Beroep buurman tegen bestemmingsplan Lunteren ongegrond verklaard
ECLI:NL:RVS:2026:6496, Raad van State, 04-11-2026, 202500517/1/R4
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 19 december 2024 heeft de raad van de gemeente Ede het bestemmingsplan "Lunteren, Molenparkweg Oost ongenummerd" gewijzigd vastgesteld. Het bestemmingsplan voorziet in een bouwvlak voor een vrijstaande woning op het perceel van [partij] aan de Molenparkweg Oost in Lunteren. [appellant] is eigenaar van het naburige perceel. Hij komt op tegen het plan, omdat hij ook een bouwvlak op zijn perceel wenst. [appellant] betoogt dat hij als eigenaar van het naastgelegen perceel ten onrechte niet persoonlijk op de hoogte is gesteld van het ontwerpplan. [appellant] betoogt dat aan zijn perceel ten onrechte geen bouwvlak is toegekend zodat op dat perceel een woning kan worden gebouwd. [appellant] voert aan dat met een wethouder van de gemeente een mondelinge afspraak is gemaakt dat hij op zijn perceel een woning mag bouwen en dat die afspraak schriftelijk is bevestigd. [appellant] verzoekt de Afdeling om uit te spreken dat er gebouwd mag worden op zijn perceel, zonder dat vooraf diverse onderzoeken hoeven te worden uitgevoerd en kosten in rekening worden gebracht.
Kern van de zaak
Een eigenaar van een perceel aan de Molenparkweg Oost in Lunteren verzet zich tegen een bestemmingsplan dat een bouwvlak toekent aan het naburige perceel. Hij stelt niet persoonlijk geïnformeerd te zijn en wenst zelf ook een bouwvlak. De zaak draait om de vraag of de gemeente hem persoonlijk had moeten informeren en of het plan in strijd is met een goede ruimtelijke ordening.
Beslissing van de rechter
De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State verklaart het beroep ongegrond. Doorslaggevend is dat het ontwerpplan op rechtsgeldige wijze ter inzage is gelegd en dat geen wettelijke bepaling bestaat die het gemeentebestuur verplicht buurpercelen persoonlijk te informeren.
Impactscore
LaagDe uitspraak past volledig binnen gevestigde rechtspraak over kennisgeving bij bestemmingsplannen en het overgangsrecht van de Omgevingswet; er worden geen nieuwe rechtsvragen beantwoord en het betreft een enkelvoudige kamer.
Belangrijkste punten
- 1Overgangsrecht Omgevingswet: omdat het ontwerpplan vóór 1 januari 2024 ter inzage is gelegd (7 september 2023), blijft de Wet ruimtelijke ordening (Wro) van toepassing.
- 2De gemeente heeft voldaan aan alle wettelijke vereisten voor kennisgeving van de terinzagelegging; persoonlijke kennisgeving aan eigenaren van naburige percelen is wettelijk niet verplicht.
- 3De raad heeft beleidsruimte bij het vaststellen van bestemmingen en hoeft niet aan iedere aangrenzende eigenaar een gelijk bouwvlak toe te kennen.
- 4De Afdeling toetst het bestemmingsplan niet zelf op goede ruimtelijke ordening, maar beoordeelt aan de hand van beroepsgronden of het besluit rechtmatig is.
- 5Geen proceskosten worden vergoed aan appellant.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de vaste lijn dat het ter inzage leggen van een ontwerpbestemmingsplan volstaat als kennisgeving; een persoonlijke notificatieplicht richting naburige perceeleigenaren bestaat niet onder de Wro. Dit heeft beperkte precedentwaarde omdat het reeds gevestigd recht betreft.
Praktische impact
Voor appellant betekent dit dat zijn perceel geen bouwvlak krijgt via dit plan en dat hij langs andere weg (eigen planverzoek of anterieure overeenkomst) zal moeten proberen zijn bouwwens te realiseren.
Onderwerp-impact
In omgevings- en ruimtelijkeordeningszaken onderstreept deze uitspraak dat eigenaren van naburige percelen actief de officiële bekendmakingen moeten volgen om tijdig bezwaar te kunnen maken.
Samenvatting
Deze zaak betreft een beroep bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State tegen de vaststelling van een bestemmingsplan in Lunteren (gemeente Ede). Het plan kent een bouwvlak toe aan het perceel van een naburige grondeigenaar aan de Molenparkweg Oost. De appellant, eigenaar van het aangrenzende perceel, verzet zich tegen dit plan omdat hij stelt niet persoonlijk te zijn geïnformeerd over het ontwerpplan en omdat hij zelf ook een bouwvlak voor zijn perceel wenst. Eerst bepaalt de Afdeling het toepasselijke recht: omdat het ontwerpplan op 7 september 2023 ter inzage is gelegd, dus vóór de inwerkingtreding van de Omgevingswet op 1 januari 2024, blijft op grond van het overgangsrecht van de Invoeringswet Omgevingswet de Wet ruimtelijke ordening (Wro) van toepassing. Ten aanzien van het betoog over de kennisgeving oordeelt de Afdeling dat aan alle wettelijke vereisten voor de terinzagelegging is voldaan. Noch de Wro noch enig ander wettelijk voorschrift verplicht het gemeentebestuur om eigenaren van naburige percelen persoonlijk te informeren over een ontwerpbestemmingsplan. Dit betoog faalt dan ook. Met betrekking tot de inhoudelijke beroepsgrond — dat appellant eveneens recht heeft op een bouwvlak — overweegt de Afdeling dat de gemeenteraad beleidsruimte heeft bij het vaststellen van bestemmingen en de bijbehorende afweging van belangen. De Afdeling toetst niet zelf of het plan strookt met een goede ruimtelijke ordening, maar beoordeelt slechts of het besluit rechtmatig tot stand is gekomen en of de nadelige gevolgen niet onevenredig zijn. Niet is gebleken dat de raad de belangen van appellant onvoldoende heeft meegewogen of dat sprake is van strijd met het recht. De Afdeling verklaart het beroep ongegrond en ziet geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling.