Hoger beroep vreemdelingenzaak ongegrond, voorlopige voorziening afgewezen
ECLI:NL:RVS:2026:6371, Raad van State, 02-11-2026, BRS.26.005478
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 6 juli 2026 heeft de minister van Asiel en Migratie een aanvraag van appellant om haar een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, niet in behandeling genomen.
Kern van de zaak
Een vreemdeling heeft hoger beroep ingesteld bij de Raad van State tegen een uitspraak van de rechtbank in een vreemdelingrechtelijke zaak. Tegelijkertijd verzocht zij om een voorlopige voorziening. De precieze inhoud van het onderliggende geschil is niet uit de uitspraak af te leiden.
Beslissing van de rechter
Het hoger beroep is ongegrond verklaard en de uitspraak van de rechtbank is bevestigd; het verzoek om voorlopige voorziening is afgewezen. Doorslaggevend is dat de rechtbank terecht en op goede gronden heeft beslist, en het hogerberoepschrift geen vragen opwerpt die in het belang van rechtseenheid, rechtsontwikkeling of rechtsbescherming beantwoord moeten worden (artikel 91 lid 2 Vw 2000).
Impactscore
LaagDe uitspraak is een routinematige ongegrondverklaring met toepassing van de verkorte motivering ex artikel 91 lid 2 Vw 2000, zonder inhoudelijk nieuwe rechtsvragen of precedentwerking.
Belangrijkste punten
- 1Toepassing van de verkorte motivering op grond van artikel 91 lid 2 Vw 2000: geen nadere motivering vereist
- 2Het hogerberoepschrift roept geen vragen op over uitleg of geldigheid van Unierecht (conform HvJ EU 24 maart 2026, ECLI:EU:C:2026:243)
- 3De voorzieningenrechter van de Afdeling bevestigt de aangevallen uitspraak van de rechtbank volledig
- 4Verzoek om voorlopige voorziening wordt afgewezen als gevolg van de ongegrondverklaring van het hoger beroep
- 5Geen proceskostenveroordeling voor de minister
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak past de standaard verkorte afdoening toe op grond van artikel 91 lid 2 Vw 2000 en stelt geen nieuwe rechtsregels. De verwijzing naar het HvJ EU-arrest van 24 maart 2026 bevestigt dat ook Unierechtelijke vragen ontbreken.
Praktische impact
Voor de vreemdeling betekent deze uitspraak dat het hoger beroep faalt en de eerder door de rechtbank bevestigde beslissing van de minister onherroepelijk wordt; de gevraagde schorsing van die beslissing wordt niet verleend.
Onderwerp-impact
In vreemdelingenzaken waarbij de Raad van State de verkorte motivering toepast, heeft de uitspraak geen precedentwerking en beperkt zij zich tot de individuele zaak.
Samenvatting
In deze vreemdelingrechtelijke zaak heeft de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State op 2 november 2026 uitspraak gedaan in een hoger beroepsprocedure, gecombineerd met een verzoek om een voorlopige voorziening. De precieze aard van het onderliggende besluit van de minister is uit de gepubliceerde uitspraak niet af te leiden, maar het betreft een zaak in het kader van de Vreemdelingenwet 2000. De vreemdeling had eerder beroep ingesteld bij de rechtbank, die dat beroep had verworpen. Vervolgens stelde zij hoger beroep in bij de Raad van State en vroeg zij tegelijkertijd om schorsing van het bestreden besluit via een voorlopige voorziening. De Afdeling heeft het hoger beroep ongegrond verklaard met toepassing van de verkorte motivering van artikel 91 lid 2 Vw 2000. Dit wettelijk mechanisme staat de Afdeling toe om zonder uitvoerige motivering te beslissen wanneer het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoording behoeven. Tevens is vastgesteld dat het hogerberoepschrift geen vragen oproept over de uitleg of geldigheid van Unierecht, conform de criteria die het Hof van Justitie van de Europese Unie heeft geformuleerd in zijn arrest van 24 maart 2026 (ECLI:EU:C:2026:243). De Afdeling neemt de motivering van de rechtbank integraal over en bevestigt haar uitspraak. Als rechtstreeks gevolg hiervan wordt ook het verzoek om een voorlopige voorziening afgewezen: nu het hoger beroep faalt, is er geen aanleiding om de executie van het bestreden besluit te schorsen. De minister wordt niet veroordeeld in de proceskosten. De uitspraak heeft geen precedentwerking en is uitsluitend relevant voor de betrokken vreemdeling.