Raad van State bevestigt rechtmatigheid grensdetentie vreemdeling
ECLI:NL:RVS:2026:6364, Raad van State, 30-10-2026, BRS.26.005413
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluiten van 19 september 2026 heeft de minister van Asiel en Migratie appellant de toegang tot Nederland geweigerd en hem een vrijheidsontnemende maatregel opgelegd.
Kern van de zaak
Een vreemdeling (appellant) ging in hoger beroep bij de Raad van State tegen een uitspraak van de rechtbank die zijn grensdetentie rechtmatig had bevonden. De appellant werd bijgestaan door mr. J. van Bennekom en stelde dat de grensdetentie onrechtmatig was.
Beslissing van de rechter
Het hoger beroep is ongegrond verklaard en de uitspraak van de rechtbank wordt bevestigd. De Raad van State oordeelt dat de rechtbank terecht en op goede gronden tot haar oordeel is gekomen, en ziet ook ambtshalve geen reden om de grensdetentie onrechtmatig te achten.
Impactscore
LaagDe uitspraak is een routinematige toepassing van artikel 91 lid 2 Vw 2000 zonder nieuwe rechtsvragen; de verkorte motivering beperkt de precedentwerking tot nihil.
Belangrijkste punten
- 1De Afdeling past artikel 91 lid 2 Vw 2000 toe: geen nadere motivering vereist nu het hogerberoepschrift geen vragen bevat van belang voor rechtseenheid, rechtsontwikkeling of rechtsbescherming.
- 2Ook vragen over uitleg of geldigheid van Unierecht zijn niet aan de orde, conform het arrest HvJ EU 24 maart 2026 (Remling, ECLI:EU:C:2026:243, punt 24).
- 3De Afdeling neemt de motivering van de rechtbank (overwegingen 5.1 en 6.1) integraal over.
- 4Ambtshalve toetsing levert evenmin een grond op om de grensdetentie onrechtmatig te achten.
- 5De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak past de verkorte afdoeningsprocedure van artikel 91 lid 2 Vw 2000 toe en verwijst naar het recente HvJ EU-arrest Remling (2026) als bevestiging dat ook Unierechtelijke vragen ontbreken; dit heeft op zichzelf beperkte precedentwerking.
Praktische impact
De grensdetentie van appellant blijft in stand en hij heeft geen recht op schadevergoeding of proceskostenvergoeding; de zaak is daarmee definitief afgedaan.
Onderwerp-impact
In vreemdelingenzaken waarbij grensdetentie aan de orde is, bevestigt deze uitspraak dat de Afdeling bij afwezigheid van rechtseenheidsvragen snel en zonder uitgebreide motivering kan afdoen.
Samenvatting
In deze zaak had een vreemdeling hoger beroep ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State tegen een uitspraak van de rechtbank, waarin zijn grensdetentie rechtmatig was bevonden. De appellant werd bijgestaan door mr. J. van Bennekom. De centrale vraag was of de grensdetentie al dan niet rechtmatig was opgelegd en of de rechtbank dit juist had beoordeeld. De Afdeling concludeert dat het hoger beroep ongegrond is en bevestigt de aangevallen uitspraak. Zij maakt gebruik van de verkorte afdoeningsprocedure van artikel 91 lid 2 van de Vreemdelingenwet 2000, op grond waarvan nadere motivering achterwege kan blijven wanneer het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord dienen te worden. De Afdeling stelt vast dat dergelijke vragen in deze zaak niet aan de orde zijn. Daarnaast overweegt de Afdeling, onder verwijzing naar het recente arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 24 maart 2026 (Remling, ECLI:EU:C:2026:243, punt 24), dat evenmin vragen over de uitleg of geldigheid van Unierechtelijke bepalingen spelen. De motivering van de rechtbank in overwegingen 5.1 en 6.1 wordt integraal overgenomen. Ambtshalve heeft de Afdeling getoetst of er redenen zijn om de grensdetentie onrechtmatig te achten; ook dit levert geen grond op. De minister wordt niet veroordeeld tot vergoeding van proceskosten. De uitspraak heeft een beperkt juridisch gewicht nu zij enkel de bestaande lijn bevestigt en geen nieuwe rechtsvragen beantwoordt.