Verzoek voorlopige voorziening ORDA afgewezen wegens einduitspraak
ECLI:NL:RVS:2026:6144, Raad van State, 16-10-2026, 202603025/2/A2
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)De vereniging Oranje Republikeinse Democratische Alliantie der Oranje Republikeinse Piraten (ORDA) heeft op 28 september 2026 verzocht om een voorlopige voorziening hangende het beroep in de zaak met nummer 202603025/1/A2. Bij uitspraak van heden in zaak met nummer 202603025/1/A2 heeft de Afdeling op het beroep van ORDA beslist. Dat betekent dat geen sprake meer is van een geding. Het verzoek wordt daarom afgewezen.
Kern van de zaak
ORDA had een verzoek om een voorlopige voorziening ingediend hangende het beroep in zaak 202603025/1/A2. Op dezelfde dag deed de Afdeling bestuursrechtspraak uitspraak in de hoofdzaak, waardoor het belang bij de voorlopige voorziening verviel.
Beslissing van de rechter
Het verzoek om een voorlopige voorziening is afgewezen. De doorslaggevende reden is dat de Afdeling op dezelfde datum uitspraak heeft gedaan in de hoofdzaak (202603025/1/A2), waardoor er geen sprake meer is van een lopend geding en het verzoek zijn grondslag heeft verloren.
Impactscore
LaagDe uitspraak is puur processueel van aard en introduceert geen nieuwe rechtsnormen; zij past volledig binnen de bestaande praktijk rondom het vervallen van voorlopige voorzieningen na einduitspraak in de hoofdzaak.
Belangrijkste punten
- 1Voorlopige voorziening vervalt zodra de bodemzaak is beslist
- 2De Afdeling deed op dezelfde dag uitspraak in de hoofdzaak 202603025/1/A2
- 3Geen zitting gehouden; uitspraak zonder mondelinge behandeling
- 4Geen proceskostenveroordeling uitgesproken
- 5De inhoud van de hoofdzaak is in deze uitspraak niet beoordeeld
Impactanalyse
Juridische impact
Deze uitspraak bevestigt de vaste lijn dat een verzoek om een voorlopige voorziening zijn bestaansreden verliest op het moment dat de hoofdzaak is afgedaan, en dan zonder inhoudelijke beoordeling wordt afgewezen. Er worden geen nieuwe rechtsregels gesteld.
Praktische impact
Voor ORDA betekent dit dat de gevraagde schorsing of ordemaatregel niet wordt toegekend, maar uitsluitend omdat de einduitspraak in de hoofdzaak reeds is gedaan; de rechtspositie van ORDA wordt verder bepaald door die hoofdzaak.
Onderwerp-impact
Voor partijen die een voorlopige voorziening aanvragen in bestuursrechtelijke procedures heeft dit geen nieuwe gevolgen: zodra de bodemzaak is beslist, is het verzoek processueel zinloos geworden.
Samenvatting
Op 16 oktober 2026 deed de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State uitspraak in een verzoek om een voorlopige voorziening van ORDA, hangende het beroep in zaak 202603025/1/A2. ORDA had dit verzoek ingediend om – vermoedelijk – de werking van een besluit te schorsen of een andere ordemaatregel te verkrijgen gedurende de behandeling van de hoofdzaak. De centrale processuele vraag was of het verzoek nog beoordeeld diende te worden. De Afdeling stelde vast dat zij op diezelfde dag uitspraak had gedaan in de hoofdzaak 202603025/1/A2. Omdat daarmee het onderliggende beroep was afgedaan, was er geen sprake meer van een aanhangig geding waaraan een verzoek om een voorlopige voorziening verbonden kon zijn. Een voorlopige voorziening heeft immers als functie een tijdelijke maatregel te treffen in afwachting van de definitieve beslissing; zodra die beslissing er is, ontvalt de grondslag aan het verzoek. De voorzieningenrechter wees het verzoek dan ook af, zonder inhoudelijke beoordeling van de onderliggende geschilpunten. Er werd geen zitting gehouden en er werd geen proceskostenveroordeling uitgesproken. De uitspraak is van strikt processuele aard en heeft geen zelfstandige juridische betekenis buiten deze zaak. De rechtspositie van ORDA wordt volledig bepaald door de uitkomst van de hoofdzaak. Deze uitspraak illustreert de gebruikelijke procesrechtelijke logica: een voorlopige voorziening is accessoir aan de hoofdzaak en verliest automatisch zijn functie zodra de bodemprocedure is afgesloten.