 oktober 2026, vormt dit geen reden voor vernietiging. De uitspraak van de rechtbank kan namelijk standhouden in het licht van de ruime rechtsbescherming die de Afdeling biedt aan vreemdelingen in afwachting van de prejudiciële beantwoording. Daarnaast roept het hogerberoepschrift geen vragen op over de uitleg of geldigheid van Unierecht in de zin van het Remling-arrest van het Hof van Justitie (24 maart 2026, ECLI:EU:C:2026:243). De uitspraak van de rechtbank wordt bevestigd en de minister hoeft geen proceskosten te vergoeden. De zaak illustreert hoe de Afdeling tijdens een periode van EU-rechtsonzekerheid toch individuele zaken kan afronden via de verkorte afdoeningsroute.