Raad van State verwerpt asielhoger beroep Egyptische vrouw
ECLI:NL:RVS:2026:6441, Raad van State, 04-11-2026, BRS.25.002336
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 20 augustus 2024 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een aanvraag van appellant om haar een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen.
Kern van de zaak
Een Egyptische vrouw in hoger beroep bij de Raad van State na afwijzing van haar asielaanvraag. Zij stelt vervolgd te worden door Egyptische autoriteiten vanwege de politieke activiteiten van haar familie en haar eigen politieke overtuiging. Als nieuw bewijs legt zij een verklaring uit een strafrechtelijk register over waaruit een verstekveroordeling zou blijken.
Beslissing van de rechter
Het hoger beroep is ongegrond verklaard. Doorslaggevend was dat het overgelegde document uit het strafrechtelijk register door Bureau Documenten als waarschijnlijk niet bevoegd opgemaakt en afgegeven is beoordeeld, en appellant de conclusies van Bureau Documenten en TOELT niet heeft bestreden. Bovendien heeft appellant niet aannemelijk gemaakt dat zij nog steeds negatieve aandacht van de Egyptische autoriteiten heeft.
Impactscore
LaagDe uitspraak is een routinematige toepassing van vaste jurisprudentie over documentonderzoek en de bewijslast in asielzaken, zonder nieuwe rechtsvragen. De verkorte motivering op grond van artikel 91 lid 2 Vw 2000 bevestigt het gebrek aan richtinggevende betekenis.
Belangrijkste punten
- 1Bureau Documenten concludeerde dat de overgelegde verklaring uit het Egyptische strafrechtelijk register waarschijnlijk niet bevoegd is opgemaakt en afgegeven.
- 2TOELT heeft het onderzoek van Bureau Documenten inhoudelijk inzichtelijk bevonden.
- 3Appellant heeft de conclusies van Bureau Documenten en TOELT niet bestreden; het enkel persisteren bij authenticiteit volstaat niet.
- 4Vanaf 2020 zijn geen problemen meer aannemelijk gemaakt die verband houden met politieke activiteiten van appellants familie of haar eigen overtuiging.
- 5De Afdeling past artikel 91 lid 2 Vw 2000 toe: nadere motivering achterwege gelaten nu geen rechtseenheids- of rechtsontwikkelingsvragen spelen.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de bestaande praktijk dat een asielzoeker die de authenticiteit van een document betwist niet kan volstaan met het persisteren bij zijn standpunt, maar overtuigend bewijs of een contra-expertise moet aandragen. Toepassing van artikel 91 lid 2 Vw 2000 onderstreept dat de Raad van State in zaken zonder principiële rechtsvragen geen nadere motiveringsplicht heeft.
Praktische impact
Voor appellant betekent de uitspraak dat haar asielaanvraag definitief is afgewezen en zij geen internationale bescherming verkrijgt in Nederland. Het niet kunnen vinden van een contra-expert ontslaat haar niet van de bewijslast.
Onderwerp-impact
In asielzaken met betrekking tot Egypte wordt bevestigd dat gestelde vervolging wegens politieke activiteiten van familieleden aannemelijk moet worden gemaakt met authentiek bewijsmateriaal, en dat documenten die door Bureau Documenten als onecht worden beoordeeld in beginsel buiten beschouwing blijven.
Samenvatting
Een Egyptische vrouw had hoger beroep ingesteld bij de Raad van State nadat de rechtbank haar beroep tegen de afwijzing van haar asielaanvraag ongegrond had verklaard. Zij stelde te vrezen voor vervolging door de Egyptische autoriteiten vanwege de politieke activiteiten van haar familie en haar eigen politieke overtuiging. Als nieuw bewijs in hoger beroep legde zij een verklaring over uit een Egyptisch strafrechtelijk register, waaruit een verstekveroordeling zou blijken. De minister liet Bureau Documenten dit document onderzoeken. Bureau Documenten constateerde dat de verschijningsvorm, opmaak en afgifte afweken van beschikbaar vergelijkingsmateriaal en concludeerde dat de verklaring waarschijnlijk niet bevoegd was opgemaakt en afgegeven. Het Team Onderzoek en Expertise Land en Taal (TOELT) oordeelde dat het onderzoek van Bureau Documenten inhoudelijk inzichtelijk was. Appellant bestreed deze conclusies niet inhoudelijk en beschikte niet over een contra-expertise. De Afdeling bestuursrechtspraak oordeelde dat het enkele persisteren bij de stelling dat het document authentiek is, onvoldoende is om het document positief mee te wegen bij de beoordeling van de gestelde vervolgingsvrees. Daarnaast had de rechtbank terecht vastgesteld dat appellant vanaf 2020 geen problemen meer had ondervonden die verband hielden met de politieke activiteiten van haar familie. In hoger beroep slaagde appellant er evenmin in aannemelijk te maken dat zij nog steeds negatieve aandacht geniet van de Egyptische autoriteiten wegens haar familie of haar eigen politieke overtuiging. De Raad van State verklaarde het hoger beroep ongegrond en liet de motiveringsplicht gedeeltelijk achterwege op grond van artikel 91 lid 2 van de Vreemdelingenwet 2000, nu het hogerberoepschrift geen vragen bevatte die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moesten worden.