Hoger beroep vreemdelingenzaak ongegrond, voorlopige voorziening afgewezen
ECLI:NL:RVS:2026:6302, Raad van State, 28-10-2026, BRS.26.005504
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 27 februari 2026 heeft de minister van Asiel en Migratie een aanvraag van appellant om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen.
Kern van de zaak
Een vreemdeling heeft hoger beroep ingesteld bij de Raad van State tegen een uitspraak van de rechtbank in een vreemdelingenzaak, en heeft tevens een voorlopige voorziening gevraagd. De precieze toedracht van het onderliggende besluit van de minister is niet volledig kenbaar uit de beschikbare tekst.
Beslissing van de rechter
Het hoger beroep is ongegrond verklaard en het verzoek om een voorlopige voorziening is afgewezen. De voorzieningenrechter bevestigt de uitspraak van de rechtbank omdat het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, rechtsontwikkeling of rechtsbescherming beantwoord moeten worden (art. 91 lid 2 Vw 2000), noch vragen over Unierechtelijke uitleg of geldigheid oproept.
Impactscore
LaagDe uitspraak is een standaard verkorte afdoening in een individuele vreemdelingenzaak zonder rechtsvormend karakter; er worden geen nieuwe rechtsvragen beantwoord en de inhoud van het onderliggende geschil is niet volledig kenbaar.
Belangrijkste punten
- 1Toepassing van de verkorte motiveringsplicht op grond van artikel 91 lid 2 Vw 2000: nadere motivering is niet vereist.
- 2Het hogerberoepschrift roept geen vragen op over rechtseenheid, rechtsontwikkeling of algemene rechtsbescherming.
- 3Geen Unierechtelijke vragen over uitleg of geldigheid, conform HvJ EU 24 maart 2026, Remling (ECLI:EU:C:2026:243).
- 4Rechtbank-uitspraak (overwegingen 9.2.1, 9.3.1 en 14) is integraal overgenomen door de voorzieningenrechter.
- 5De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak is een routinematige toepassing van de verkorte afdoening in vreemdelingenzaken (art. 91 lid 2 Vw 2000) en bevestigt tevens de Unierechtelijke toets uit het recente Remling-arrest van het HvJ EU. De rechtsvormende betekenis is beperkt.
Praktische impact
Voor de vreemdeling betekent de afwijzing van het hoger beroep en de voorlopige voorziening dat het besluit van de minister onherroepelijk wordt en verdere rechtsmiddelen in deze procedure zijn uitgeput.
Onderwerp-impact
In vreemdelingenprocedures bevestigt deze uitspraak dat de verkorte motivering bij kansloze hogerberoepschriften standaard wordt toegepast, wat de doorlooptijden bij de Afdeling bestuursrechtspraak beperkt houdt.
Samenvatting
In deze zaak heeft de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State op 28 oktober 2026 uitspraak gedaan in een vreemdelingenprocedure. Een vreemdeling had hoger beroep ingesteld tegen een uitspraak van de rechtbank en tegelijkertijd verzocht om een voorlopige voorziening. De precieze aard van het onderliggende besluit van de minister is op basis van de beschikbare tekst niet volledig kenbaar, maar het betreft een vreemdelingenrechtelijke kwestie waarbij de rechtbank eerder het standpunt van de minister had gevolgd. De juridische kernvraag was of de uitspraak van de rechtbank in hoger beroep stand kon houden. De voorzieningenrechter beantwoordt deze vraag bevestigend en past daarbij de verkorte motiveringsregel toe die is neergelegd in artikel 91, tweede lid, van de Vreemdelingenwet 2000. Op grond van deze bepaling hoeft de Afdeling een hoger beroep niet uitvoerig te motiveren als het geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord dienen te worden. De voorzieningenrechter stelt vast dat hiervan geen sprake is. Bovendien worden geen vragen opgeworpen over de uitleg of geldigheid van Unierechtelijke bepalingen, conform de maatstaf die het Hof van Justitie van de Europese Unie recent heeft bevestigd in het arrest Remling van 24 maart 2026. De voorzieningenrechter neemt de overwegingen van de rechtbank integraal over en bevestigt de aangevallen uitspraak. Het verzoek om een voorlopige voorziening wordt als gevolg hiervan eveneens afgewezen. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden. Voor de vreemdeling betekent dit dat het besluit van de minister onherroepelijk wordt en dat verdere rechtsmiddelen in deze procedure zijn uitgeput. De uitspraak heeft geen bredere precedentwerking.