Raad van State schorst uitzetting asielzoekster hangende hoger beroep
ECLI:NL:RVS:2026:6129, Raad van State, 15-10-2026, BRS.26.005041
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 12 februari 2026 heeft de minister van Asiel en Migratie een aanvraag van verzoeker om haar een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen.
Kern van de zaak
Een asielzoekster dreigde te worden uitgezet en haar opvang en verstrekkingen zouden op 16 oktober 2026 worden beëindigd door het COA. Zij heeft bij de voorzieningenrechter van de Raad van State een voorlopige voorziening gevraagd om uitzetting te voorkomen totdat op haar hoger beroep is beslist.
Beslissing van de rechter
De voorzieningenrechter heeft de gevraagde voorlopige voorziening toegewezen: de asielzoekster mag niet worden uitgezet totdat op het hoger beroep is beslist. De minister van Asiel en Migratie wordt veroordeeld tot vergoeding van proceskosten van € 934,00.
Impactscore
LaagHet betreft een standaard voorlopige voorziening in een individuele vreemdelingenzaak, gebaseerd op vaste jurisprudentie, zonder nieuwe rechtsvragen of bredere precedentwerking.
Belangrijkste punten
- 1Voorlopige voorziening toegewezen op basis van de standaardlijn uit RvS 20 februari 2019 (ECLI:NL:RVS:2019:457)
- 2Uitzetting geschorst totdat de Afdeling bestuursrechtspraak op het hoger beroep heeft beslist
- 3COA zou verstrekkingen per 16 oktober 2026 beëindigen, hetgeen de spoedeisendheid onderbouwde
- 4Minister van Asiel en Migratie veroordeeld tot betaling van € 934,00 aan proceskosten
- 5Uitspraak betreft uitsluitend een voorlopige voorziening; de inhoudelijke hoger beroepszaak loopt nog
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak past de vaste jurisprudentielijn toe (RvS 2019:457) waarbij een voorlopige voorziening wordt getroffen hangende hoger beroep in vreemdelingenzaken. Er wordt geen nieuw recht gesteld.
Praktische impact
De asielzoekster behoudt haar verblijf in Nederland en haar recht op opvang en verstrekkingen totdat de Afdeling inhoudelijk op het hoger beroep heeft beslist.
Onderwerp-impact
In vreemdelingenzaken biedt de mogelijkheid van een voorlopige voorziening hangende hoger beroep een effectieve rechtsbeschermingsroute tegen dreigende uitzetting en beëindiging van opvangvoorzieningen.
Samenvatting
In deze zaak heeft een asielzoekster bij de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State een voorlopige voorziening gevraagd. Zij had hoger beroep ingesteld tegen een beslissing van de minister van Asiel en Migratie en dreigde hangende dat hoger beroep te worden uitgezet. Bovendien had het Centraal Orgaan opvang asielzoekers (COA) bij brief van 13 oktober 2026 laten weten dat haar opvang en verstrekkingen op 16 oktober 2026 zouden worden beëindigd. Gelet op de spoedeisendheid en de aangevoerde omstandigheden heeft de voorzieningenrechter de voorlopige voorziening toegewezen. Daartoe verwijst de rechter naar de vaste lijn van de Afdeling zoals neergelegd in de uitspraak van 20 februari 2019 (ECLI:NL:RVS:2019:457), op grond waarvan in dit soort zaken standaard een schorsende werking wordt toegekend hangende het hoger beroep. De verzoekster mag dan ook niet worden uitgezet totdat de Afdeling een eindoordeel heeft gegeven in de hoger beroepsprocedure. Daarnaast is de minister van Asiel en Migratie veroordeeld tot vergoeding van de proceskosten, vastgesteld op € 934,00, geheel toe te rekenen aan beroepsmatig verleende rechtsbijstand. De uitspraak heeft geen inhoudelijk oordeel over de rechtmatigheid van het uitzetbesluit of de asielaanvraag; die vragen zullen in de bodemprocedure worden beoordeeld. Het betreft een routinematige toepassing van de bestaande jurisprudentielijn en heeft daarmee een beperkte bredere juridische betekenis, maar is voor de betrokken verzoekster van direct en ingrijpend belang.