Vreemdeling krijgt schorsing uitzetting hangende hoger beroep

Samenvatting

In deze zaak heeft een vreemdeling hoger beroep ingesteld tegen een beslissing in zijn asielzaak en tegelijkertijd de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State verzocht een voorlopige voorziening te treffen. Zijn verzoek hield in dat hij niet zou worden uitgezet voordat op het hoger beroep is beslist, en dat hij in de tussentijd opvang en verstrekkingen zou ontvangen. De voorzieningenrechter heeft het verzoek toegewezen en bepaald dat de vreemdeling niet mag worden uitgezet totdat de Afdeling een oordeel heeft gegeven in het hoger beroep. Als grondslag voor deze beslissing verwijst de voorzieningenrechter naar de vaste uitspraak van de Afdeling van 20 februari 2019 (ECLI:NL:RVS:2019:457), waaruit volgt dat onder de gegeven omstandigheden een voorlopige voorziening getroffen dient te worden. De minister van Asiel en Migratie is veroordeeld tot vergoeding van de proceskosten ter hoogte van € 934,00, geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand. De uitspraak is puur procedureel van aard: zij schort de rechtsgevolgen van de bestreden beslissing op in afwachting van de inhoudelijke beoordeling in hoger beroep, maar laat geen oordeel over de gronden van dat hoger beroep. De juridische vraag die in hoger beroep centraal staat, is in deze uitspraak niet beantwoord. Vanwege het strikt individuele en procedurele karakter van de beslissing, het ontbreken van nieuwe rechtsvragen en de aansluiting bij bestaande jurisprudentie, is de bredere precedentwaarde beperkt. Voor de vreemdeling biedt de uitspraak echter directe en relevante bescherming: hij behoudt voorlopig zijn verblijf in Nederland en zijn recht op opvang en verstrekkingen.