Hoger beroep grensdetentie ongegrond verklaard door Raad van State
ECLI:NL:RVS:2026:6397, Raad van State, 02-11-2026, BRS.26.005107
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 11 september 2026 heeft de minister van Asiel en Migratieappellant een vrijheidsontnemende maatregel opgelegd.
Kern van de zaak
Een vreemdeling in grensdetentie stelde hoger beroep in tegen een rechtbankuitspraak die zijn detentie rechtmatig oordeelde. De zaak draaide om de omvang van de zogenoemde lichter-middel-beoordeling in grensdetentiezaken. De vreemdeling werd bijgestaan door een advocaat en bestred de rechtmatigheid van zijn detentie.
Beslissing van de rechter
Het hoger beroep is ongegrond verklaard en de uitspraak van de rechtbank wordt bevestigd. Doorslaggevend is dat het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, rechtsontwikkeling of rechtsbescherming beantwoord moeten worden, en dat de relevante rechtsvraag over de lichter-middel-beoordeling al eerder door de Afdeling is beantwoord in de uitspraak van 2 september 2026.
Impactscore
LaagDe uitspraak is een routinematige bevestiging van reeds bestaande jurisprudentie via de verkorte afdoeningsprocedure van artikel 91 lid 2 Vw 2000, zonder nieuwe rechtsvragen of precedentwerking.
Belangrijkste punten
- 1Toepassing van artikel 91 lid 2 Vw 2000: verkorte afdoening zonder nadere motivering omdat geen rechtsvragen van algemeen belang spelen
- 2De rechtsvraag over de omvang van de lichter-middel-beoordeling in grensdetentiezaken is reeds beantwoord in ECLI:NL:RVS:2026:5077 van 2 september 2026
- 3Geen aanleiding voor prejudiciële vragen aan het Hof van Justitie over Unierechtelijke bepalingen, mede gelet op het Remling-arrest (HvJ 24 maart 2026)
- 4De Afdeling ziet ook ambtshalve geen reden om de grensdetentie onrechtmatig te achten
- 5Geen proceskostenveroordeling van de minister
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de bestaande jurisprudentielijn over de lichter-middel-beoordeling in grensdetentiezaken en onderstreept dat artikel 91 lid 2 Vw 2000 een effectief filter vormt voor hoger beroepen zonder toegevoegde waarde voor rechtseenheid of -ontwikkeling. Er is geen nieuwe rechtsontwikkeling.
Praktische impact
Voor de vreemdeling betekent de uitspraak dat de grensdetentie rechtmatig blijft en hij geen aanspraak heeft op schadevergoeding of proceskosten. Voor de praktijk bevestigt de uitspraak dat eerder in 2026 gevormde jurisprudentie over grensdetentie en lichter-middel-beoordeling leidend blijft.
Onderwerp-impact
In vreemdelingenrechtelijke grensdetentiezaken biedt deze uitspraak geen nieuwe handvatten; zij bevestigt dat de Afdeling vasthoudt aan haar lijn van september 2026 en geen aanleiding ziet voor prejudiciële vragen aan het HvJ EU.
Samenvatting
Deze uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State betreft een hoger beroep van een vreemdeling die in grensdetentie was gesteld. De vreemdeling had eerder bij de rechtbank bezwaar gemaakt tegen zijn grensdetentie, maar de rechtbank oordeelde dat de detentie rechtmatig was. In hoger beroep betoogde de vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. J.E. Groenenberg, dat de beoordeling van de lichtere middelen (de zogeheten lichter-middel-beoordeling) niet correct had plaatsgevonden. De centrale juridische vraag betrof de omvang van de lichter-middel-beoordeling in grensdetentiezaken en of hierover eventueel prejudiciële vragen aan het Hof van Justitie van de Europese Unie gesteld zouden moeten worden. De Afdeling verklaart het hoger beroep ongegrond via de verkorte afdoeningsprocedure van artikel 91 lid 2 van de Vreemdelingenwet 2000. Dit betekent dat de uitspraak niet nader gemotiveerd hoeft te worden, omdat het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden. De doorslaggevende reden is dat de relevante rechtsvraag over de lichter-middel-beoordeling al is beantwoord in de uitspraak van 2 september 2026 (ECLI:NL:RVS:2026:5077), inclusief een toelichting waarom geen prejudiciële vragen aan het HvJ EU gesteld worden. Daarbij is er ook geen aanleiding op grond van het Remling-arrest (HvJ EU, 24 maart 2026) om vragen over Unierecht te stellen. Ambtshalve ziet de Afdeling evenmin reden de grensdetentie onrechtmatig te achten. De uitspraak van de rechtbank wordt dan ook bevestigd en de minister hoeft geen proceskosten te vergoeden.