BRP-registratie geweigerd wegens vals Burundees identiteitsdocument
ECLI:NL:RVS:2026:6330, Raad van State, 28-10-2026, 202406401/1/A3
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 13 april 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Tilburg het verzoek van [appellante] om brondocumenten in de basisregistratie personen (brp) te registreren, afgewezen. [appellante] is geboren in Burundi en is daarvandaan gevlucht. In de brp zijn haar persoonsgegevens geregistreerd op basis van een verklaring onder ede, opgemaakt op 26 mei 2010 in Deventer. De verklaring is opgemaakt ten behoeve van haar eerste inschrijving in de brp. Op 16 augustus 2019 heeft [appellante] het college verzocht om haar Burundese geboorteakte van 28 september 2017, met nr. 115/8, en paspoort van 5 juli 2019 als brondocumenten in de brp te registreren. Dit is nodig om het Nederlanderschap te kunnen aanvragen. [appellante] heeft ook aanvullende documenten aan het college overgelegd. Bureau Documenten heeft in de Verklaring van onderzoek van 17 december 2019 geconcludeerd dat de geboorteakte met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid echt is, maar dat niet kan worden vastgesteld of het document inhoudelijk juist is. Verder heeft Bureau Documenten op 16 april 2020 de Burundese identiteitskaart van [appellante] van 2 juli 2019, waarmee het paspoort is verkregen, met absolute zekerheid als vals beoordeeld. Het paspoort is daarom frauduleus verkregen.
Kern van de zaak
Een vrouw uit Burundi verzocht de gemeente om haar Burundese geboorteakte en paspoort als brondocumenten in de BRP te registreren, noodzakelijk voor een Nederlanderschapsaanvraag. Bureau Documenten beoordeelde haar identiteitskaart als vals, waardoor ook het daarop gebaseerde paspoort als frauduleus verkregen gold. De gemeente weigerde registratie en appellante vocht dit aan tot aan de Raad van State.
Beslissing van de rechter
De Raad van State verklaart het hoger beroep ongegrond en bevestigt de uitspraak van de rechtbank. Doorslaggevend is dat Bureau Documenten de Burundese identiteitskaart met absolute zekerheid als vals heeft beoordeeld, waardoor het paspoort frauduleus verkregen is en geen van beide als brondocument in de BRP kan worden geregistreerd.
Impactscore
LaagDe uitspraak past binnen bestaande jurisprudentie over BRP-registratie en documentenonderzoek en stelt geen nieuwe rechtsregel; de impact is voornamelijk individueel voor de appellante en vergelijkbare gevallen.
Belangrijkste punten
- 1Bureau Documenten beoordeelde de Burundese identiteitskaart met absolute zekerheid als vals document
- 2Het paspoort is als frauduleus verkregen aangemerkt omdat het op de valse identiteitskaart is gebaseerd
- 3Een contra-expertise van dr. J. Mullen heeft het college en Bureau Documenten niet op andere gedachten gebracht
- 4De geboorteakte is wel met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid echt bevonden, maar inhoudelijke juistheid kon niet worden vastgesteld
- 5Registratie als brondocument op grond van artikel 2.58 Wet BRP is op goede gronden geweigerd
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt dat gemeenten op basis van artikel 2.58 Wet BRP registratie van brondocumenten mogen weigeren wanneer Bureau Documenten een onderliggend identiteitsdocument als vals kwalificeert. Een contra-expertise van een particuliere deskundige volstaat niet om die conclusie te ontkrachten.
Praktische impact
Voor appellante betekent dit dat zij vooralsnog geen brondocumenten in de BRP geregistreerd krijgt en daarmee geen Nederlanderschapsaanvraag kan indienen op basis van deze documenten. Zij zal andere, niet-valse documenten moeten overleggen.
Onderwerp-impact
De uitspraak raakt vluchtelingen en statushouders die met buitenlandse identiteitsdocumenten hun identiteit in de BRP willen vastleggen; zij kunnen geconfronteerd worden met een hoge bewijslast wanneer Bureau Documenten twijfels heeft over de authenticiteit van die documenten.
Samenvatting
Deze zaak betreft een vrouw afkomstig uit Burundi die in 2019 de gemeente verzocht om haar Burundese geboorteakte en paspoort als brondocumenten in de Basisregistratie Personen (BRP) te laten registreren. Die registratie was voor haar noodzakelijk om het Nederlanderschap aan te kunnen vragen. Bureau Documenten onderzocht de overgelegde stukken en concludeerde dat de geboorteakte met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid echt is, maar dat de inhoudelijke juistheid ervan niet kon worden vastgesteld. Ernstiger was de bevinding over de identiteitskaart: Bureau Documenten beoordeelde die met absolute zekerheid als vals. Omdat het paspoort op deze valse identiteitskaart was gebaseerd, werd ook het paspoort als frauduleus verkregen aangemerkt. De gemeente weigerde op grond van artikel 2.58 Wet BRP om de gevraagde documenten als brondocumenten te registreren. Appellante liet door dr. J. Mullen een contra-expertise uitvoeren, die concludeerde dat het redelijk waarschijnlijk was dat de identiteitskaart echt is. Dit overtuigde noch Bureau Documenten noch de gemeente. In bezwaar handhaafde de gemeente haar besluit. De rechtbank verklaarde het beroep ongegrond en oordeelde dat de gemeente de identiteitskaart en het paspoort terecht niet als brondocument had aanvaard. De Raad van State bevestigt dit oordeel in hoger beroep. De centrale juridische vraag was of de gemeente de weigering tot registratie voldoende had gemotiveerd en of de contra-expertise tot een ander oordeel had moeten leiden. De Raad van State oordeelt van niet: de bevindingen van Bureau Documenten zijn voldoende zwaarwegend en de particuliere contra-expertise biedt onvoldoende grond om de vastgestelde valsheid van de identiteitskaart te weerleggen. Het hoger beroep wordt ongegrond verklaard.