JurispRadar
ECLI:NL:RVS:2026:6140Laag18/100

Hoger beroep niet-ontvankelijk na alsnog genomen nareisbesluit

ECLI:NL:RVS:2026:6140, Raad van State, 20-10-2026, BRS.26.003467

Raad van StateUitspraak: 20 oktober 2026Publicatie: 16 oktober 2026
Procedure:Hoger beroep
Zaaknummer:BRS.26.003467
Bestuursrecht
Bestuursprocesrecht
Vreemdelingenrecht
Arbeidsrelaties
Overheid
Niet Tijdig Beslissen
Niet Ontvankelijk
Proceskosten
Nareis
Beroep Van Rechtswege

Inhoudsindicatie

(officieel, Rechtspraak.nl)

Appellant heeft beroep ingesteld tegen het niet tijdig nemen van een besluit op een aanvraag om een machtiging tot voorlopig verblijf te verlenen.

Kern van de zaak

Een vreemdeling diende op 13 mei 2024 een nareisaanvraag in bij de minister van Asiel en Migratie. Omdat de minister niet tijdig een besluit nam, stapte appellant naar de rechter. Hangende het hoger beroep nam de minister alsnog een besluit op 10 september 2026.

Beslissing van de rechter

Het hoger beroep is niet-ontvankelijk verklaard omdat het belang bij beoordeling was vervallen doordat de minister alsnog een besluit had genomen. De minister wordt wel veroordeeld tot vergoeding van proceskosten (€ 467,00), omdat het alsnog nemen van het besluit geldt als tegemoetkomen in de zin van artikel 8:75 Awb.

18van 100

Impactscore

Laag

De uitspraak is een routinematige toepassing van vaste rechtspraak over niet-tijdig beslissen en proceskosten, zonder nieuwe rechtsontwikkeling. De zaak is enkelvoudig afgedaan en heeft beperkte precedentwerking.

Belangrijkste punten

  • 1Hoger beroep niet-ontvankelijk wegens ontbreken procesbelang na alsnog genomen besluit
  • 2Alsnog nemen van een besluit hangende beroep tegen niet-tijdig beslissen geldt als tegemoetkomen ex artikel 8:75 Awb
  • 3Wegingsfactor 0,5 toegepast op proceskosten wegens uitsluitend niet-tijdigheid als geschilpunt
  • 4Van rechtswege ontstaan beroep tegen besluit van 10 september 2026 verwezen naar minister voor behandeling als bezwaar (artikel 6:20 lid 4 Awb)
  • 5Vaste rechtspraak Afdeling bevestigd: late besluitvorming door bestuursorgaan leidt tot proceskostenveroordeling

Impactanalyse

Juridische impact

De uitspraak bevestigt de vaste lijn van de Afdeling dat een bestuursorgaan dat hangende het beroep alsnog een besluit neemt, daarmee tegemoetkomt en proceskosten moet vergoeden, ongeacht de inhoud van dat besluit. Toepassing van artikel 6:20 lid 4 Awb biedt de rechter de mogelijkheid het van rechtswege ontstane beroep door te verwijzen als bezwaar.

Praktische impact

Voor appellant betekent de uitspraak dat zijn hoger beroep eindigt zonder inhoudelijke beoordeling, maar hij ontvangt een proceskostenvergoeding en kan zijn bezwaar alsnog inhoudelijk laten beoordelen door de minister.

Onderwerp-impact

In vreemdelingenzaken met nareisaanvragen blijft het risico op langdurige bestuurlijke vertraging bestaan; de proceskosten vormen een beperkte financiële prikkel voor de minister om tijdig te beslissen.

Samenvatting

Deze zaak betreft een appellant die een nareisaanvraag had ingediend bij de minister van Asiel en Migratie op 13 mei 2024. Omdat de minister niet binnen de wettelijke termijn een besluit nam, stelde appellant beroep in wegens niet-tijdig beslissen. De rechtbank deed uitspraak en legde een dwangsom op. Appellant ging in hoger beroep, onder meer over de hoogte van die dwangsom. Hangende het hoger beroep nam de minister op 10 september 2026 alsnog een besluit op de aanvraag. De centrale juridische vraag was of appellant nog procesbelang had bij zijn hoger beroep. De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State oordeelde van niet: nu het primaire geschil — het uitblijven van een besluit — was opgelost door het besluit van 10 september 2026, was er geen belang meer bij beoordeling van de dwangsom. Het hoger beroep werd daarom niet-ontvankelijk verklaard. Op grond van vaste rechtspraak (onder meer ECLI:NL:RVS:2019:665 en ECLI:NL:RVS:2024:4296) merkt de Afdeling het alsnog nemen van een besluit hangende een beroep tegen niet-tijdig beslissen aan als tegemoetkomen in de zin van artikel 8:75 Awb. Dit betekent dat de minister in de proceskosten wordt veroordeeld, ook al is het hoger beroep niet-ontvankelijk. De proceskosten worden vastgesteld op € 467,00, met toepassing van wegingsfactor 0,5 omdat het geschil uitsluitend betrekking had op het niet tijdig beslissen en niet op de inhoud van de aanvraag. Tevens stelt de Afdeling vast dat door het besluit van 10 september 2026 van rechtswege een beroep is ontstaan op grond van artikel 6:20 lid 3 juncto artikel 6:24 Awb. Omdat appellant reeds bezwaar had gemaakt bij de minister, verwijst de Afdeling dit van rechtswege ontstane beroep op grond van artikel 6:20 lid 4 Awb naar de minister voor behandeling als bezwaar. Zo wordt voorkomen dat de inhoudelijke beoordeling van de nareisaanvraag een instantie overslaat.

Bron: Rechtspraak.nl Open Data· Geanalyseerd op 8 november 2026 met claude-sonnet-4-6
Originele uitspraak

Meer Bestuursrecht

Raad van State·11 nov 2026
Bestuursrecht
Bestuursprocesrecht
Overheid
Vergunningen
ECLI:NL:RVS:2026:6667

Termijnoverschrijding bezwaar niet verschoonbaar ondanks adresverwarring

28/100Bekijk
Raad van State·11 nov 2026
Bestuursrecht
Bestuursprocesrecht
Vastgoed
Vergunningen
ECLI:NL:RVS:2026:6660

Beroep tegen woonbestemming voormalige steenfabriek Winterswijk ongegrond

18/100Bekijk
Raad van State·11 nov 2026
Bestuursrecht
Bestuursprocesrecht
Overheid
Handhaving
ECLI:NL:RVS:2026:6671

Staatssecretaris hoeft niet te interveniëren in tuchtrechtprocedures advocaten

28/100Bekijk
Raad van State·11 nov 2026
Bestuursrecht
Bestuursprocesrecht
Schadevergoeding
Vastgoed
ECLI:NL:RVS:2026:6655

Planschade toegewezen na vervallen detailhandelsbestemming eerste verdieping

38/100Bekijk
Alle uitspraken in dit rechtsgebied