Ingebrekestelling tijdens Syrisch moratorium prematuur verklaard

Samenvatting

In deze zaak had appellant, een Syrische vreemdeling, hoger beroep ingesteld tegen het oordeel van de rechtbank dat zijn ingebrekestelling van 8 januari 2025 prematuur was. De ingebrekestelling was gericht aan de minister en had betrekking op het uitblijven van een beslissing op zijn asielaanvraag. Ten tijde van de ingebrekestelling gold het besluit- en vertrekmoratorium voor Syrische vreemdelingen, dat liep van 14 december 2024 tot en met 13 juni 2025. De centrale juridische vraag was of de ingebrekestelling rechtsgeldig kon worden ingediend tijdens de looptijd van dit moratorium. Appellant betoogde terecht dat de rechtbank een onjuiste redenering had gevolgd over de verlengingsduur van de beslistermijn – de rechtbank had ten onrechte geoordeeld dat de minister de termijn met een jaar tot maximaal 21 maanden had verlengd. Desondanks was het eindoordeel van de rechtbank correct. De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State bevestigt de aangevallen uitspraak, met verbetering van gronden. Onder verwijzing naar haar eerdere uitspraak van 9 september 2026 (ECLI:NL:RVS:2026:5232) stelt de Afdeling vast dat een ingebrekestelling ingediend tijdens een geldig moratorium prematuur is. Dit betekent dat de minister niet in verzuim kan worden gesteld zolang het moratorium van kracht is. De grief van appellant slaagt dan ook niet. Daarnaast overweegt de Afdeling dat er geen aanleiding bestaat voor het stellen van prejudiciële vragen aan het Hof van Justitie van de Europese Unie. Op grond van de Cilfit-doctrine en nadere Europese jurisprudentie bestaat er redelijkerwijs geen twijfel over de te beantwoorden rechtsvragen. Het hoger beroep wordt ongegrond verklaard en de minister hoeft geen proceskosten te vergoeden.