Bij besluit van 20 oktober 2023 heeft het college van burgemeester en wethouders van Epe het verzoek van ‘t Vrije Bos om handhavend op te treden afgewezen. In Vaassen ligt naast het Kroondomein een bosperceel, het Nonnenbos. Vanaf de Elspeterweg loopt er tussen het Kroondomein en het Nonnenbos een toegangsweg met een parkeerterrein vanaf waar mensen langs een slagboom kunnen lopen richting het nabij gelegen scoutinggebouw of, de andere kant op, naar het Kroondomein. [appellante] heeft sinds 2023 een draaihek en een aarden wal geplaatst bij de ingang van deze toegangsweg waardoor deze weg en het parkeerterrein niet meer voor eenieder toegankelijk zijn. ’t Vrije Bos stelt zich op het standpunt dat [appellante] door het hek te plaatsen deze toegangsweg met het parkeerterrein onrechtmatig aan de openbaarheid onttrekt. Het college heeft het handhavingsverzoek van ‘t Vrije Bos in eerste instantie afgewezen, omdat het niet zou gaan om een openbare weg in de zin van de Wegenwet.

Kern van de zaak

Appellante plaatste in 2023 een draaihek en aarden wal bij een toegangsweg en parkeerterrein naast het Kroondomein in Vaassen. Stichting 't Vrije Bos verzocht het college handhavend op te treden wegens onrechtmatige afsluiting van een openbare weg. Het college weigerde aanvankelijk, waarna de rechtbank dit besluit vernietigde.

Beslissing van de rechter

De Raad van State bevestigt de uitspraak van de rechtbank en verklaart het beroep tegen het besluit van 30 juni 2025 ongegrond. Doorslaggevend is dat de toegangsweg met parkeerterrein voldoet aan de criteria van een openbare weg in de zin van de Wegenwet, nu voldoende aannemelijk is gemaakt dat deze al sinds de jaren 80 voor eenieder toegankelijk is geweest.

28van 100

Impactscore

Laag

De uitspraak past binnen bestaande jurisprudentie over de Wegenwet en openbaar gebruik, en is casuïstisch van aard zonder nieuwe rechtsnormen te stellen; de geografische en maatschappelijke reikwijdte is beperkt.

Belangrijkste punten

1De toegangsweg en het parkeerterrein zijn aangemerkt als 'weg' in de zin van de Wegenwet op grond van dertigjarig openbaar gebruik.
2Het plaatsen van een draaihek en aarden wal levert een overtreding op van artikel 2:10 APV Epe 2008.
3Het college heeft in beginsel een handhavingsplicht bij overtreding van de APV door onrechtmatige afsluiting van een openbare weg.
4Verklaringen van derden over jarenlang openbaar gebruik worden als voldoende bewijs aanvaard voor het openbare karakter van de weg.
5De Raad van State volgt het oordeel van de rechtbank en verwerpt de stellingen van appellante over onjuiste feitenvaststelling.

Impactanalyse

Juridische impact

De uitspraak bevestigt dat feitelijk langdurig openbaar gebruik (sinds de jaren 80) voldoende grondslag biedt voor kwalificatie als openbare weg onder de Wegenwet, en dat afsluiting daarvan handhavingsplicht van het bestuursorgaan meebrengt op grond van de APV.

Praktische impact

Appellante dient het draaihek en de aarden wal te verwijderen en de toegangsweg inclusief parkeerterrein weer voor eenieder toegankelijk te maken; het college moet opnieuw beslissen op het bezwaar met inachtneming van de rechterlijke uitspraken.

Onderwerp-impact

Voor eigenaren van gronden grenzend aan vermeend openbare wegen benadrukt deze uitspraak het risico dat langdurig gedoogd openbaar gebruik de weg de status van openbare weg geeft, ongeacht privaatrechtelijke eigendomsverhoudingen.

Samenvatting

Deze zaak betreft een geschil over de vraag of een toegangsweg met parkeerterrein naast het Kroondomein in Vaassen als openbare weg in de zin van de Wegenwet moet worden aangemerkt. Appellante had in 2023 een draaihek en een aarden wal geplaatst bij de ingang van de toegangsweg, waarmee zij de weg en het parkeerterrein feitelijk afsloot voor het publiek. Stichting 't Vrije Bos verzocht het college van burgemeester en wethouders van Epe handhavend op te treden. Het college wees dit verzoek aanvankelijk af, omdat het van mening was dat er geen sprake was van een openbare weg. De rechtbank oordeelde anders: op basis van verklaringen werd voldoende aannemelijk gemaakt dat de weg en het parkeerterrein al sinds de jaren 80 voor eenieder toegankelijk zijn geweest, waarmee aan de criteria voor een openbare weg onder de Wegenwet is voldaan. De afsluiting levert een overtreding op van artikel 2:10 van de APV Epe 2008, wat in beginsel een handhavingsplicht voor het college meebrengt. De rechtbank droeg het college op opnieuw te beslissen op het bezwaar. In hoger beroep betoogde appellante dat de rechtbank was uitgegaan van onjuiste en onvolledige feiten en omstandigheden, en dat het onmogelijk is dat de weg al dertig jaar openbaar toegankelijk is geweest. De Raad van State verwerpt dit betoog en bevestigt de uitspraak van de rechtbank volledig. Ook het beroep tegen het nadere besluit van 30 juni 2025 wordt ongegrond verklaard. De uitspraak onderstreept dat langdurig feitelijk openbaar gebruik op grond van getuigenverklaringen voldoende bewijs kan vormen voor de openbare status van een weg, en dat eigenaren die een dergelijke weg afsluiten rekening moeten houden met een handhavingsplicht van het bevoegd gezag.

Bron: Rechtspraak.nl Open Data· Geanalyseerd op 9 november 2026 met claude-sonnet-4-6

Originele uitspraak

28van 100

LaagLees toelichting ↓