Raad van State schorst uitzetting vreemdeling hangende hoger beroep
ECLI:NL:RVS:2026:6407, Raad van State, 30-10-2026, BRS.26.005626
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 10 oktober 2025 heeft de minister van Asiel en Migratie een aanvraag van verzoeker om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen.
Kern van de zaak
Een vreemdeling heeft hoger beroep ingesteld tegen een beslissing van de minister van Asiel en Migratie en heeft tegelijkertijd de voorzieningenrechter verzocht om een voorlopige voorziening: geen uitzetting hangende het hoger beroep en toekenning van opvang en verstrekkingen.
Beslissing van de rechter
De voorzieningenrechter wijst het verzoek om een voorlopige voorziening toe: de vreemdeling mag niet worden uitgezet totdat op het hoger beroep is beslist. De minister wordt veroordeeld in de proceskosten van € 934,00; de doorslaggevende reden is dat op grond van het aangevoerde aanleiding bestaat een voorlopige voorziening te treffen conform vaste jurisprudentie (RvS 20 februari 2019, ECLI:NL:RVS:2019:457).
Impactscore
LaagHet betreft een individuele procedurele tussenmaatregel zonder nieuwe rechtsvraag of precedentwerking; de uitkomst is routinematig en gebaseerd op vaste jurisprudentie.
Belangrijkste punten
- 1Voorlopige voorziening toegewezen: uitzetting geschorst totdat hoger beroep is beslist.
- 2Verzoek om opvang en verstrekkingen is mede onderwerp van het verzoek.
- 3Raad van State verwijst naar vaste lijn uit uitspraak van 20 februari 2019 (ECLI:NL:RVS:2019:457) als grondslag voor toewijzing.
- 4Minister van Asiel en Migratie wordt veroordeeld tot vergoeding van proceskosten ad € 934,00 voor professionele rechtsbijstand.
- 5Uitspraak is een voorlopige maatregel; inhoudelijke beoordeling van het hoger beroep volgt nog.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak past binnen de vaste lijn van de Afdeling bestuursrechtspraak om bij voldoende aangevoerde gronden uitzetting te schorsen hangende hoger beroep in vreemdelingenzaken; zij stelt geen nieuwe rechtsregel maar bevestigt bestaande praktijk. De inhoudelijke beoordeling van de rechtmatigheid van het uitzetbesluit blijft voorbehouden aan de bodemprocedure.
Praktische impact
De vreemdeling mag voorlopig in Nederland verblijven en wordt niet uitgezet totdat de Afdeling in hoger beroep heeft beslist, wat in de praktijk maanden tot meer dan een jaar kan duren. De minister dient de proceskosten te voldoen en kan de uitzetting niet eerder effectueren.
Onderwerp-impact
In de asiel- en migratiesector bevestigt deze uitspraak dat rechtzoekende vreemdelingen via een voorlopige voorziening effectief uitzetting kunnen opschorten, wat de druk op opvangcapaciteit en de doorlooptijden bij de Afdeling bestuursrechtspraak vergroot.
Samenvatting
Een vreemdeling heeft hoger beroep ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State tegen een beslissing van de minister van Asiel en Migratie, vermoedelijk een afwijzing van een asielverzoek of een terugkeerbesluit. Gelijktijdig heeft hij de voorzieningenrechter verzocht om twee voorlopige maatregelen: schorsing van een eventuele uitzetting totdat op het hoger beroep is beslist, en toekenning van opvang en verstrekkingen in de tussenliggende periode. De centrale juridische vraag is of er voldoende gronden zijn om bij wijze van voorlopige voorziening de uitzetting te schorsen. De voorzieningenrechter beantwoordt deze vraag bevestigend. Onder verwijzing naar de vaste jurisprudentie van de Afdeling van 20 februari 2019 (ECLI:NL:RVS:2019:457) oordeelt hij dat gelet op hetgeen is aangevoerd aanleiding bestaat de gevraagde maatregel te treffen. De uitspraak bepaalt bij wijze van voorlopige voorziening dat de vreemdeling niet wordt uitgezet totdat de Afdeling in de hoofdzaak (het hoger beroep) heeft beslist. Daarnaast wordt de minister veroordeeld tot vergoeding van de proceskosten van € 934,00, geheel toe te rekenen aan professionele rechtsbijstand. De uitspraak heeft geen zelfstandige precedentwaarde: zij berust volledig op bestaande standaardjurisprudentie en bevat geen inhoudelijk oordeel over de asielrechtelijke of vreemdelingrechtelijke merites van de zaak. Die beoordeling volgt in de bodemprocedure. Praktisch gezien biedt de beslissing de vreemdeling tijdelijk bescherming tegen uitzetting en rechtsbijstand-kostenvergoeding, terwijl voor de overheid geldt dat de uitzetting wordt opgeschort tot na de inhoudelijke behandeling van het hoger beroep.