Hoger beroep asielzoeker niet-ontvankelijk, minister betaalt proceskosten

Samenvatting

Deze uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State betreft een asielzoeker die hoger beroep instelde tegen een uitspraak van de rechtbank over het niet tijdig nemen van een beslissing op zijn asielaanvraag van 11 oktober 2023. Kern van het geschil was zowel de trage besluitvorming door de minister van Asiel en Migratie als de rechtmatigheid van de verlenging van de beslistermijn via WBV 2023/3. Hangende het hoger beroep nam de minister op 21 augustus 2026 alsnog een besluit op de asielaanvraag. Daarmee bereikte appellant zijn procesdoel, zodat de Afdeling het hoger beroep niet-ontvankelijk verklaarde. Over de inhoudelijke rechtsvraag rond WBV 2023/3 had de Afdeling eerder prejudiciële vragen gesteld aan het Hof van Justitie van de EU, die zijn beantwoord in het Safita-arrest van 5 maart 2026. De Afdeling stelt echter vast dat het antwoord op die rechtsvraag in dit concrete geval geen betekenis heeft voor de proceskostenveroordeling, omdat de minister — ongeacht de al dan niet rechtmatige verlenging — ook de maximale beslistermijn van vijftien maanden heeft overschreden. Die overschrijding vormt een zelfstandige grond om de minister in de proceskosten te veroordelen. De proceskostenvergoeding bedraagt € 1.401,00, berekend op basis van één punt voor het hogerberoepschrift en één punt voor het beroepschrift, met toepassing van wegingsfactor 0,5 omdat de zaak uitsluitend betrekking had op het niet tijdig beslissen. Een nieuw beroep dat appellant op 1 juli 2025 instelde wegens opnieuw niet tijdig beslissen, wordt door de Afdeling verwezen naar de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Zwolle. De uitspraak benadrukt dat beslistermijnen in asielzaken harde grenzen kennen met financiële consequenties voor de minister bij overschrijding.