Hoger beroep vreemdelingenzaak ongegrond verklaard door RvS
ECLI:NL:RVS:2026:6292, Raad van State, 29-10-2026, BRS.26.005351
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 13 april 2026 heeft de minister van Asiel en Migratie een aanvraag van appellant om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen en ambtshalve geweigerd hem krachtens artikel 64 van de Vw 2000 uitstel van vertrek te verlenen.
Kern van de zaak
Een vreemdeling heeft hoger beroep ingesteld bij de Raad van State tegen een uitspraak van de rechtbank in een vreemdelingenzaak, en heeft tevens een verzoek om voorlopige voorziening ingediend. De exacte inhoud van het geschil (aard van het besluit van de minister) is niet kenbaar uit de beschikbare tekst.
Beslissing van de rechter
Het hoger beroep is ongegrond verklaard en het verzoek om voorlopige voorziening is afgewezen. De doorslaggevende reden is dat het hogerberoepschrift geen rechtsvragen bevat die in het belang van rechtseenheid, rechtsontwikkeling of rechtsbescherming beantwoord moeten worden (art. 91 lid 2 Vw 2000), en evenmin vragen over Unierecht oproept.
Impactscore
LaagDe uitspraak betreft een standaard vereenvoudigde afdoening zonder inhoudelijke motivering en stelt geen nieuwe rechtsregels. De impact blijft beperkt tot de individuele zaak.
Belangrijkste punten
- 1Toepassing van de verkorte afdoening op grond van artikel 91 lid 2 Vw 2000: motiveringsplicht is beperkt
- 2Geen rechtsvragen van belang voor rechtseenheid, rechtsontwikkeling of rechtsbescherming vastgesteld
- 3Geen vragen over uitleg of geldigheid van Unierecht (conform HvJ EU 24 maart 2026, Remling, ECLI:EU:C:2026:243)
- 4Verzoek om voorlopige voorziening afgewezen als gevolg van ongegrondverklaring hoger beroep
- 5De minister wordt niet veroordeeld in de proceskosten
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak past de standaard vereenvoudigde afdoening van vreemdelingenzaken toe op grond van art. 91 lid 2 Vw 2000, zonder nieuwe rechtsontwikkeling. De verwijzing naar het Remling-arrest van het HvJ EU bevestigt dat ook de Unierechtelijke uitleg geen afzonderlijke motivering vereist.
Praktische impact
Voor de vreemdeling betekent de uitspraak dat de rechtbankuitspraak in stand blijft en het verzoek om een voorlopige voorziening is afgewezen, waardoor een eventuele verwijdering of ander gevolg van het ministerieel besluit niet geschorst wordt. Er is geen proceskostenveroordeling ten laste van de minister.
Onderwerp-impact
In vreemdelingenzaken waarbij de RvS art. 91 lid 2 Vw 2000 toepast, wordt de toegang tot hogere rechterlijke toetsing beperkt gehouden; deze uitspraak draagt niet bij aan verdere rechtsontwikkeling op dit terrein.
Samenvatting
In deze uitspraak van de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State van 29 oktober 2026 werd het hoger beroep van een vreemdeling tegen een uitspraak van de rechtbank ongegrond verklaard. De exacte inhoud van het onderliggende geschil — het specifieke besluit van de minister en de gronden van de vreemdeling — is op basis van de beschikbare tekst niet volledig kenbaar, maar het betreft een vreemdelingrechtelijke zaak waarbij tevens een verzoek om een voorlopige voorziening was ingediend. De Raad van State paste de vereenvoudigde afdoeningsprocedure van artikel 91, tweede lid, van de Vreemdelingenwet 2000 toe. Op grond van deze bepaling hoeft het oordeel niet nader te worden gemotiveerd indien het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord dienen te worden. De voorzieningenrechter stelde vast dat hiervan geen sprake was. Evenmin riep het hogerberoepschrift vragen op over de uitleg of geldigheid van een bepaling van Unierecht, in overeenstemming met het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 24 maart 2026 in de zaak Remling (ECLI:EU:C:2026:243). Als gevolg van de ongegrondverklaring van het hoger beroep werd ook het verzoek om een voorlopige voorziening afgewezen. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden. De uitspraak van de rechtbank wordt bevestigd en heeft daarmee formele rechtskracht gekregen. De uitspraak heeft een beperkte bredere juridische betekenis, nu zij enkel de bestaande standaardprocedure voor de vereenvoudigde afdoening van vreemdelingenzaken toepast zonder nieuwe rechtsvragen te beantwoorden.