Verzoek schorsing overdracht vreemdeling aan Duitsland afgewezen
ECLI:NL:RVS:2026:6051, Raad van State, 14-10-2026, BRS.26.005369
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 10 september 2026 heeft de minister van Asiel en Migratie bepaald dat verzoeker wordt overgedragen aan Duitsland.
Kern van de zaak
Een vreemdeling verzocht de voorzieningenrechter van de Raad van State om een voorlopige voorziening te treffen die zijn overdracht aan Duitsland zou schorsen totdat op het hoger beroep is beslist. Tevens verzocht hij recht op opvang en verstrekkingen. De vreemdeling had eerder hoger beroep ingesteld tegen een uitspraak van de rechtbank over zijn overdracht in het kader van de Dublin-verordening.
Beslissing van de rechter
Het verzoek om voorlopige voorziening is afgewezen. De voorzieningenrechter oordeelde voorlopig dat niet aannemelijk is dat de uitspraak van de rechtbank zal worden vernietigd, en dat de overdracht aan Duitsland geen onomkeerbare gevolgen heeft, zodat er onvoldoende grond bestaat voor schorsing.
Impactscore
LaagHet betreft een routinematige voorzieningenprocedure in een Dublin-zaak zonder nieuwe rechtsvragen; de uitkomst past volledig binnen de gevestigde jurisprudentie over onomkeerbaarheid van EU-overdrachten.
Belangrijkste punten
- 1Verzoeker verzocht schorsing van overdracht aan Duitsland en toekenning van opvang/verstrekkingen via voorlopige voorziening
- 2Voorzieningenrechter acht het niet aannemelijk dat de uitspraak van de rechtbank in hoger beroep zal worden vernietigd
- 3Overdracht aan Duitsland wordt niet als onomkeerbaar aangemerkt, hetgeen een zwaarwegende factor is bij de belangenafweging
- 4Verzoek om voorlopige voorziening afgewezen; geen proceskosten vergoed
- 5Uitspraak betreft een Dublin-zaak waarbij Nederland de verantwoordelijkheid voor de asielaanvraag overdraagt aan Duitsland
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de bestaande lijn dat overdracht aan een EU-lidstaat als Duitsland in beginsel niet als onomkeerbaar wordt beschouwd, wat de drempel voor schorsing via een voorlopige voorziening in Dublin-zaken hoog houdt.
Praktische impact
De vreemdeling kan worden overgedragen aan Duitsland nog voordat op het hoger beroep is beslist; zijn verzoek om opvang en verstrekkingen in Nederland is eveneens afgewezen.
Onderwerp-impact
In vreemdelingenzaken met een Dublin-dimensie wordt het criterium van onomkeerbaarheid van overdracht consequent streng toegepast, waardoor schorsingsverzoeken zelden slagen.
Samenvatting
In deze zaak verzocht een vreemdeling de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State om een voorlopige voorziening te treffen die zijn overdracht aan Duitsland zou opschorten totdat in hoger beroep op de hoofdzaak is beslist. Daarnaast vroeg hij om recht op opvang en verstrekkingen in Nederland gedurende de procedure. De zaak speelt in de context van de Dublin-verordening, op grond waarvan Nederland de asielaanvraag overdraagt aan Duitsland als verantwoordelijke lidstaat. De voorzieningenrechter wees het verzoek af op twee samenhangende gronden. Ten eerste oordeelde hij bij voorlopig oordeel dat er onvoldoende aanwijzingen zijn dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld; het is niet aannemelijk dat de uitspraak in hoger beroep zal worden vernietigd. Ten tweede en doorslaggevend: de overdracht aan Duitsland heeft geen onomkeerbare gevolgen. Dit criterium speelt een centrale rol in de beoordeling van voorlopige voorzieningen in vreemdelingenzaken: is de gevreesde handeling niet onomkeerbaar, dan is er in beginsel geen dringende noodzaak tot schorsing, ook niet wanneer de belangen van de vreemdeling worden meegewogen. De uitspraak past volledig in de vaste lijn van de Afdeling dat overdracht aan een andere EU-lidstaat, die gebonden is aan het Unierecht en het EVRM, niet als onomkeerbaar wordt aangemerkt. Daarmee is de drempel voor toewijzing van een schorsingsverzoek in Dublin-zaken structureel hoog. De minister hoefde geen proceskosten te vergoeden. De uitspraak heeft beperkte precedentwerking nu zij geen nieuwe rechtsvragen beantwoordt, maar illustreert de standaardtoepassing van het onomkeerbaarheidscriterium in Dublin-overdrachtzaken.