Hoger beroep asielzaak niet-ontvankelijk, minister betaalt proceskosten
ECLI:NL:RVS:2026:6477, Raad van State, 04-11-2026, 202407595/1/V1
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Appellant heeft beroep ingesteld tegen het niet tijdig nemen van een besluit op een aanvraag om hem een verblijfvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen.
Kern van de zaak
Een asielzoeker stapte naar de rechter omdat de minister niet tijdig besliste op zijn asielaanvraag van 11 oktober 2023. De rechtbank deed uitspraak, maar de minister had toen nog geen besluit genomen. Hangende het hoger beroep nam de minister alsnog een besluit op 28 juli 2026.
Beslissing van de rechter
Het hoger beroep is niet-ontvankelijk verklaard omdat appellant zijn doel (een besluit op zijn asielaanvraag) heeft bereikt. De minister wordt desondanks veroordeeld tot vergoeding van proceskosten van €1.401,00, omdat hij ook de maximale beslistermijn van vijftien maanden heeft overschreden.
Impactscore
LaagDe uitspraak is in de kern procedureel van aard en past binnen bestaande jurisprudentie over niet-tijdig beslissen. De verwijzing naar het HvJ-arrest Safita heeft bredere betekenis, maar de uitspraak zelf stelt geen nieuwe rechtsregels.
Belangrijkste punten
- 1Hoger beroep niet-ontvankelijk: minister nam hangende procedure alsnog besluit op 28 juli 2026, waardoor het procesbelang verviel
- 2Prejudiciële vragen over rechtmatigheid verlenging beslistermijn (WBV 2023/3) beantwoord door HvJ in arrest Safita van 5 maart 2026 (ECLI:EU:C:2026:160)
- 3Ongeacht de rechtmatigheid van de termijnverlenging heeft de minister de maximale beslistermijn van vijftien maanden overschreden
- 4Proceskosten toegewezen met wegingsfactor 0,5 (uitsluitend niet-tijdig-beslissen), resulterend in €1.401,00
- 5Nieuw beroep van 12 juni 2025 tegen niet-tijdig beslissen meegenomen en doorverwezen naar rechtbank Den Haag, zittingsplaats Zwolle
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt dat overschrijding van de maximale beslistermijn in asielzaken leidt tot proceskostenveroordeling, ongeacht de uitkomst van de rechtsvraag over de rechtmatigheid van een termijnverlenging via WBV. Het HvJ-arrest Safita (ECLI:EU:C:2026:160) vormt het Europese kader voor de beoordeling van dergelijke termijnverlengingen in asielzaken.
Praktische impact
De asielzoeker ontvangt €1.401,00 aan proceskosten vergoed, maar het hoger beroep en het beroep tegen niet-tijdig beslissen zijn beide niet-ontvankelijk verklaard. Het inhoudelijke beroep tegen het besluit van 28 juli 2026 wordt verder behandeld door de rechtbank Den Haag.
Onderwerp-impact
In asielzaken geldt dat wanneer de minister de maximale beslistermijn van vijftien maanden overschrijdt, een proceskostenveroordeling volgt, ook als de procedure formeel eindigt door het alsnog nemen van een besluit hangende het beroep.
Samenvatting
Deze zaak betreft een asielzoeker die beroep instelde bij de rechtbank wegens het niet tijdig nemen van een besluit door de minister van Asiel en Migratie op zijn asielaanvraag van 11 oktober 2023. Toen de rechtbank uitspraak deed, had de minister nog steeds geen besluit genomen. De asielzoeker stelde vervolgens hoger beroep in, maar hangende die procedure nam de minister op 28 juli 2026 alsnog een besluit op de aanvraag. Daarmee had de appellant het doel van zijn procedure bereikt en verklaarde de Afdeling bestuursrechtspraak het hoger beroep niet-ontvankelijk wegens het ontbreken van procesbelang. Een centrale rechtsvraag in de procedure betrof de rechtmatigheid van de verlenging van de beslistermijn in asielzaken via WBV 2023/3. De Afdeling had hierover in 2024 prejudiciële vragen gesteld aan het Hof van Justitie van de EU, dat op 5 maart 2026 antwoord gaf in het arrest Safita. De Afdeling oordeelde echter dat de uitkomst van die rechtsvraag in dit concrete geval geen invloed heeft op de proceskostenveroordeling, omdat de minister hoe dan ook de maximale beslistermijn van vijftien maanden heeft overschreden. De Afdeling veroordeelt de minister tot betaling van €1.401,00 aan proceskosten, berekend op basis van twee punten (één voor het hogerberoepschrift en één voor het beroepschrift) met een wegingsfactor van 0,5, omdat de procedure uitsluitend ging over het niet tijdig beslissen. Een nieuw beroep dat appellant op 12 juni 2025 had ingesteld wegens opnieuw niet-tijdig beslissen, wordt niet-ontvankelijk verklaard, maar het inhoudelijke beroep tegen het besluit van 28 juli 2026 wordt doorverwezen naar de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Zwolle, voor verdere behandeling.