Vreemdeling krijgt schorsing uitzetting hangende hoger beroep
ECLI:NL:RVS:2026:6365, Raad van State, 30-10-2026, BRS.26.005355
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 12 augustus 2026 heeft de minister van Asiel en Migratie een aanvraag van verzoeker om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, opnieuw afgewezen.
Kern van de zaak
Een vreemdeling heeft hoger beroep ingesteld tegen een beslissing van de minister van Asiel en Migratie en heeft tegelijkertijd de voorzieningenrechter verzocht om een voorlopige voorziening te treffen om uitzetting te voorkomen en opvang en verstrekkingen te verkrijgen hangende dat hoger beroep.
Beslissing van de rechter
Het verzoek om een voorlopige voorziening is toegewezen: de voorzieningenrechter van de Raad van State heeft bepaald dat de vreemdeling niet mag worden uitgezet totdat op het hoger beroep is beslist. De minister is daarnaast veroordeeld tot vergoeding van de proceskosten van € 934,00. Doorslaggevend was de verwijzing naar de vaste jurisprudentie van de Afdeling (ECLI:NL:RVS:2019:457), op grond waarvan bij de aangevoerde omstandigheden een voorlopige voorziening wordt getroffen.
Impactscore
LaagHet betreft een standaard voorlopige voorzieningsbeslissing in een individuele vreemdelingenzaak op basis van bestaande jurisprudentie; er worden geen nieuwe rechtsnormen gevestigd en de uitkomst heeft geen precedentwerking buiten de individuele zaak.
Belangrijkste punten
- 1Voorlopige voorziening toegewezen: uitzetting geschorst totdat op het hoger beroep is beslist
- 2Verzoek om opvang en verstrekkingen is mede ingediend naast het verzoek tot schorsing van de uitzetting
- 3De voorzieningenrechter baseert de toewijzing op de vaste Afdelingsjurisprudentie van 20 februari 2019 (ECLI:NL:RVS:2019:457)
- 4Minister van Asiel en Migratie veroordeeld tot proceskosten van € 934,00 wegens beroepsmatig verleende rechtsbijstand
- 5De uitspraak is een voorlopige maatregel; de inhoudelijke beoordeling vindt plaats in de hoger beroepsprocedure
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak past binnen de vaste lijn van de Afdeling bestuursrechtspraak waarbij bij voldoende aangevoerde omstandigheden in vreemdelingenzaken een schorsende werking wordt verleend hangende hoger beroep. Er worden geen nieuwe rechtsnormen gesteld.
Praktische impact
De vreemdeling kan niet worden uitgezet zolang het hoger beroep loopt, waardoor hij feitelijke bescherming geniet tegen verwijdering en recht heeft op opvang en verstrekkingen gedurende die periode.
Onderwerp-impact
In het vreemdelingenrecht bevestigt deze uitspraak de toegankelijkheid van de voorlopige voorzieningenprocedure als effectief rechtsmiddel tegen dreigende uitzetting hangende hoger beroep.
Samenvatting
In deze zaak heeft een vreemdeling hoger beroep ingesteld tegen een beslissing van de minister van Asiel en Migratie en tegelijkertijd de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State verzocht om een voorlopige voorziening te treffen. Het verzoek strekte er primair toe dat de vreemdeling niet zou worden uitgezet voordat op het hoger beroep is beslist, en subsidiair dat hij recht zou krijgen op opvang en verstrekkingen hangende die procedure. De voorzieningenrechter heeft het verzoek ingewilligd. Onder verwijzing naar de vaste jurisprudentie van de Afdeling van 20 februari 2019 (ECLI:NL:RVS:2019:457) oordeelt de voorzieningenrechter dat, gelet op hetgeen is aangevoerd, aanleiding bestaat om een voorlopige voorziening te treffen. De uitspraak bepaalt bij wijze van voorlopige voorziening dat de vreemdeling niet mag worden uitgezet totdat op het door hem ingestelde hoger beroep is beslist. Daarmee wordt de feitelijke bescherming van de vreemdeling gewaarborgd voor de duur van de hoger beroepsprocedure. Daarnaast wordt de minister van Asiel en Migratie veroordeeld tot vergoeding van de proceskosten van de vreemdeling ter hoogte van € 934,00, volledig toe te rekenen aan beroepsmatig verleende rechtsbijstand door een derde. De uitspraak is van beperkte zelfstandige juridische betekenis: zij betreft een routinematige toepassing van de vaste Afdelingslijn in vreemdelingenzaken en stelt geen nieuwe rechtsnormen. Voor de betrokken vreemdeling heeft de beslissing echter grote praktische betekenis, omdat uitzetting wordt opgeschort en de onzekerheid over zijn verblijfsstatus tijdelijk wordt bevroren totdat de hogerberoepsprocedure inhoudelijk is afgerond.