Verzoek voorlopige voorziening afgewezen na hoger beroep
ECLI:NL:RVS:2026:6287, Raad van State, 29-10-2026, BRS.26.005163
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 20 november 2025 heeft de minister van Asiel en Migratie een aanvraag van appellant om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen, appellant opgedragen om de Europese Unie onmiddellijk te verlaten en tegen hem een inreisverbod uitgevaardigd.
Kern van de zaak
Een verzoeker heeft hoger beroep ingesteld bij de Raad van State en tegelijkertijd een voorlopige voorziening gevraagd. De zaak betreft een geschil waarbij de minister partij is, maar de inhoudelijke feiten zijn niet uit de uitspraaktekst af te leiden.
Beslissing van de rechter
Het verzoek om een voorlopige voorziening is afgewezen. De doorslaggevende reden is dat de Afdeling bestuursrechtspraak op dezelfde dag uitspraak heeft gedaan op het hoger beroep, waardoor een voorlopige voorziening geen doel meer dient.
Impactscore
LaagDe uitspraak is een standaard procedurele beslissing zonder inhoudelijke rechtsoordelen; zij voegt niets nieuws toe aan het bestuursrecht en heeft slechts effect op de directe partijen.
Belangrijkste punten
- 1Voorlopige voorziening afgewezen omdat de bodemprocedure (hoger beroep) op dezelfde dag is beslist
- 2Het spoedeisend belang aan een voorlopige voorziening vervalt zodra de hoofdzaak is afgedaan
- 3De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden
- 4Uitspraak gedaan door voorzieningenrechter mr. M.J.M. Ristra-Peeters
- 5De inhoudelijke gronden van het geschil zijn niet uit deze uitspraak kenbaar; de tekst is onvolledig
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de vaste lijn dat een verzoek om voorlopige voorziening zijn bestaansgrond verliest zodra de Afdeling in de hoofdzaak heeft beslist. Er worden geen nieuwe rechtsvragen beantwoord.
Praktische impact
Voor verzoeker betekent dit dat hij geen schorsende werking of ordemaatregel krijgt; de uitkomst van het hoger beroep is bepalend voor zijn rechtspositie.
Onderwerp-impact
Omdat de inhoudelijke context van de zaak niet uit de beschikbare tekst blijkt, is de sector- of onderwerpsspecifieke impact niet vast te stellen met zekerheid.
Samenvatting
Op 29 oktober 2026 heeft de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State een verzoek om een voorlopige voorziening afgewezen. De verzoeker had gelijktijdig met zijn hoger beroep dit verzoek ingediend, kennelijk om de werking van een beslissing van de minister hangende het hoger beroep te schorsen of anderszins te beperken. De inhoudelijke achtergrond van het geschil — welk besluit van de minister werd aangevochten en op welke gronden — is uit de beschikbare tekst niet te reconstrueren, omdat de overwegingen slechts fragmentarisch zijn weergegeven. De juridische redenering van de voorzieningenrechter is evenwel helder en standaard: omdat de Afdeling op diezelfde dag uitspraak heeft gedaan in de hoger beroepsprocedure, bestaat er geen belang meer bij het treffen van een voorlopige voorziening. Een voorlopige voorziening heeft immers een tijdelijk karakter en dient slechts ter overbrugging van de periode totdat in de hoofdzaak is beslist. Nu die beslissing er al ligt, is de grondslag voor de voorziening komen te ontvallen. De proceskosten worden niet vergoed; de minister hoeft niets te betalen. Dit is in lijn met de gebruikelijke benadering bij afwijzing van een voorlopige voorzieningverzoek dat zijn doel heeft gemist door de gelijktijdige bodembeslissing. De uitspraak heeft een zeer beperkte precedentwerking: zij past volledig binnen vaste jurisprudentie en stelt geen nieuwe rechtsvragen. Voor verzoeker is de uitkomst van het hoger beroep — waarvan de inhoud niet in dit fragment is opgenomen — het enige relevante rechtsgevolg.