JurispRadar
ECLI:NL:RVS:2026:6278Laag8/100

Hoger beroep vreemdelingenzaak ongegrond verklaard door RvS

ECLI:NL:RVS:2026:6278, Raad van State, 28-10-2026, BRS.26.005261

Raad van StateUitspraak: 28 oktober 2026Publicatie: 26 oktober 2026
Procedure:Hoger beroep
Zaaknummer:BRS.26.005261
Bestuursprocesrecht
Vreemdelingenrecht
Overheid
Verkorte Afdoening
Vreemdelingenwet
Artikel 91 Vw2000
Verblijfsrecht
Hoger Beroep Ongegrond

Inhoudsindicatie

(officieel, Rechtspraak.nl)

Bij besluit van 10 november 2025 heeft de minister van Asiel en Migratie een aanvraag van appellant om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, niet-ontvankelijk verklaard.

Kern van de zaak

Appellant, bijgestaan door mr. E. Sahin, stelde hoger beroep in bij de Raad van State tegen een uitspraak van de rechtbank in een vreemdelingrechtelijke zaak. De exacte feitelijke grondslag is niet volledig uit de tekst op te maken, maar betreft een besluit van de minister op grond van de Vreemdelingenwet 2000.

Beslissing van de rechter

Het hoger beroep is ongegrond verklaard en de uitspraak van de rechtbank is bevestigd. De Afdeling overnam de motivering van de rechtbank en achtte geen nadere motiveringsplicht aanwezig omdat het hogerberoepschrift geen vragen opriep van belang voor rechtseenheid, rechtsontwikkeling of rechtsbescherming (art. 91 lid 2 Vw 2000).

8van 100

Impactscore

Laag

Het betreft een standaard verkorte afdoening in een individuele vreemdelingenzaak zonder precedentwerking; er worden geen nieuwe rechtsvragen beantwoord en de feitelijke grondslag is nauwelijks kenbaar uit de uitspraak.

Belangrijkste punten

  • 1De Afdeling past de verkorte afdoeningsgrond van artikel 91 lid 2 Vw 2000 toe (geen motiveringsplicht bij ontbreken rechtseenheidsvragen).
  • 2Het hogerberoepschrift bevatte geen vragen die de rechtseenheid, rechtsontwikkeling of algemene rechtsbescherming raken.
  • 3Er waren evenmin vragen over uitleg of geldigheid van Unierecht, conform het arrest Remling (HvJ EU, 24 maart 2026, ECLI:EU:C:2026:243).
  • 4De motivering van de rechtbank onder overweging 6.3 is integraal overgenomen door de Afdeling.
  • 5De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden aan appellant.

Impactanalyse

Juridische impact

De uitspraak is een routinematige toepassing van de verkorte afdoeningsprocedure ex artikel 91 lid 2 Vw 2000 en schept geen nieuw recht. De verwijzing naar het Remling-arrest bevestigt dat ook Unierechtelijke uitlegvragen ontbreken.

Praktische impact

Appellant krijgt geen verblijfsrechtelijk voordeel en draagt zijn eigen proceskosten. Het besluit van de minister blijft ongewijzigd van kracht.

Onderwerp-impact

In vreemdelingenzaken waarbij de Afdeling de verkorte procedure toepast, eindigt het hoger beroep doorgaans definitief zonder inhoudelijke heroverweging, wat de rechtspositie van de vreemdeling niet verbetert.

Samenvatting

In deze uitspraak van 28 oktober 2026 heeft de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State het hoger beroep van appellant in een vreemdelingrechtelijke zaak ongegrond verklaard en de aangevallen uitspraak van de rechtbank bevestigd. De exacte feitelijke context — zoals de aard van het bestreden besluit van de minister of de verblijfsrechtelijke situatie van appellant — is uit de gepubliceerde tekst niet volledig te reconstrueren, omdat de overwegingen van de rechtbank niet zijn opgenomen. Wat wel duidelijk is, is dat de Afdeling de motivering van de rechtbank (overweging 6.3) volledig heeft overgenomen en geen aanleiding zag voor een nadere toelichting. De juridische grondslag voor deze beperkte motiveringsplicht is artikel 91, tweede lid, van de Vreemdelingenwet 2000. Deze bepaling staat de Afdeling toe om een hoger beroep met een verkorte motivering af te doen wanneer het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden. Bovendien heeft de Afdeling expliciet getoetst of het hogerberoepschrift vragen opriep over de uitleg of geldigheid van Unierecht, conform het recente arrest Remling van het Hof van Justitie van de Europese Unie (24 maart 2026, ECLI:EU:C:2026:243). Ook dat bleek niet het geval. Het resultaat is dat appellant geen proceskosten vergoed krijgt en het besluit van de minister ongewijzigd blijft. Deze uitspraak heeft geen precedentwerking en is representatief voor de grote hoeveelheid vreemdelingenzaken die de Afdeling via de verkorte procedure afdoet. De impactscore is dienovereenkomstig laag.

Bron: Rechtspraak.nl Open Data· Geanalyseerd op 4 november 2026 met claude-sonnet-4-6
Originele uitspraak

Meer Bestuursprocesrecht

Raad van State·11 nov 2026
Bestuursrecht
Bestuursprocesrecht
Vastgoed
Vergunningen
ECLI:NL:RVS:2026:6649

Omgevingsvergunning 27 appartementen De Cocksdorp vernietigd wegens gebreken

28/100Bekijk
Raad van State·11 nov 2026
Bestuursrecht
Bestuursprocesrecht
Vastgoed
Vergunningen
ECLI:NL:RVS:2026:6660

Beroep tegen woonbestemming voormalige steenfabriek Winterswijk ongegrond

18/100Bekijk
Raad van State·11 nov 2026
Bestuursrecht
Bestuursprocesrecht
Schadevergoeding
Vastgoed
ECLI:NL:RVS:2026:6655

Planschade toegewezen na vervallen detailhandelsbestemming eerste verdieping

38/100Bekijk
Raad van State·11 nov 2026
Bestuursrecht
Bestuursprocesrecht
Overheid
Handhaving
ECLI:NL:RVS:2026:6671

Staatssecretaris hoeft niet te interveniëren in tuchtrechtprocedures advocaten

28/100Bekijk
Alle uitspraken in dit rechtsgebied

Onderwerpen