Bestemmingsplan woning Heiloo vernietigd wegens bedrijfsbeperking
ECLI:NL:RVS:2026:6336, Raad van State, 28-10-2026, 202405021/1/R1
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 24 juni 2024 heeft de raad van de gemeente Heiloo het bestemmingsplan "Runxputteweg tussen 24 en 26" vastgesteld. Het plan voorziet in een vrijstaande woning op een nu onbebouwd perceel tussen Runxputteweg 24 en 26 in Heiloo. De gronden krijgen op basis van het plan de bestemming "Wonen", met daarbinnen een bouwvlak, en de bestemming "Tuin". Het plangebied ligt binnen de bebouwde kom, ten oosten van de Runxputteweg en tussen de dorpskernen Heiloo en Limmen. Het plangebied wordt omringd door vrijstaande bebouwing met verschillende functies, waaronder woon- en bedrijfsfuncties. [appellant A] is eigenaar van de eenmanszaak "[bedrijf]" aan de [locatie], een recreatieve paardenhouderij en ponyclub voor jongeren, waar paardrijlessen worden gegeven en paarden worden getraind voor de harddraverij. [appellant B] is eigenaar van de dierenkliniek aan de [locatie 2].
Kern van de zaak
Eigenaren van een paardenhouderij en een dierenkliniek in Heiloo gingen in beroep tegen het bestemmingsplan dat een nieuwe vrijstaande woning mogelijk maakt op een onbebouwd perceel direct naast hun bedrijven. Zij vreesden onevenredige beperking van hun bedrijfsvoering door de komst van een woonfunctie.
Beslissing van de rechter
De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State verklaart het beroep gegrond en vernietigt het vaststellingsbesluit van de gemeente Heiloo voor het bestemmingsplan 'Runxputteweg tussen 24 en 26'. De doorslaggevende reden is dat de gemeente onvoldoende heeft onderbouwd dat de nabijgelegen bedrijven niet onevenredig worden beperkt in hun bedrijfsvoering door de nieuwe woonfunctie.
Impactscore
MiddelDe uitspraak is relevant voor de ruimtelijke ordeningspraktijk rondom de combinatie van wonen en (lichte) bedrijfsfuncties, maar betreft een casuïstische toepassing van bestaande rechtsnormen zonder fundamentele nieuwe rechtsregels te stellen.
Belangrijkste punten
- 1Op het plan is het oude recht (Wet ruimtelijke ordening) van toepassing omdat het ontwerpplan vóór 1 januari 2024 ter inzage is gelegd (overgangsrecht Omgevingswet).
- 2De appellanten exploiteren een recreatieve paardenhouderij/ponyclub en een dierenkliniek direct aangrenzend aan het plangebied.
- 3Het bestemmingsplan maakt een nieuwe vrijstaande woning mogelijk op een onbebouwd perceel tussen twee bestaande woningen in Heiloo.
- 4De Raad van State vernietigt het besluit van de gemeenteraad van Heiloo van 24 juni 2024.
- 5De gemeente Heiloo wordt veroordeeld tot vergoeding van proceskosten van € 1.868,00 aan de appellanten.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt dat bij de vaststelling van een bestemmingsplan dat wonen in de nabijheid van bestaande bedrijven mogelijk maakt, de gemeente deugdelijk moet onderbouwen dat de bedrijfsvoering van omliggende bedrijven niet onevenredig wordt beperkt. Het overgangsrecht van de Invoeringswet Omgevingswet wordt correct toegepast.
Praktische impact
Het bestemmingsplan is vernietigd, waardoor de geplande woning op het perceel aan de Runxputteweg voorlopig niet gerealiseerd kan worden. De gemeente Heiloo zal een nieuw besluit moeten nemen met een deugdelijkere motivering over de gevolgen voor de naburige bedrijven.
Onderwerp-impact
Voor eigenaren van agrarische en diergerichte bedrijven in de nabijheid van uitbreidende woongebieden biedt deze uitspraak steun voor het aanvechten van bestemmingsplannen die hun bedrijfsvoering kunnen beknotten door de introductie van milieugevoelige functies.
Samenvatting
Deze uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State betreft het bestemmingsplan 'Runxputteweg tussen 24 en 26' van de gemeente Heiloo, dat voorziet in de realisatie van een nieuwe vrijstaande woning op een onbebouwd perceel gelegen tussen twee bestaande woningen. Direct aangrenzend aan het plangebied bevinden zich een recreatieve paardenhouderij met ponyclub en een dierenkliniek, beide eigendom van de appellanten. Zij stelden dat de komst van een woonfunctie hen onevenredig zou beperken in hun bedrijfsvoering, onder meer vanwege geluids- en geurhinder die bij hun bedrijfsactiviteiten hoort. Eerst beoordeelt de Afdeling welk recht van toepassing is. Omdat het ontwerpbestemmingsplan op 21 december 2023 ter inzage is gelegd — dus vóór de inwerkingtreding van de Omgevingswet op 1 januari 2024 — blijft op grond van het overgangsrecht in artikel 4.6, derde lid, van de Invoeringswet Omgevingswet het oude recht, waaronder de Wet ruimtelijke ordening, van toepassing totdat het plan onherroepelijk is. Inhoudelijk oordeelt de Raad van State dat de gemeente Heiloo bij de vaststelling van het bestemmingsplan onvoldoende heeft gemotiveerd dat de naburige bedrijven niet onevenredig worden beperkt door de introductie van de nieuwe woonfunctie. De bedrijfsactiviteiten van de paardenhouderij en de dierenkliniek zijn niet zonder meer verenigbaar met een nieuwe directe woonbestemming op korte afstand, en de gemeenteraad heeft dit spanningsveld niet afdoende onderbouwd. De Afdeling verklaart het beroep gegrond, vernietigt het vaststellingsbesluit van 24 juni 2024 en veroordeelt de gemeente tot vergoeding van de proceskosten van € 1.868,00. De gemeente zal bij een nieuw besluit de bedrijfsbelangen van de appellanten zorgvuldig in de afweging moeten betrekken.