Wrakingsverzoek tegen staatsraad afgewezen wegens onvoldoende grond
ECLI:NL:RVS:2026:6056, Raad van State, 15-10-2026, 202505720/2/A3
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij brief van 23 september 2026, ingekomen op 30 september 2026, heeft [verzoekster] verzocht om wraking van staatsraad mr. D.A. Verburg als lid van de enkelvoudige kamer belast met de behandeling van de zaak met nummer 202505720/1/A3. [verzoekster] heeft aan haar verzoek om wraking ten grondslag gelegd dat de staatsraad vooringenomen en partijdig is, althans de schijn daarvan heeft gewekt, door de gang van zaken op de zitting van 23 september 2026. De staatsraad heeft zich volgens [verzoekster] vooringenomen en partijdig geuit door op de zitting het standpunt van de niet verschenen korpschef van de politie, de wederpartij, voor het voetlicht te brengen en uit het perspectief van de korpschef het hoger beroep te behandelen, stellig diens standpunt te herhalen, op te merken dat de bewijslast bij haar ligt, en door te lachen of haar uit te lachen. Ook heeft de staatsraad het dossier niet voldoende gelezen of deugdelijk bestudeerd, aldus [verzoekster].
Kern van de zaak
Verzoekster heeft een staatsraad gewraakt na een zitting op 23 september 2026 in een hoger beroepszaak tegen de korpschef van de politie. Zij stelde dat de staatsraad partijdig was door het standpunt van de afwezige wederpartij naar voren te brengen, de bewijslast bij haar te leggen en haar uit te lachen. De wrakingskamer moest beoordelen of sprake was van (de schijn van) vooringenomenheid.
Beslissing van de rechter
Het wrakingsverzoek is afgewezen. De Afdeling bestuursrechtspraak oordeelde dat het handelen van de staatsraad tijdens de zitting geen zwaarwegende aanwijzing oplevert voor vooringenomenheid of partijdigheid, en dat de objectief gerechtvaardigde vrees daarvoor ontbreekt.
Impactscore
LaagDe uitspraak past volledig binnen de gevestigde wrakingsjurisprudentie en stelt geen nieuwe rechtsregels. Het betreft een procedurebeslissing in een individuele zaak zonder bredere precedentwerking.
Belangrijkste punten
- 1Maatstaf: een rechter wordt vermoed onpartijdig te zijn, tenzij uitzonderlijke omstandigheden een zwaarwegende aanwijzing opleveren voor vooringenomenheid of objectief gerechtvaardigde vrees daarvoor.
- 2Het bevragen van een partij over het standpunt van de wederpartij en het wijzen op de bewijslast is onderdeel van normale rechterlijke procesvoering.
- 3Verzoekster heeft de inhoud van het proces-verbaal van de zitting uitdrukkelijk niet betwist, wat de feitelijke grondslag van het wrakingsverzoek verzwakt.
- 4De staatsraad heeft geen gebruik gemaakt van de gelegenheid te worden gehoord, hetgeen zijn recht is.
- 5Het wrakingsverzoek voldoet niet aan de hoge drempel van artikel 8:15 Awb voor toewijzing.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de vaste, hoge drempel voor wrakingsverzoeken in het bestuursrecht: actieve proceshouding van een rechter, inclusief het doorvragen naar standpunten van afwezige partijen, levert op zichzelf geen (schijn van) partijdigheid op.
Praktische impact
Voor verzoekster betekent dit dat de behandeling van haar hoger beroep wordt voortgezet door de gewraakte staatsraad. Partijen worden ermee geconfronteerd dat wrakingsverzoeken gebaseerd op subjectieve beleving van de zitting zelden succesvol zijn.
Onderwerp-impact
In zaken waarbij burgers procederen tegen overheidsorganen zoals de politie, benadrukt deze uitspraak dat rechterlijk actief doorvragen niet als partijdigheid mag worden opgevat.
Samenvatting
In deze zaak heeft verzoekster een staatsraad van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State gewraakt naar aanleiding van een zitting op 23 september 2026 in een hoger beroepsprocedure tegen de korpschef van de politie. Verzoekster stelde dat de staatsraad vooringenomen en partijdig was opgetreden door op de zitting het standpunt van de niet-verschenen korpschef actief naar voren te brengen, dit standpunt stellig te herhalen, te wijzen op de bewijslast die op haar rust, en haar te hebben uitgelachen. Ook zou de staatsraad het dossier onvoldoende hebben bestudeerd. De wrakingskamer heeft het verzoek beoordeeld aan de hand van de maatstaf van artikel 8:15 van de Awb: een rechter wordt uit hoofde van zijn aanstelling vermoed onpartijdig te zijn, tenzij zich uitzonderlijke omstandigheden voordoen die een zwaarwegende aanwijzing opleveren voor vooringenomenheid, dan wel dat de vrees daarvoor objectief gerechtvaardigd is. Dit is een hoge drempel. Bij de beoordeling heeft de Afdeling vastgesteld dat verzoekster de inhoud van het proces-verbaal van de zitting van 23 september 2026 uitdrukkelijk niet betwist. Hoewel verzoekster de uitingen en woordkeuze van de staatsraad als partijdig heeft ervaren, levert dit handelen naar het oordeel van de Afdeling geen zwaarwegende aanwijzing op voor (de schijn van) vooringenomenheid of partijdigheid. Actief doorvragen naar het standpunt van een afwezige wederpartij en het wijzen op de bewijslast zijn onderdeel van normale rechterlijke procesvoering en rechtvaardigen geen wrakingsverzoek. De Afdeling heeft het wrakingsverzoek afgewezen. De uitspraak bevestigt de vaste lijn in de wrakingsjurisprudentie dat subjectieve beleving van een zitting onvoldoende is om aan de objectieve toets van artikel 8:15 Awb te voldoen.