Wrakingsverzoek Raad van State Groningen-zaak afgewezen
ECLI:NL:RVS:2026:6182, Raad van State, 15-10-2026, 202304224/7/A2
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Tijdens de zitting op 15 oktober 2026 heeft [verzoeker] verzocht om wraking van staatsraden mr. W. den Ouden, mr. J.M. Willems, en mr. A.B. Blomberg, als voorzitter en leden van de meervoudige kamer belast met de behandeling van de zaak met nummer 202304224/4/A2. [verzoeker] heeft aan zijn verzoek tot wraking vier wrakingsgronden ten grondslag gelegd. Zo zijn de staatsraden volgens hem partijdig en vooringenomen, omdat hij het proces-verbaal van een eerdere zitting van 13 oktober 2025 niet heeft ontvangen, terwijl hij daar wel om heeft gevraagd. Daarnaast hadden de staatsraden geen gelegenheid mogen bieden tot het aanleveren van geheime stukken door de Nationaal Coördinator Groningen. Verder hebben de staatsraden niet op voorhand gezegd dat zij het rapport van Smeets niet meenemen, terwijl dat rapport volgens hem niet objectief tot stand is gekomen en daardoor dus niet kan worden meegenomen. Tot slot voelt [verzoeker] zich door de staatsraden zowel financieel als fysiek bedreigd.
Kern van de zaak
Een verzoeker in een zaak gerelateerd aan de Nationaal Coördinator Groningen heeft vier staatsraden gewraakt. Hij stelde dat zij partijdig waren vanwege het niet ontvangen van een proces-verbaal, het toelaten van geheime stukken, het niet uitsluiten van een betwist rapport en gestelde financiële en fysieke bedreigingen.
Beslissing van de rechter
De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State heeft het wrakingsverzoek bij mondelinge beslissing afgewezen. Geen van de vier aangevoerde wrakingsgronden kon de veronderstelling van onpartijdigheid van de staatsraden doorbreken, omdat de verzoeker zijn stellingen niet concreet heeft onderbouwd.
Impactscore
LaagHet betreft een procedurele tussenuitspraak over wraking zonder nieuwe rechtsontwikkeling; de beslissing past volledig binnen de bestaande vaste jurisprudentie over artikel 8:15 Awb.
Belangrijkste punten
- 1Maatstaf voor wraking: staatsraden worden vermoed onpartijdig te zijn; verzoeker moet bijzondere omstandigheden aannemelijk maken (art. 8:15 Awb).
- 2Het niet ontvangen van een proces-verbaal van een eerdere zitting is op zichzelf geen aanwijzing voor vooringenomenheid.
- 3Het toelaten van geheime stukken van de Nationaal Coördinator Groningen levert geen wrakingsgrond op.
- 4Het niet op voorhand uitsluiten van het rapport-Smeets door de staatsraden vormt geen bewijs van partijdigheid.
- 5De gestelde financiële en fysieke bedreigingen zijn niet geconcretiseerd en rechtvaardigen geen wraking.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de vaste maatstaf voor wraking ex artikel 8:15 Awb: de verzoeker draagt de bewijslast en dient bijzondere omstandigheden concreet te onderbouwen. Processuele ongemakken zoals het niet ontvangen van stukken kwalificeren daar niet automatisch voor.
Praktische impact
De hoofdprocedure in de Groningen-zaak kan ongestoord worden voortgezet door dezelfde staatsraden. De verzoeker heeft geen recht verkregen op vervanging van de rechterlijke kamer.
Onderwerp-impact
In zaken rondom de Groningse aardbevingsproblematiek en de rol van de Nationaal Coördinator Groningen wordt de procesgang niet onderbroken door dit wrakingsverzoek.
Samenvatting
Op 15 oktober 2026 heeft de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State bij mondelinge beslissing een wrakingsverzoek afgewezen in een zaak die verband houdt met de Nationaal Coördinator Groningen. De verzoeker had vier staatsraden die zijn zaak behandelen gewraakt op grond van vier afzonderlijke gronden: (1) hij had het proces-verbaal van de zitting van 13 oktober 2025 niet ontvangen, (2) de staatsraden hadden de Nationaal Coördinator Groningen ten onrechte de gelegenheid geboden geheime stukken in te dienen, (3) de staatsraden hadden het rapport van Smeets niet op voorhand uitgesloten terwijl dat rapport volgens verzoeker niet objectief tot stand is gekomen, en (4) hij voelde zich door de staatsraden zowel financieel als fysiek bedreigd. De Afdeling past de vaste wrakingsmaatstaf toe: een staatsraad wordt uit hoofde van zijn aanstelling vermoed onpartijdig te zijn, en het is aan de verzoeker om aannemelijk te maken dat bijzondere omstandigheden een uitzondering op die veronderstelling rechtvaardigen. Geen van de aangevoerde gronden slaagt. Ten aanzien van het proces-verbaal oordeelt de Afdeling dat de verzoeker niet concreet heeft onderbouwd waarom het niet ontvangen daarvan wijst op vooringenomenheid; bovendien acht de Afdeling aannemelijk dat het stuk tweemaal is verzonden. De overige gronden worden evenmin gehonoreerd, omdat processuele beslissingen van de rechter — zoals het toelaten van stukken of het niet voorafgaand uitsluiten van bewijsmateriaal — op zichzelf geen partijdigheid aantonen. De beslissing is geheel in lijn met bestaande jurisprudentie over artikel 8:15 Awb en heeft geen zelfstandige rechtsontwikkelende betekenis. De hoofdzaak kan met dezelfde rechterlijke samenstelling worden voortgezet.