Asielaanvraag Iraanse afvallige vernietigd wegens onvoldoende onderzoek
ECLI:NL:RVS:2026:6469, Raad van State, 05-11-2026, BRS.25.002296
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 30 oktober 2024 heeft de minister van Asiel en Migratie een aanvraag van appellant om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen.
Kern van de zaak
Een Iraanse asielzoeker die zich heeft afgewend van de islam (afvalligheid) stapte naar de rechter nadat de minister zijn asielaanvraag had afgewezen. De minister stelde zich op het standpunt dat appellant geen gegronde vrees voor vervolging had bij terugkeer naar Iran, maar onderbouwde dit niet met nader onderzoek naar de situatie van afvalligen en atheïsten aldaar.
Beslissing van de rechter
Het hoger beroep is gegrond verklaard en zowel de uitspraak van de rechtbank als het afwijzende besluit van de minister zijn vernietigd. De doorslaggevende reden is dat de Afdeling eerder heeft geoordeeld dat landeninformatie over Iran geen eenduidig beeld geeft over de situatie van afvalligen en atheïsten, waardoor de minister niet zonder nader onderzoek kon concluderen dat appellant geen gegronde vrees voor vervolging heeft.
Impactscore
MiddelDe uitspraak past binnen een reeds ingezette rechtslijn van de Afdeling en heeft daardoor beperkte zelfstandige precedentwaarde, maar is relevant voor de praktijk van asielzaken met betrekking tot Iraanse afvalligen en atheïsten.
Belangrijkste punten
- 1De Afdeling verwijst naar haar eerdere uitspraak van 12 maart 2026 (ECLI:NL:RVS:2026:1326) over de onduidelijke landeninformatie betreffende afvalligen en atheïsten in Iran.
- 2De minister is verplicht nader onderzoek te verrichten voordat een negatief standpunt over vervolgingsvrees kan worden ingenomen.
- 3De rechtbank had het gebrek aan nader onderzoek door de minister niet onderkend, wat tot vernietiging van haar uitspraak leidt.
- 4De minister moet een nieuw besluit nemen op de asielaanvraag, rekening houdend met de feiten en omstandigheden op dat moment.
- 5De minister wordt veroordeeld tot vergoeding van proceskosten van € 2.802,00 voor beroep en hoger beroep.
Impactanalyse
Juridische impact
Deze uitspraak bevestigt de lijn uit ECLI:NL:RVS:2026:1326 dat de minister bij asielaanvragen van afvalligen en atheïsten uit Iran niet zonder gedegen landeninformatieonderzoek een negatief besluit mag nemen. Dit versterkt de onderzoeksplicht van de minister in vergelijkbare zaken.
Praktische impact
Appellant krijgt recht op herbeoordeling van zijn asielaanvraag waarbij de minister deugdelijk onderzoek moet verrichten naar zijn specifieke risico's als afvallige bij terugkeer naar Iran. Vergelijkbare asielzoekers uit Iran met een beroep op afvalligheid of atheïsme kunnen zich op deze lijn beroepen.
Onderwerp-impact
In vreemdelingenzaken waarbij geloofsafval of atheïsme als vervolgingsgrond wordt aangevoerd, wordt de bewijslast van de minister verzwaard: een algemene verwijzing naar landeninformatie volstaat niet wanneer die informatie geen eenduidig beeld geeft.
Samenvatting
Deze zaak betreft een Iraanse asielzoeker die zich op afvalligheid beriep als vervolgingsgrond en wiens asielaanvraag door de minister van Asiel en Migratie op 30 oktober 2024 was afgewezen. De rechtbank Den Haag (zittingsplaats Utrecht) bevestigde dit besluit op 28 november 2025, waarna appellant in hoger beroep ging bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State. De centrale juridische vraag was of de minister kon volstaan met de stelling dat appellant geen gegronde vrees voor vervolging had vanwege zijn afvalligheid, zonder daarvoor nader onderzoek te verrichten naar de actuele situatie van afvalligen en atheïsten in Iran. De Afdeling beantwoordt deze vraag ontkennend. Zij verwijst naar haar eerdere uitspraak van 12 maart 2026 (ECLI:NL:RVS:2026:1326), waarin zij reeds had geoordeeld dat de beschikbare landeninformatie over Iran geen eenduidig beeld geeft over de risico's die afvalligen en atheïsten lopen. Dit betekent dat de minister zijn negatieve standpunt niet zonder nader onderzoek kan handhaven. De rechtbank had dit onjuist beoordeeld door het gebrek aan onderzoek niet te onderkennen. De Afdeling verklaart het hoger beroep gegrond, vernietigt de uitspraak van de rechtbank én het besluit van de minister. De minister moet een nieuw besluit nemen op de asielaanvraag, waarbij hij rekening dient te houden met de dan geldende feiten en omstandigheden. Overige grieven hoeven niet te worden besproken, nu het besluit al om deze reden sneuvelt. De minister wordt veroordeeld tot betaling van € 2.802,00 aan proceskosten. De uitspraak bevestigt dat de onderzoeksplicht van de minister in asielzaken zwaar weegt wanneer landeninformatie over vervolgingsrisico's onduidelijk of tegenstrijdig is.