Vreemdeling krijgt schorsing uitzetting in afwachting hoger beroep
ECLI:NL:RVS:2026:6045, Raad van State, 13-10-2026, BRS.26.005182
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 9 december 2024 heeft de minister van Asiel en Migratie een aanvraag van verzoeker om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen.
Kern van de zaak
Een vreemdeling verzocht de voorzieningenrechter van de Raad van State om een voorlopige voorziening: hij wilde niet worden uitgezet voordat op zijn hoger beroep is beslist en vroeg daarnaast om opvang en verstrekkingen. De zaak betreft een vreemdelingrechtelijk geschil waarbij de minister van Asiel en Migratie de wederpartij is.
Beslissing van de rechter
De voorzieningenrechter heeft de gevraagde voorlopige voorziening toegewezen: de vreemdeling mag niet worden uitgezet totdat op het hoger beroep is beslist. Als doorslaggevende grond verwijst de rechter naar hetgeen is aangevoerd, met een verwijzing naar vaste jurisprudentie (RvS 20 februari 2019, ECLI:NL:RVS:2019:457); de minister wordt tevens veroordeeld in de proceskosten.
Impactscore
LaagHet betreft een standaard procedurele tussenmaatregel in een individuele vreemdelingenzaak zonder nieuwe rechtsvragen of bredere precedentwerking; de uitspraak is feitelijk een routinebeslissing op basis van vaste jurisprudentie.
Belangrijkste punten
- 1Voorlopige voorziening toegewezen: uitzetting geschorst totdat op het hoger beroep is beslist
- 2Verzoek om opvang en verstrekkingen is onderdeel van het verzoek, maar de uitspraak vermeldt hierover geen expliciete toewijzing
- 3De rechter baseert zich op vaste lijn uit RvS 20 februari 2019 (ECLI:NL:RVS:2019:457) als grondslag voor het treffen van de voorziening
- 4Minister van Asiel en Migratie veroordeeld tot vergoeding van proceskosten van € 934,00 voor professionele rechtsbijstand
- 5De uitspraak is beknopt en bevat geen inhoudelijke toetsing van de asielprocedure zelf
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak past binnen de gevestigde lijn van de Afdeling inzake voorlopige voorzieningen in vreemdelingenzaken en heeft op zichzelf geen precedentwerking; de verwijzing naar ECLI:NL:RVS:2019:457 bevestigt de continuïteit van die jurisprudentie. De materiële rechtsvraag wordt pas bij de bodemprocedure (hoger beroep) beantwoord.
Praktische impact
De vreemdeling is tijdelijk beschermd tegen uitzetting en heeft de gelegenheid zijn hoger beroep af te wachten; de minister moet de proceskosten vergoeden. De uitkomst van de hoofdzaak blijft onzeker.
Onderwerp-impact
In vreemdelingenzaken biedt dit type voorlopige voorziening een praktisch vangnet voor verzoekers die dreigen te worden uitgezet hangende een hoger beroep, wat de effectiviteit van rechtsbescherming in het asielrecht onderstreept.
Samenvatting
In deze zaak verzocht een vreemdeling de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State om een voorlopige voorziening te treffen hangende zijn hoger beroep. Hij wilde voorkomen dat hij zou worden uitgezet voordat op het hoger beroep was beslist, en vroeg tevens om recht op opvang en verstrekkingen. De minister van Asiel en Migratie was de verwerende partij. De voorzieningenrechter heeft het verzoek ingewilligd en bij wijze van voorlopige voorziening bepaald dat de vreemdeling niet mag worden uitgezet totdat op het hoger beroep is beslist. De rechter verwijst ter motivering naar hetgeen is aangevoerd en naar de vaste uitspraaklijn van de Afdeling, zoals neergelegd in de uitspraak van 20 februari 2019 (ECLI:NL:RVS:2019:457). Hieruit volgt dat wanneer aan de gestelde voorwaarden is voldaan, een dergelijke voorziening wordt getroffen. Hoewel het verzoek ook opvang en verstrekkingen omvatte, blijkt uit de beslissing niet expliciet dat dit deel is toegewezen; de dictumformulering beperkt zich tot het schorsen van de uitzetting. De minister wordt veroordeeld tot vergoeding van de proceskosten van de vreemdeling, vastgesteld op € 934,00, volledig toe te rekenen aan beroepsmatig verleende rechtsbijstand. De uitspraak heeft een beperkt juridisch gewicht: zij is procedureel van aard, bevat geen inhoudelijke beoordeling van de asielclaim en volgt een gevestigde jurisprudentielijn. De betekenis ligt primair in de individuele rechtsbescherming van de verzoeker, die voorlopig beschermd is tegen uitzetting in afwachting van de definitieve beslissing in de bodemprocedure.